ในทัศนะของหลาน ตาเป็นหนึ่งในบุคคลผู้ผูกพันกับเหล้าเบียร์มากที่สุดเท่าที่เคยพบเจอ เมื่อลองค้นลงไปในความทรงจำ ภาพของชายวัยกลางคนตัวสูง ผิวคล้ำแดด ใบหน้าแต้มไปด้วยรอยยิ้ม ปรากฏตัวบนเก้าอี้คู่ใจด้านหน้าเคาน์เตอร์ร้านอาหาร พร้อมกับปลาหมึกบด และแก้วสีชาอยู่ข้างกายไม่ห่าง เป็นภาพที่ประทับในความทรงจำช่วงวัยเด็กมาตลอด แม้ปัจจุบันหลายๆ สิ่งจะจางหายไปตามกาลเวลาแล้วก็ตาม

สิ่งที่หลานจำได้ดี คือ ตาเป็นคนดื่มเยอะ ทุกวันต้องเดินเข้าบ้านมาพร้อมกระป๋องเบียร์คู่ใจ ตลอดช่วงระยะเวลา 20 ปีที่ครอบครัวทำร้านอาหาร กล่าวได้ว่าในร้านจะมี ‘ที่ประจำ’ สำหรับการดื่มของตา คือ เคาน์เตอร์ซึ่งใช้นั่งดื่มขณะดูแลร้านอาหาร และเมื่อคนบางตาลง ก็จะย้ายที่ไปนั่งก๊งกับผองเพื่อนตรงซุ้มม้านั่งสองโต๊ะในร้านอีกแห่ง 

ตาสำราญกับสุราอย่างหนักเกือบทุกวัน อย่างที่นอกจากจะเห็นด้วยดวงตาของหลานเองแล้ว ประวัติการดื่มกินก่อนหน้าของตาผ่านคำบอกเล่าก็เด็ดไม่แพ้กัน

วีรกรรมน้ำเมา

น้ำเมาขับเคลื่อนชีวิตตา ตั้งแต่วัยหนุ่มจนมาถึงปัจจุบัน ยายเล่าให้ฟังว่าตอนตามาจีบยายช่วงแรกๆ ตาดันไปกินเหล้ากับเพื่อนฝูงก่อนมาหาที่บ้าน เมาเละเทะจนเดินตกสะพานลงไปในขี้เลน ต้องอาศัยญาติของยายช่วยพยุงขึ้นมา ส่วนแม่เองก็เล่าให้ฟังว่า ตาเคยไปกินเหล้าจนฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ความกล้าในตัวล้นปรี่ ถึงขั้นไปท้าลุงข้างบ้านที่เคยเป็นนักมวยเก่าต่อยเพื่อการกุศลในงานวัด ซึ่งแม้จะเมาแต่ตาก็ยังจำได้ (และมีคนในตลาดช่วยกันจำด้วย)

พอถึงวันจริง ตาจึงรับผิดชอบด้วยการขึ้นชกตามคำท้า โดยมีแม่ที่ตอนนั้นอายุขึ้นต้นด้วยเลขสิบ และป้าๆ ข้างบ้านไปเป็นพี่เลี้ยง พร้อมแอลกอฮอล์เป็นเครื่องดื่มชูกำลัง ช่วยปลุกปั้นความกล้าก่อนขึ้นสังเวียน ต่อยไปต่อยมา ไม่รู้ต่อยกันท่าไหน ลุงข้างบ้านถึงได้เหยียบเท้าตาจนเป็นตาปลา หมอต้องบอกให้ยุติการแข่งขัน แต่แม้จะไม่รู้ว่าใครแพ้ชนะ การชกในวันนั้นก็ทำให้ยอดบริจาคการกุศลพุ่งสูงขึ้นกว่าปกติ

นอกจากเรื่องตลกๆ แล้ว เหล้าเบียร์ก็ชักนำตาไปสู่ด้านมืดเช่นเดียวกัน ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ปลุกความกล้า ลดความยับยั้งชั่งใจ ทำให้หลายครั้งตาเข้าไปเกี่ยวพันกับการพนันจนเคยสูญเสียเงินทองมหาศาล หรือจากปกติสามีภรรยาไม่เคยโต้เถียงกัน น้ำเมาก็ทำให้ตากับยายมีปากเสียงกันเวลาตาดื่มอยู่เสมอ…

