จากสถิติของกรมปศุสัตว์เกี่ยวกับจำนวนประชากรสุนัขและแมว ปี 2559 พบว่า ในไทยมีสุนัขที่มีเจ้าของ 6,622,364 ตัว และแมวที่มีเจ้าของ 2,541,009 ตัว

ขณะที่ข้อมูลจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้าระบุว่า ตัวเลขภาพรวมธุรกิจสัตว์เลี้ยงในประเทศไทยมีมูลค่าประมาณ 3.2 หมื่นล้าน ในปี 2561 ที่ผ่านมา และคาดว่าจะเติบโตที่ 3.5 หมื่นล้านในปี 2562 ขณะที่ตลอดระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมา ธุรกิจสัตว์เลี้ยงในไทยเติบโตต่อเนื่องเฉลี่ย 10%

นี่อาจเป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันได้ว่าสุนัข แมว หรือสัตว์เลี้ยงอื่นๆ กลายเพื่อนคู่ใจที่อยู่ข้างกายของเรา ไม่ว่าจะเอาไว้พูดคุยให้คลายเหงา ลดความเครียดให้เบาบางลง หรือจ้องมองเฉยๆ ไว้เสพติดความน่ารัก ตลอดจนกลายเป็นหัวหน้ารักษาความปลอดภัยอันดับหนึ่ง ฯลฯ

อย่างไรก็ตาม ในวันแสนดีที่มีสัตว์เลี้ยงคอยอยู่ข้างๆ ก็อาจจะเหี่ยวเฉาไปดื้อๆ เมื่อเจ้าของติดกับดักของยาเสพติดหรือแอลกอฮอล์

การเสพติดถือเป็นโรคร้ายในครอบครัวที่หมายรวมไปถึงสัตว์เลี้ยง และที่การเสพติดส่งผลต่อสัตว์เลี้ยงเป็นเพราะพวกมันจะมีความอ่อนไหวกับความรู้สึกของเจ้านายเป็นพิเศษ แถมยังบันทึกความทรงจำได้อย่างรวดเร็วเมื่อเจอสิ่งผิดปกติ

ทั้งนี้ สัตว์เลี้ยงยังต้องพึ่งพาเจ้าของในการให้อาหาร ให้น้ำ พาไปเดินเล่น และเป็นที่พักพิง แต่เมื่อคนๆ หนึ่งกำลังใช้ยาเสพติดหรือดื่มแอลกอฮอล์ พวกเขามักจะลืมรับผิดชอบสัตว์เลี้ยง ทิ้งสัตว์เลี้ยงไว้เพียงลำพัง ซึ่งสัตว์เลี้ยงจะได้รับผลกระทบจากการใช้สารเสพติดของเจ้าของใน 3 ข้อหลักๆ คือความทุกข์ทางใจ การละเลย และการทารุณกรรม

ผลกระทบที่เกิดขึ้นมักจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ สัตว์เลี้ยงบางตัวอาจแทบไม่ได้รับผลกระทบ ในขณะที่สัตว์เลี้ยงบางตัวอาจเสียชีวิตเนื่องจากเจ้าของทำร้ายพวกมัน อย่างไรก็ดี บางครั้งสุนัขก็ต้องการความใส่ใจ ความอ่อนโยน และความรัก (TLC) มากกว่าแมว ในกรณีของสุนัขจึงต้องระวังการเสพติดหรือการดื่มแอลกอฮอล์แบบเฉพาะเจาะจง

ความทุกข์ทางใจ – ผลกระทบทางจิตใจต่อสุนัขที่เกิดขึ้นจากยาเสพติดและแอลกอฮอล์

เมื่อสุนัขกลายเป็นส่วนหนึ่งของบ้าน พวกมันจะมีบทบาทและความรับผิดชอบเหมือนอย่างที่เราๆ มี สุนัขจะคุ้นเคยกับบุคลิกภาพและสิ่งต่างๆ ของเจ้าของ ไม่นานพฤติกรรมของมันก็จะปรับเปลี่ยนไปตามนั้น แต่เมื่อเจ้าของเริ่มใช้ยาและดื่มแอลกอฮอล์ พลังงานของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างมากจนเจ้าสุนัขทั้งหลายรับรู้ได้