ยันต์กันห้ามดื่ม

“ไม่ต้องมาเคาะโลงให้กินอะไร ตอนมีชีวิตอยู่ขอกินเบียร์” คือคำที่ใช้ต่อสู้กับทุกคนที่ขอให้เลิกดื่มแอลกอฮอล์เสียที คนทั้งบ้านพยายามห้ามปรามตาเรื่องการดื่มเหล้าหลายครั้ง แต่ตาก็ไม่ฟัง พร้อมเล่นมุกให้คนหัวเราะ ก่อนจะดื่มอึกใหม่ 

เหตุผลหนึ่งที่ถึงแม้คนในครอบครัวจะอ่อนใจ หากไม่กล้าว่าตามาก คือ ตาเป็นคนมีความรับผิดชอบตัวเองสูงมาก ตาจะตื่นมาตอนตีสามทุกวันอย่างกับตั้งโปรแกรมเพื่อทำงานอย่างขยันขันแข็ง ไม่เคยสักครั้งที่จะเป็นภาระ หรือตื่นสายแล้วไม่ยอมทำงาน และเพราะงานที่ตาทำ เป็นงานที่ต้องใช้แรงงาน การเห็นตาหัวเราะร่าหิ้วเบียร์กระป๋องมาจึงทำให้ทุกคนในบ้านเข้าใจว่า นี่คือความสุขของเขา

นอกจากความรับผิดชอบแล้ว การที่เลิกทำร้านอาหารก็ช่วยให้ตาลดปริมาณการดื่มลง รวมถึงแต่ไหนแต่ไร ตาก็มักงดเหล้าทุกเข้าพรรษา ทำให้คนในบ้านสบายใจขึ้นมาบ้าง ซึ่งช่วงนั้นภาพความเฮฮา ตลกขบขันก็อาจน้อยลง แทนที่ด้วยภาพตาผู้นิ่งขรึมมากขึ้น บางทีก็คล้ายจะโรยแรงกว่าที่เคย

คืนเหตุการณ์

กาลเวลาหมุนเวียนผ่านไป ผมของตาเปลี่ยนเป็นสีดอกเลา ร่างกายเสื่อมถอยลง จะคุยกับตาแต่ละทีต้องคุยดังๆ จนคนในละแวกบ้านรู้กันหมด แข้งขาที่เคยกระฉับกระเฉงก็อ่อนแรงลง แต่ความจำ และอารมณ์ขันที่แจกจ่ายให้ทุกคนยังคงเต็มเปี่ยม ทุกอย่างดูปกติดีจนมาถึงคืนที่เกิดเหตุ

ช่วงเวลาประมาณห้าทุ่ม เสียงรถยนต์ดังขึ้น หลังจากนั้นไม่นาน เสียงโทรศัพท์ก็ดังตามมา น้าโทรมาบอกว่าตาล้ม จะต้องพาไปโรงพยาบาล ดูท่าว่าคราวนี้จะอาการหนัก คืนนั้นเป็นคืนที่ยาวนานในความรู้สึก หยดน้ำตาของหลานไหลลงมาเพราะกังวลในความเป็นความตายของตา

มารู้ทีหลังจากคำบอกเล่าของยายว่าตาท้องเสีย ตอนแรกเข้าห้องน้ำมาแล้วกลับมานอนในห้อง ก่อนจะรู้สึกมวนท้องไส้จนออกไปอีกครั้ง คราวนี้หน้ามืด เป็นลมล้มลงไปชนกับข้าวของจนหน้าผากแตกยาวเป็นทางเลือดไหลอาบ ยายได้ยินเสียงดังจึงออกมาดู เห็นภาพตาอาเจียนออกมาเป็นลิ่มเลือดสีดำเยอะมาก เห็นครั้งแรกมองไม่ออกว่าเป็นอะไร กระทั่งเห็นของเหลวสีแดงถึงรู้ว่าเป็นเลือด ทั้งอุจจาระและปัสสาวะซ่านกระเซ็นบริเวณนั้น 

ยายเล่าว่าในความคิดที่ไม่ได้บอกใคร คิดว่าคืนนั้นคงเป็นคืนสุดท้ายของตา

แต่ตาไม่ยอม…

ถึงเวลาเลิกเหล้า

เช้าวันต่อมา ที่โรงพยาบาลประจำอำเภอ เมื่อขึ้นไปยังชั้นผู้ป่วยชาย ภาพที่พบเห็นเป็นเตียงมากมายเรียงออกมาล้นห้อง ก้าวเท้าเข้าไปในห้องรวม เสียงพัดลมและเสียงพูดคุยล่องลอยในอากาศ ผู้ป่วยบางส่วนเป็นชายวัยใกล้เคียงกันกับตา ผิวคล้ำดำแดงนอนเปลือยกาย ใส่เพียงผ้าอ้อมผู้ใหญ่ บางคนใส่เสื้อผ้าหยิบผ้าห่มคลุมตัว

หนึ่งในผู้ป่วยเหล่านั้น คือตาผู้นอนบนเตียงอย่างอ่อนแรงแตกต่างจากภาพปกติ บนหน้าผากติดผ้าก็อตขนาดใหญ่ มีสายยางให้น้ำเกลือ และสายยางให้เลือดต่ออยู่ ข้างกายมียายคอยยืนเฝ้า และเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ตลอดทั้งคืน เพราะขณะนั้นตายังมีอาการท้องเสีย

“ไปเตือนน้องด้วยนะว่าอย่าดื่มเยอะ เออ แต่น้องยังเด็กก็กินไปเหอะ” ตาเอ่ยประโยคแรกเมื่อเจอหน้ากัน แม้ว่าในช่วงแรกจะไม่สามารถระบุว่าเป็นโรคอะไรอย่างชัดเจน แต่หมอและพยาบาลต่างเข้ามาเตือนตาว่าให้เลิกเหล้า กินไม่ได้แล้วนะ ไม่งั้นอาการจะรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต พร้อมกับชี้ให้เห็นเพื่อนข้างเตียงที่เจ็บป่วยรุนแรงกว่าจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์

หลังหมดเลือดไป 2 ถุง และนอนโรงพยาบาลกว่า 4 วัน หมอก็ชี้แจงว่า ตามีอาการเลือดออกในกระเพาะอาหาร อาการดีขึ้นแล้วให้กลับบ้านได้ ก่อนจะนัดติดตามผลการรักษาในอีกสามวันถัดมา

เมื่อแอบแซวว่าอย่างนี้ก็อดกินแล้วสิ ล้มครั้งนี้อาจนำไปสู่การเลิกเหล้าแน่เลย ตาผู้เริ่มรู้ตัวแล้วว่าร่างกายไม่เป็นดังเดิม ตอบว่าอนาคตยังไม่แน่ จะดูแลร่างกายให้ดี เลิกเหล้าไปก่อนสัก 3 พรรษา หวังว่าในอนาคตตัวเองจะยังได้กลับมาลิ้มรสเหล้าที่รักอีกครั้ง…

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ไม่ล้ม-ไม่เลิกสุรา บันทึกของหลานต่อตาผู้รักเหล้า appeared first on Alcohol Rhythm.

“เราอาจจะสังเกตว่า คนดื่มสุราคนนั้นดื่มทุกวันไหม ดื่มแล้วหยุดไหม ถ้าเขาบอกว่าไม่ติด แล้วเขาเคยหยุดดื่มบ้างไหม พอหยุดแล้วมีอาการอะไร ถ้าหยุดดื่มหรือไม่ได้ดื่มแล้วมีอาการ เช่น นอนไม่หลับ หงุดหงิด แสดงว่ามีการติดสุราแล้ว”

Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า ต่อสายตรงถึง วิมล ลักขณาภิชนชัช พยาบาลวิชาชีพชำนาญการพิเศษ สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี (สถาบันธัญญารักษ์เดิม) เพื่อขอคำแนะนำว่านักดื่มควรปฏิบัติตัวอย่างไรในช่วงเวลานี้ มีอะไรเป็นข้อควรระวังบ้าง รวมถึงคนรอบข้างจะมีวิธีการสังเกต พร้อมดูแลผู้ติดสุราอย่างไร

และนี่คือ 5 คำถาม-คำตอบสำคัญที่ทั้งนักดื่มตัวยง นักดื่มขาจร หรือกระทั่งคนใกล้ชิดควรจะรู้

แค่ไหนที่เรียกว่า ‘ลงแดง’ ?