เป็นที่รู้กันดีว่าสุนัขเห่าและครวญครางใส่เจ้าของที่เมามายอย่างมาก เพียงเพราะกลัวว่าเพื่อนมนุษย์คนนี้จะไม่สามารถจดจำมันได้อีกต่อไป แน่นอนว่าสารที่เจ้าของเสพหรือดื่มเข้าไปจะไปเปลี่ยนสรีระและวิธีการที่เขาแสดงออกมา ซึ่งสุนัขสามารถรับรู้สิ่งนี้ได้ หรือพวกมันอาจเริ่มรับรู้ถึงกลิ่นของแอลกอฮอล์หรือยาเสพติดอันเป็นสัญญาณของอันตรายและเริ่มรู้สึกตึงเครียดในทันที

หากสุนัขต้องเผชิญกับพฤติกรรมที่ผิดปกติแบบนี้เป็นประจำ พวกมันอาจจะหงุดหงิดกระวนกระวาย รวมถึงไม่ไว้วางใจคนอื่น ซึ่งสุนัขที่เป็นเช่นนี้มีโอกาสสูงที่จะกัดคนด้วยความกลัว และนั่นอาจทำให้เกิดความเสียหายทางอารมณ์และการเงินกับทุกคนที่เกี่ยวข้อง ขณะที่ในอีกทางหนึ่ง เจ้าของที่รักสัตว์เลี้ยงก็ไม่ต้องการให้สุนัขของพวกเขาได้รับการบาดเจ็บแบบนั้นเช่นกัน

การละเลย – ขาดการดูแลที่เหมาะสม

สุนัขที่เจ้าของที่ขี้เมาอาจได้รับผลกระทบจากการถูกทอดทิ้งและทารุณกรรม คนเมาทั่วไปอาจมีอาการสับสน หน้ามืด และหลงลืมการให้อาหาร ให้น้ำ หรือพาสุนัขไปเดินเล่น ทั้งนี้สัตว์เหล่านั้นอาจไม่มีใครสังเกตเห็นเป็นเวลาหลายวัน จนถูกปล่อยให้หิวกระหาย ต้องการเข้าห้องน้ำและหวาดกลัว

นอกจากนี้ บางคนอาจเปิดประตูหรือหน้าต่างทิ้งไว้เพราะความประมาทที่เกิดจากการใช้สารเสพติดทำให้สุนัขออกไปโดยไม่ตั้งใจ จนก่อให้เกิดอันตรายต่อสัตว์ และในกรณีของสุนัขบางตัวที่ก้าวร้าวก็อาจเป็นภัยต่อผู้คนในละแวกนั้นด้วย

ในทางกลับกัน คนเมาหรือติดยาอาจอยู่ห่างจากบ้านเป็นเวลาหลายชั่วโมงหรือหลายวันโดยทิ้งสุนัขให้ดูแลตัวเอง สัตว์เลี้ยงที่ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้จึงต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกทอดทิ้งอย่างรุนแรง หรืออาจถึงขั้นตายด้วยความหิวหรือกระหายน้ำ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่เจ้าของสัตว์เลี้ยงควรจะรับผิดชอบสัตว์เลี้ยงของตน หรือหาคนคอยดูแลสัตว์เลี้ยงในระหว่างที่เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้

การทารุณกรรมสัตว์

ในกรณีที่รุนแรง เจ้าของอาจทำร้ายสุนัขของตนขณะที่พวกเขาอยู่ภายใต้ฤทธิ์ของสารชนิดต่างๆ เช่นเดียวกับที่ใครสักคนสามารถเกรี้ยวกราดต่อคนอื่นๆ ในบ้าน หรือแม้กระทั่งทำสิ่งที่เป็นอันตรายในระหว่างที่เมา แต่พอสร่างเมากลับจำสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เลย

บางครั้งสัตว์เลี้ยงก็มีเซนส์บางอย่างเวลาที่คุณตกอยู่ในอันตราย ซึ่งมันอาจจะตั้งค่าไว้ในหัว หากพวกมันเห่าไม่หยุดหย่อนในขณะที่คุณกำลังเกิดอาการถอนแอลกอฮอล์น่าจะเป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างอันตรายสำหรับคุณและสุนัขของคุณ หรือในอีกกรณีหนึ่ง คุณอาจหน้ามืดแล้วก้าวพลาด ซึ่งนำไปสู่ความยุ่งเหยิงภายในบ้าน ลองนึกภาพว่าคุณตื่นขึ้นมาและพบว่าคุณกลายเป็นฆาตกรฆ่าสัตว์ที่คุณรัก แน่นอนว่ามันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

การละเลย การทารุณกรรม และความทุกข์ทางจิตใจของสัตว์เลี้ยง เป็นสัญญาณเตือนของการเสพติดได้อย่างไร?

อาจเป็นเสียงสัญญาณเตือนแว่วๆ ถ้าสัตว์เลี้ยงของคุณกำลังประสบกับการถูกทอดทิ้ง การทารุณกรรม และ/หรือความทุกข์ทางจิตใจว่า คุณอาจจะมีอาการเสพติดที่ต้องได้รับการรักษา อาการอย่างหนึ่งของความผิดปกติสำหรับการใช้สารเสพติดคือ ละเลยความรับผิดชอบในบ้านหรือที่ทำงาน แน่นอนที่สุดว่า การดูแลสัตว์เลี้ยงอยู่ในหมวดหมู่นี้ด้วย หากคุณลืมให้อาหารให้น้ำ หรือไม่ดูแลสุขภาพและอนามัยของสัตว์เลี้ยง คุณกำลังละเลยความรับผิดชอบที่สำคัญในบ้าน ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่าในบางกรณียาเสพติดหรือแอลกอฮอล์ก็กลายเป็นผู้ร้ายตัวจริง

การพาสุนัขออกจากสถานการณ์เลวร้าย

ในความเป็นจริง ถ้าคนๆ หนึ่งติดยาเสพติดมากๆ ความรับผิดชอบทั้งหมดมักจะถูกวางทิ้งไว้ที่หน้าประตู ไม่ว่าจะเป็นความรับผิดชอบต่อสัตว์ เด็ก ครอบครัว หรือบ้านของคุณ ดังนั้น ถ้าใครพบว่าตนเองถูกละเลยหรือถูกทำร้ายโดยผู้ติดยาเสพติดหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พวกเขาควรรีบออกจากสถานการณ์เช่นนั้นและรีบขอความช่วยเหลือทันที

ในทางกลับกัน อย่าลืมว่าสุนัขและเพื่อนขนยาวตัวอื่นๆ ไม่สามารถหนีออกจากสถานการณ์ที่ไม่ปลอดภัยได้ พวกมันเหมือนเหยื่อตัวประกัน การที่เจ้าขนฟูพวกนี้จะหลุดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายจึงจำเป็นต้องอาศัยใครสักคนที่ตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น และยื่นมือเข้ามาช่วยให้สุนัขสามารถออกจากสถานการณ์เลวร้ายได้ หรือที่ดีกว่านั้นคือโน้มน้าวให้เจ้าของสัตว์เลี้ยงมองหาความช่วยเหลือด้วย

ในบางกรณี คนที่เข้ามาช่วยเหลืออาจรายงานการทารุณกรรมสัตว์ โดยค้นหาว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบในการสืบสวนและบังคับใช้กฎหมายต่อต้านการทารุณกรรมในพื้นที่ เช่น หน่วยงานควบคุมสัตว์ กรมตำรวจในพื้นที่ หรือสถานสงเคราะห์ หรือคุณอาจต้องโทรไปที่สายด่วนการทารุณกรรมสัตว์ แต่หากผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือรู้จักเจ้าของและมีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตร คุณอาจพูดคุยอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับสิ่งที่คุณสังเกตเห็น และควรเสนอแนะให้เขานำสัตว์เลี้ยงไปฝากให้คนอื่นดูแลชั่วคราว หรือวิธีการอื่นๆ เพื่อพวกเขาไม่สามารถดูแลสัตว์เลี้ยงได้

การมีสุนัขอยู่ในช่วงการบำบัดช่วยได้อย่างไร?

สำหรับผู้ติดยาเสพติดที่มีสุนัขแสนรักที่บ้าน ซึ่งรู้อย่างชัดเจนว่าอาการของโรคที่เป็นอยู่นำไปสู่การทำร้ายสัตว์เลี้ยง นี่อาจกลายเป็นแรงจูงใจทั้งหมดที่พวกเขาลุกขึ้นมาเพื่อป้องกันไม่ให้อาการของโรคกำเริบและพยายามอย่างมากที่จะไม่เมา (แม้กระทั่งสำหรับผู้ที่ดิ้นรนกับการเสพติด การรู้ว่าสิ่งใดที่พวกเขาสามารถทำให้สัตว์เลี้ยงแสนรักผ่านพ้นไปได้ก็อาจเป็นแรงจูงใจเพียงพอที่จะขอความช่วยเหลือและไปบำบัด)