“จริงๆ ไม่อยากให้ใช้คำว่า ‘ลงแดง’ กับผู้ติดสุรา เพราะความหมายของคำนี้จริงๆ คืออาการของคนติดผงขาว ที่เมื่อไม่ได้เสพ เกิดภาวะขาดยา ผลกระทบคือลำไส้จะมีอาการบิดตัวมาก หนักเข้าก็จะมีเลือดออก นี่คืออาการลงแดง

แต่สำหรับคนที่ติดสุรา สมมติว่าเคยดื่มมาอย่างต่อเนื่อง เป็นเวลานาน ก็อาจเกิดแผลและมีเลือดออกในกระเพาะอาหารได้ ภาษาการแพทย์เรียกว่า Upper Gastrointestinal Bleeding ถ้ามีเลือดออกมาก บางรายอาจอาเจียนออกมาแล้วมีเลือดปน หรือถ้าเลือดไหลผ่านไปทางลำไส้ ปนกับอุจจาระ ก็จะถ่ายออกมาเป็นสีดำ

ภาษาชาวบ้านที่พูดกันว่าลงแดง เข้าใจว่าใช้ในความหมายของอาการขาดสุรา หรืออาการถอนพิษสุรา ลักษณะที่เป็นรูปธรรม คือมีเหงื่อซึม มือสั่น หงุดหงิด นอนไม่หลับ บางคนอาจรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว ไม่สุขสบาย บางรายอาจมีอาการท้องเสียหรือคลื่นไส้ ระดับอาการจะต่างกันไปตามปริมาณการดื่ม”

เราติดเหล้ายัง (วะ) ?

“ตามปกติ คนที่ดื่มสุราเป็นประจำ จะรู้ตัวเองว่าดื่มมากน้อยขนาดไหน เช่น ถ้าถึงเวลาที่ปกติจะต้องดื่ม แล้วไม่ได้ดื่ม เขาก็จะเริ่มมีภาวะขาดสุรา ซึ่งแต่ละคนจะรู้อาการตัวเอง เป็นต้นว่าอาจรู้สึกไม่สบายตัว หงุดหงิด คนที่ดื่มหนักหน่อยอาจเกิดความทุกข์ทรมาน จนรบกวนการใช้ชีวิตตามปกติ หากแบ่งตามระดับรุนแรง จะแบ่งได้เป็น 3 ระดับคือ

ระดับแรก เป็นอาการขาดสุราเล็กน้อย จะมีอาการมือสั่น หงุดหงิด วิตกกังกล ปวดมึนศีรษะ เหงื่อออก เบื่ออาหาร มีความดันโลหิตสูง คลื่นไส้ รวมถึงอาเจียนและนอนไม่หลับ อาการเหล่านี้จะเกิดขึ้นหลัง 6 ชั่วโมง จนถึง 36 ชั่วโมง หลังจากการดื่มครั้งสุดท้าย

ระดับที่สอง คืออาการขาดสุราปานกลาง ผู้ป่วยจะมีอาการชีพจรเต้นเร็ว ความดันโลหิตสูง รู้สึกกระวนกระวาย มีความวิตกกังวลมากขึ้นกว่าระดับแรก เบื่ออาหาร คลื่นไส้ และอาเจียน อาการจะเกิดในช่วง 24 ชั่วโมง ถึง 72 ชั่วโมง หลังการดื่มครั้งสุดท้าย

ระดับสุดท้าย เป็นอาการขาดสุราขั้นรุนแรง จะมีอาการเกิดขึ้นในช่วง 48 ชั่วโมง ถึง 96 ชั่วโมงหลังการดื่มสุราครั้งสุดท้าย โดยผู้ป่วยจะมีภาวะสับสนเกี่ยวกับวัน เวลา และ สถานที่ หรือที่เรียกว่าภาวะ Delirium Tremens (DTs) รวมถึงจะมีอาการกระสับกระส่าย อยู่นิ่งไม่ได้ สมาธิของผู้ป่วยจะลดลง ชีพจรเต้นเร็วขึ้น มีไข้ และอาจเกิดภาพหลอน หูแว่ว ตลอดจนมีอาการหวาดระแวง