ทั้งนี้การวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าการบำบัดด้วยสัตว์ (สุนัขบริการ) เป็นประโยชน์ในการบำบัดสารเสพติด และในการศึกษาสุนัขบำบัดได้ให้ ‘โอกาสที่เพิ่มขึ้น’ ในการทำความเข้าใจความคิด อารมณ์ แบบแผนพฤติกรรม กลไกการเผชิญปัญหาที่ไม่ดีต่อสุขภาพ และให้คำแนะนำแก่ผู้ป่วยสำหรับทิศทางที่เป็นทางเลือกและพฤติกรรมใหม่ๆ ที่ดีต่อสุขภาพมากขึ้น

การรับคนเลี้ยงสุนัขในขณะที่คุณอยู่ในสถานบำบัด

หากคุณกำลังมองหาความช่วยเหลือในการรักษา แต่มีสัตว์เลี้ยงที่ต้องดูแล อย่าดูถูกน้ำใจของเพื่อนและเพื่อนบ้านที่มักจะยินดีช่วยดูแลเพื่อนขนยาวของคุณ หรือแม้กระทั่งกับเพื่อนๆ ที่ตัดขาดจากคุณเพราะกลัวว่าจะทำให้คุณไม่สบายใจ พวกเขาก็อาจยินดีที่จะช่วยดูแลสัตว์เลี้ยงให้คุณ ระหว่างที่คุณต้องเข้าสถานบำบัดเช่นกัน

แน่นอนว่าสัตว์เลี้ยงไม่เหมือนคน พวกเขาไม่สามารถหนีออกจากสภาวะที่ถูกทอดทิ้งหรือถูกทารุณกรรมได้ด้วยตนเอง ในฐานะเจ้าของและคนรักสุนัข คุณจึงมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ และปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างที่สัตว์เลี้ยงสมควรได้รับ หรือหากเกิดสถานการณ์ที่เป็นปัญหาหรือตึงเครียด ก็ควรรีบพาสัตว์เลี้ยงออกจากสถานการณ์นั้นทันที

‘สัตว์เลี้ยง’ กำลังใจเบอร์ต้นๆ ที่คุณอาจหลงลืม

มาถึงตรงนี้หากคุณอยากลด ละ เลิก แอลกอฮอล์ คุณสามารถเลือกวิธีต่าง ๆ ได้ตามต้องการ และโปรดรู้เอาไว้ว่ามีกำลังใจอยู่ทุกหนแห่ง อย่างน้อยที่สุดก็กำลังใจจากสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของคุณ

…ที่ไม่ว่าคุณจะเป็นอย่างไร พวกเขาจะนั่งรอคุณและรักคุณอย่างไม่มีเงื่อนไขเสมอ ดังนั้นอย่าลืมดูแลและรักสัตว์เลี้ยงของคุณ เพราะพวกเขาก็มีชีวิตจิตใจไม่ต่างกัน

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

ที่มา: Pets Are Affected by Drugs and Alcohol, Too

สรุปจำนวนสุนัขแมว ปี 2559

The post เจ้าของดื่มหนัก หมาแมวก็เศร้าใจ ผลกระทบจากคนติดเหล้าถึงสัตว์เลี้ยง appeared first on Alcohol Rhythm.

งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารทางการแพทย์ BMJ เสนอว่า เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่างชนิดจะส่งผลต่ออารมณ์และความรู้สึกต่างกัน โดยเหล่านักวิจัยได้ศึกษาเรื่องนี้ผ่านการทำแบบสอบถามหนุ่มสาวอายุ 18-34 ปี จำนวนกว่า 30,000 คนจาก 21 ประเทศทั่วโลกว่า รู้สึกอย่างไรเมื่อพวกเขาดื่มแอลกอฮอล์ ผลการสำรวจพบว่า นักดื่มคิดว่าดื่มเครื่องดื่มมึนเมาต่างชนิดส่งผลให้อารมณ์ต่างกันจริงๆ ซึ่งพออ่านงานวิจัยแบบนี้หลายคนก็คงพยักหน้าตามหงึกๆ แต่ในมุมมองของ นิโคล ลี ศาสตราจารย์จากสถาบันวิจัยยาแห่งชาติ มหาวิทยาลัยเคอร์ตินในออสเตรเลีย ผู้ศึกษาเรื่องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างจริงจังกลับมองว่านี่อาจเป็นความเชื่อที่ผิด