ถ้ามีอาการไม่มาก เช่น นอนไม่หลับ หรือมีอาการหงุดหงิดเล็กน้อย ก็สามารถดูแลตัวเองได้โดยไม่ต้องมาพบแพทย์ แต่ถ้ารู้สึกว่าเริ่มมีปัญหาในการใช้ชีวิต ก็มาพบแพทย์ได้เพื่อรับยาไปรับประทาน เพื่อช่วยบรรเทาอาการที่ไม่สุขสบาย หรือถ้ายังไม่แน่ใจ ต้องการคำปรึกษา สามารถโทรมารับคำปรึกษาได้ที่สายด่วน 1413”

ทำอย่างไร เมื่อไม่มีเหล้าให้ดื่ม?

“การรับประทานอาหารให้อิ่ม และตรงเวลา จะช่วยลดความอยากลงได้ วิธีที่แนะนำคือปรับเวลารับประทานให้เร็วขึ้นมาเล็กน้อย เพื่อให้อิ่มก่อนเวลาที่เราเคยดื่มเหล้า วิธีนี้จะช่วยบรรเทาความอยากได้มาก กรณีแบบนี้สามารถทำได้เลย ไม่ต้องมาพบแพทย์ ส่วนใหญ่คนที่ดื่มช่วงเย็น โดยเฉพาะหลังเวลาทำงาน จะเป็นกลุ่มที่ยังไม่ติดหนัก

หลักในการปรับพฤติกรรมคือ การทานอาหารให้ครบสามมื้อ เพราะแต่ละมื้อมันจะสัมพันธ์กัน สมมุติว่าเราตื่นเช้ามา อาจทานกาแฟแก้วหนึ่ง ขนมปังชิ้นหนึ่ง พอถึงช่วงเก้าโมงหรือสิบโมง เริ่มหิว ทานมื้อแรก ตอนเที่ยงเราก็จะไม่หิว แต่จะไปหิวช่วงบ่ายสองหรือบ่ายสาม ถ้าทานอีกมื้อช่วงนี้ เราก็จะหิวอีกทีช่วงค่ำ ประมาณหนึ่งทุ่มหรือสองทุ่ม เวลาอาจเหลื่อมกันไปแล้วแต่คน

จุดสำคัญคือ คนที่ดื่มเป็นประจำ แล้วทานอาหารแบบเหลื่อมเวลาอย่างที่ว่ามา พอถึงช่วงเย็นๆ เขาจะเริ่มมีความอยากเข้ามาก่อน ฉะนั้นสิ่งที่ทำได้คือปรับเวลาอาหารให้ตรงมื้อ เที่ยงคือทานข้าวเที่ยง เพื่อที่มื้อเย็นจะได้หิวช่วงสี่หรือห้าโมงเย็น แล้วก็ทานมื้อเย็นให้อิ่ม จะทำให้ความอยากลดลง หรือถ้าเขายังดื่ม ก็จะดื่มได้ไม่มาก นี่คือการตัดวงจรความอยาก รวมถึงการลดการดื่มแบบง่ายๆ และสามารถเริ่มต้นทำได้เลย

นอกจากนี้การทานอาหารก่อน แม้จะดื่มแอลกอฮอล์ตามเข้าไป จะช่วยขัดขวางการดูดซึมแอลกอฮอล์เข้าสู่ร่างกายด้วย ทำให้เกิดอันตรายน้อยลง

จริงๆ ควรทานมื้อเย็นตั้งแต่ก่อนห้าโมงด้วยซ้ำ เพราะช่วงห้าโมง หรือห้าโมงกว่านี่แหละ คือช่วงเวลาที่เราเริ่มอยากสุรา”

คนในบ้านช่วยอะไรได้บ้างไหม ?