นิโคลมองว่า จะเหล้า เบียร์ เตกีลา จิน รัม ไวน์ หรือจะเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดไหนก็มีส่วนประกอบหลักเป็นเอทานอลเหมือนกัน ลองนึกภาพตามว่า น้ำเมาไหลลงคอ เอทานอลก็จะเข้าสู่กระแสเลือดผ่านการดูดซึมทางกระเพาะอาหารหรือลำไส้เล็กก่อนจะเคลื่อนย้ายไปยังตับ เพื่อกำจัดของเสียออกจากร่างกาย แต่ด้วยข้อจำกัดทำให้ยังมีของเสียหรือสารพิษเหลืออยู่ในเลือด และไหลเวียนไปยังส่วนอื่นของร่างกาย รวมถึงสมอง อวัยวะที่ใช้ในการประมวลความคิดและอารมณ์ เมื่อนักดื่มเจอเอทานอลแผลงฤทธิ์ต่อสมองไปเต็มๆ ก็ส่งผลต่อการจดจำสภาวะทางอารมณ์ขณะดื่ม ทำให้เขาจำอารมณ์ความรู้สึกได้ไม่แน่นอน นอกจากนี้ ยังไม่มีหลักฐานอื่นมายืนยันว่า การดื่มเครื่องดื่มต่างประเภทกันจะทำให้นักดื่มรู้สึกแตกต่างกันไปด้วย

อย่างไรก็ตาม ส่วนหนึ่งที่ทำให้นักดื่มเกิดความรู้สึกว่าเครื่องดื่มต่างกันทำให้อารมณ์ต่างกันนั้น นักวิทยาศาสตร์วิจัยว่าเกิดจากความความคาดหวังต่อแอลกอฮอล์ที่ต่างกันตามประเภทของเครื่องดื่มมึนเมา ซึ่งความคาดหวังเหล่านี้เกิดจากการสะสมความเชื่อจากประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเองและผู้อื่น เช่น ไวน์อาจจะทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย เพราะเวลาดื่มต้องค่อยๆ หมุนควงแก้วและจิบลิ้มรสอย่างช้าๆ ในบรรยากาศไฟเทียนสลัว ถ้าเตกีลาก็อาจจะทำให้รู้สึกสนุกสุดเหวี่ยง เพราะมักจะดื่มเป็นช็อต เวลาออกปาร์ตี้ หรือถ้าเห็นผู้ใหญ่ในบ้านรวมกลุ่มดื่มเบียร์เวลาดูบอล ก็อาจจะคิดว่าเบียร์ช่วยทำให้เข้าสังคมได้ง่ายขึ้น ซึ่งเด็กอายุประมาณ 6 ขวบก็จะมีความคาดหวังต่อแอลกอฮอล์ผ่านประสบการณ์ที่เห็นตั้งแต่ยังเล็กก่อนดื่มเป็นเสียอีกด้วยซ้ำ

ไม่เพียงความสัมพันธ์ระหว่างประเภทเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับความรู้สึกต่างๆ ที่ถักทอขึ้นขณะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวจากทุกการดื่มหรือการเห็นคนอื่นดื่ม ศิลปะและดนตรีก็ยังมีอิทธิพลต่อความเชื่อเกี่ยวกับการดื่ม ท่อนเพลงของ Kenny Chesney นักร้องชาวอเมริกันที่ว่า “Tequila makes me crazy” ทำให้ผู้ฟังมีความเชื่อร่วมว่าดื่มเตกีลาทำให้สนุกแบบบ้าคลั่ง หรือจะเป็นเพลง Piano Man ของ Billy Joel’s นักร้องร็อกชาวอเมริกันอาจตอกย้ำความคิดที่ว่าจินทำให้คุณรู้สึกเศร้าขณะลิ้มรส

อีกหนึ่งปัจจัยที่ทำให้คนเชื่อว่าเมาต่างมู้ดได้ ถ้าดื่มเครื่องดื่มต่างกัน คือสารเคมีที่ชื่อ สารคอนเจเนอร์ (Congeners) ซึ่งเกิดขึ้นในกระบวนการผลิตแอลกอฮอล์ โดยประเภทเครื่องดื่มที่ต่างกันจะมีสารคอนเจเนอร์ที่แตกต่างตามไปด้วย แม้ว่าจะมีคนชี้ว่าสารเคมีตัวนี้นี่แหละที่ส่งผลให้อารมณ์ต่างกัน แต่ความจริงคือสารคอนเจเนอร์ส่งผลต่อกลิ่นและรสของเครื่องดื่ม รวมถึงอาการเมาค้างเท่านั้น แต่ยังไม่มีหลักฐานอะไรบ่งชี้ว่า สารคอนเจเนอร์ทำให้อารมณ์หรือพฤติกรรมของนักดื่มเปลี่ยนแปลงไป

จึงกล่าวได้ว่า ปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อร่างกายและจิตใจขณะดื่มขึ้นอยู่กับปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปต่างหาก เพราะเครื่องดื่มต่างกันจะมีปริมาณแอลกอฮอล์ที่เป็นส่วนผสมต่างกัน ยิ่งเข้มข้นมากก็จะยิ่งส่งผลกระทบต่อร่างกายมากไปด้วย เช่น เหล้ากลั่นมีปริมาณแอลกอฮอล์ประมาณ 40% สูงกว่าไวน์ที่มักมีปริมาณแอลกอฮอล์เฉลี่ย 12% หรือเบียร์ที่มีปริมาณแอลกอฮอล์เฉลี่ย 5% เมื่อกระดกอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นแก้วช็อตหรือผสมมิกเซอร์ ก็ทำให้นักดื่มมีความเข้มข้นของแอลกอฮอล์เพิ่มขึ้นภายในกระแสเลือดอย่างรวดเร็ว และนั่นก็จะส่งผลต่ออาการเมา รวมถึงการเปลี่ยนแปลงอารมณ์

นอกจากนี้ความเชื่อผิดๆ ที่เกี่ยวกับการผสมเครื่องดื่ม เราอาจจะเคยได้ยินว่า “Beer before liquor, never been sicker; liquor before beer, you’re in the clear” ดื่มเบียร์ตามด้วยเหล้ามักจะทำให้เมามากกว่าการดื่มเหล้าตามด้วยเบียร์เสมอ นั่นก็ไม่ถูก เพราะจะเมามากเมาน้อยขึ้นอยู่กับปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปเสียมากกว่า

แล้วเรื่องนี้ให้อะไรกับเรา? จะเห็นว่า อารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงเกิดจากความคาดหวังต่อประเภทของแอลอกฮอล์และปริมาณแอลกอฮอล์ที่ได้รับ นักดื่มจึงสามารถลดความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ได้ด้วยการดื่มช้าๆ ไม่ดื่มตอนท้องว่าง และเว้นระยะห่างการดื่มแอลกอฮอล์ ด้วยการจิบน้ำหรือเครื่องดื่มอื่นๆ บ้างระหว่างทาง และอย่าลืมว่า ควรมีสติอยู่เสมอและดื่มในปริมาณที่เหมาะสมเท่านั้น

ที่มา: 

Do different drinks make you different drunk?

How different drinks alter your mood

Do emotions related to alcohol consumption differ by alcohol type? An international cross-sectional survey of emotions associated with alcohol consumption and influence on drink choice in different settings

Differential Alcohol Expectancies Based on Type of Alcoholic Beverage Consumed

Emergence of alcohol expectancies in childhood: a possible critical period

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ดื่มเบียร์แล้วชิล ดื่มเหล้าแล้วก้าวร้าว? ความเชื่อผิดๆ ที่ว่าดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่างชนิดก็ทำให้เมาต่างมู้ด appeared first on Alcohol Rhythm.

แม้เวลาจะผ่านมานานพอสมควร แต่เรื่องดังกล่าวยังติดอยู่ในใจและทำให้ประหลาดใจทุกครั้งที่นึกถึง จนกระทั่งเราได้ไปเจอการวิจัยที่น่าสนใจ ที่ได้เผยแพร่ใน Journal of Psychopharmacology ที่ทำการทดลองในเรื่องนี้ และผลที่ได้ก็คือ แอลกอฮอล์อาจมีส่วนช่วยให้คนพูดภาษาอื่น (ที่ไม่ใช่ภาษาแม่) ของตนเองได้ดีขึ้น!