“นอกจากเรื่องของการปรับเวลาอาหาร คนในบ้านอาจหากิจกรรมทำร่วมกัน คอยสังเกตอารมณ์ อย่าให้เขารู้สึกเหงา เบื่อ เซ็ง กระทั่งเวลาดีใจหรือมีความสุข ถ้าเขาไม่รู้จะบอกหรือแชร์ความรู้สึกนั้นกับใคร ก็อาจเป็นทุกข์ไปอีกแบบเหมือนกัน อยากให้พยายามสร้างปฏิสัมพันธ์กัน หากิจกรรมทำร่วมกัน การออกกำลังกายก็ช่วยได้เหมือนกัน

ถ้าเขาสามารถหยุดดื่ม หรือปรับพฤติกรรมได้ คนที่อยู่รอบข้างก็ควรให้ความชื่นชม ผลดีที่เกิดแน่ๆ คือเขาได้ดูแลสุขภาพตัวเอง ข้อเท็จจริงคือแอลกอฮอล์มีต่อเสียต่อหลายๆ อวัยวะภายในร่างกาย ช่วงนี้ถือเป็นโอกาสดีที่จะลดการดื่ม หรือเลิกดื่มได้ นอกจากได้สุขภาพที่ดีขึ้นแล้ว ผลที่ตามมาอีกข้อคือการประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้อีกได้เยอะ

ที่สำคัญคือในช่วงเวลาที่ต้องอยู่บ้านด้วยกันเยอะๆ เช่น ช่วงที่ยังมีโควิด-19 ถ้าเกิดเขาเมา ก็มีโอกาสที่จะเกิดความรุนแรงในครอบครัวได้ เพราะเขาออกไปไหนไม่ได้ อันนี้ก็เป็นความเสี่ยงอีกด้าน ฉะนั้นคนในบ้านควร cheer up ให้กำลังใจและส่งเสริมพฤติกรรมในการหยุดดื่ม แล้วถ้าเขาสามารถปรับพฤติกรรมได้ ก็ต้องให้การชื่นชม”

เครื่องดื่มประเภท non-alcohol ช่วยลดหรือเลิกการดื่มได้ไหม ?

“ในกรณีที่เป็นเครื่องดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์จริงๆ ถามว่าช่วยได้มั้ย อาจต้องวิเคราะห์ก่อนว่า คนที่ใช้เครื่องดื่มประเภทนี้มาชดเชยหรือทดแทนการดื่มแอลกอฮอล์ แปลว่าเขาอาจไม่ได้ติดแอลกอฮอล์หรือเปล่า แต่อาจเป็นการติดพฤติกรรมมากกว่า

แล้วถ้าเครื่องดื่มประเภทที่ว่า มีลักษณะที่ให้ความซ่า หรือให้ความรู้สึกเหมือนดื่มแอลกอฮอล์ ส่วนตัวมองว่าอาจเป็นการกระตุ้นให้อยากดื่มมากขึ้นด้วยซ้ำ ไม่ได้ช่วยให้ลดหรืองดได้  น้ำที่ดีที่สุดคือน้ำเปล่า แต่บางเวลาถ้าเราต้องการความสดชื่น ก็อาจดื่มน้ำหวานหรือน้ำผลไม้ได้บ้าง

อีกอย่างที่ควรเลี่ยง เพราะจะเป็นตัวกระตุ้นได้ คืออาหารที่เคยทานเป็นกับแกล้ม อันนี้ไม่แนะนำ เพราะความจำมันยังอยู่ ถ้าเราทานก็อาจเป็นการกระตุ้นให้อยากดื่มได้เช่นกัน

สุดท้ายแล้ว วิธีการที่ดีและได้ผล อาจไม่ใช่การปิดประตูไม่ให้ดื่มไปเลย เพราะไม่รู้จะได้ผลแค่ไหน แต่ส่วนตัวมองว่า เราอาจใช้วิธีการปลูกฝังตั้งแต่เด็ก ว่าดื่มแบบติดแล้วจะเป็นอย่างไร ต้องให้ข้อมูลเขา ให้มองถึงผลกระทบ เช่น ถ้าการดื่มสุราทำให้ขาดสติจนผู้ดื่มไปก่อคดีข่มขืน แล้วเราเป็นญาติของเหยื่อ หรือเราเป็นญาติของคนก่อเหตุ เราอยากเห็นแบบนั้นไหม แล้วให้เขาใช้ดุลยพินิจของตัวเอง แบบนี้น่าจะดีกว่า”

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post 5 คำถาม อยู่อย่างไรเมื่อต้องห่างไกลแอลกอฮอล์? appeared first on Alcohol Rhythm.