ทำไมแอลกอฮอล์ช่วยให้เราพูดภาษาต่างประเทศได้ดีขึ้น นี่เป็นแค่ความเชื่อที่ส่งต่อๆ กันมา หรือว่าแอลกอฮอล์มีปฏิกิริยากับร่างกายของเราจริงๆ  Alcohol Rhythm ชวนหาคำตอบจากบทความด้านล่างนี้

Dutch Courage

ก่อนอื่น เราขอแนะนำให้คุณรู้จักกับคำว่า ‘Dutch Courage’ ซึ่งไม่ได้หมายถึงความกล้าของชาวดัตช์แต่อย่างใด แต่หมายถึงความกล้าหาญแบบ ‘กะทันหัน’ ที่เกิดขึ้น ถ้าคุณดื่มแอลกอฮอล์มากเกินไป

ถ้าอธิบายง่ายๆ คือ สำหรับคนส่วนใหญ่ แอลกอฮอล์จะช่วยลดความหักห้ามใจของเรา และอนุญาตให้เราได้แสดงออกมากขึ้น ดังจะเห็นว่าคนส่วนมากรู้สึกว่า เมื่อดื่มแอลกอฮอล์แล้ว ตัวเองกล้าจะพูดกับเพศตรงข้าม ร้องเพลง หรือพูดในที่สาธารณะมากขึ้น หรือสำหรับบางคน การดื่มเพียงไม่กี่แก้วก็เพียงพอที่จะทำให้เขาหรือเธอออกไปวาดลวดลายบนฟลอร์เต้นรำได้แล้ว

ในกรณีของคนที่มักเดินทางไปต่างประเทศหรือต้องใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศ พวกเขาก็ยืนยันว่า ตนเองสามารถพูดภาษาต่างประเทศได้อย่าง ‘น่ามหัศจรรย์’ หลังจากดื่มไปไม่เท่าไหร่

อย่างไรก็ดี ใช่ว่าเราจะสามารถคว้าแอลกอฮอล์มาดื่มได้แบบสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะอย่าลืมว่าแอลกอฮอล์จะขัดขวางกระบวนการคิดและรับรู้ (cognitive) รวมถึงการเคลื่อนไหว ถ้าเราดื่มแอลกอฮอล์มากเกินไป ตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมก็คือ การที่เรามีความสามารถในการขับขี่ยานพาหนะลดลงหลังจากดื่มแอลกอฮอล์ ยังไม่นับความสามารถในการพูดที่ช้าลงด้วย นี่ทำให้เกิดคำถามขึ้นมาว่า จริงๆ แล้วแอลกอฮอล์ทำให้เราพูดภาษาต่างประเทศได้ดีขึ้นจริงหรือ ไม่ใช่ว่าสมองของเราจะทำงานช้าลงและคิดคำศัพท์ได้ยากขึ้นหรืออย่างไร?

การทดลอง ‘ดื่มแล้วพูด’

ไม่ต้องสงสัยกันอีกต่อไป เพราะกลุ่มนักวิจัยตัดสินใจทำการทดลองเรื่องนี้ขึ้นมาจริงๆ โดยผลการวิจัยดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ใน Journal of Psychopharmacology ทำการทดลองกับกลุ่มตัวอย่าง 50 คนที่พูดภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ (native German) และกำลังเริ่มศึกษาภาษาดัตช์ที่ Maastricht University

นักวิจัยได้แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม ครึ่งหนึ่งให้ดื่มน้ำปกติที่ไม่มีแอลกอฮอล์ อีกครึ่งหนึ่งให้ดื่มเบียร์ในปริมาณที่เหมาะสมกับแต่ละคน (หรือถ้าวัดแบบหยาบๆ คือ เป็นไพนต์ (pint) สำหรับผู้ที่รูปร่างใหญ่) จากนั้น ทั้งสองกลุ่มจะได้สนทนาภาษาดัตช์ประมาณ 2 นาที และการสนทนาจะถูกบันทึกเพื่อให้คะแนนในภายหลัง โดยผู้ที่ให้คะแนนจะมีทั้งผู้ที่เข้าร่วมการทดลองเอง (self-rating) และให้คะแนนโดยผู้ที่ใช้ภาษาดัตช์เป็นภาษาแม่ (native Dutch)

ทั้งนี้ เกณฑ์การให้คะแนนจะมาจากความคล่องแคล่ว ไวยากรณ์ คำศัพท์ และการออกเสียง ซึ่งผู้ให้คะแนนที่เป็น native Dutch จะไม่รู้เลยว่า คนที่กำลังพูดอยู่นั้นดื่มแอลกอฮอล์หรือน้ำปกติเข้าไป

ลองเดาสิว่าพวกเขาค้นพบอะไร?

ถ้าเป็นในกรณีของผู้เข้าร่วมการทดลองที่ให้คะแนนตนเอง เป็นที่น่าประหลาดใจว่า แอลกอฮอล์ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการให้คะแนนตัวเองเลย พูดง่ายๆ คือผู้ที่ดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปไม่ได้รู้สึกมั่นใจหรือภูมิใจในทักษะการพูดของตนเองมากไปกว่าผู้ที่ดื่มน้ำธรรมดา

แต่สำหรับผู้ให้คะแนนที่ใช้ภาษาดัตช์เป็นภาษาแม่ พวกเขามองว่า ผู้เข้าร่วมการทดลองที่ดื่มเบียร์เข้าไปเล็กน้อยก่อนหน้าจะพูดภาษาดัตช์ได้คล่องแคล่วขึ้น โดยเฉพาะในเรื่องของการออกเสียง แต่ถ้าเป็นเรื่องของไวยากรณ์หรือคำศัพท์ คะแนนของทั้งสองกลุ่มถือว่าใกล้เคียงกัน

นี่ดูเป็นเรื่องที่ย้อนแย้งไม่ใช่น้อย เพราะเราต่างรู้กันดีว่า แอลกอฮอล์มักจะทำให้เราพูดได้ช้าลง แต่ผลการวิจัยกลับชี้ว่า การดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณเล็กน้อยไม่ได้ทำให้การพูดของเราแย่ลง ตรงกันข้าม แอลกอฮอล์เหมือนจะทำให้เราผ่อนคลายและกล้าที่จะพูดมากขึ้น

คำถามต่อมาคือ จริงๆ แล้วความคล่องแคล่วในการพูดของเราเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับสภาวะทางจิตใจของเรา หรืออารมณ์ของเรามีผลต่อความสามารถในการพูดภาษาต่างประเทศหรือไม่?

คำตอบคือ ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นนั่นแหละ เพราะการอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเพื่อนฝูง พูดคุยกันในบรรยากาศที่ชวนผ่อนคลาย และได้ดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณไม่มาก จะทำให้จิตใจของเราอยู่ในสภาวะที่ผ่อนคลายและมั่นใจมากขึ้น ความกลัวล้มเหลวที่เคยวนเวียนอยู่ในใจจะหายไป ทำให้รู้สึกอิสระและกล้าที่จะพูด และนั่นทำให้คนที่ดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปเพียงเล็กน้อยพูดได้ไวขึ้นและดีขึ้นนั่นเอง

อย่างไรก็ดี นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีการศึกษาอะไรทำนองนี้ และผลลัพธ์ที่ได้ก็ไม่ได้เกิดแค่เฉพาะกับคนที่ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ที่กำลังเรียนภาษาดัตช์ เพราะเคยมีการทดลองในปี 1972 ที่พบว่า การดื่มแอลกอฮอล์เล็กน้อยจะช่วยให้คนอเมริกันออกเสียงคำในภาษาไทยได้ดีขึ้นเช่นกัน

นอกจากนี้ ประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจและน่าสังเกตคือ ในการทดลองครั้งนี้ ผู้ที่เข้าร่วมการทดลองรู้ว่า ตนเองได้ ‘ดื่ม’ แอลกอฮอล์เข้าไป จึงอาจจะเป็นไปได้ว่า พวกเขาพูดได้ดีขึ้นเพราะรู้ตัวว่าตนเอง ‘ดื่ม’ แอลกอฮอล์เข้าไป อ้างอิงจากงานวิจัยก่อนหน้านี้ที่เคยค้นพบว่า ผู้ที่คิดว่าตนเองดื่มแอลกอฮอล์จะมีประสบการณ์ในระดับที่คล้ายกับผู้ที่ดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปจริงๆ นี่จึงอาจจะเป็นประเด็นน่าสนใจที่ต้องทำการทดลองต่อไปในอนาคต

ทั้งนี้ แม้ผลการทดลองในตอนนี้เหมือนจะชี้ไปในทางเดียวกันว่า แอลกอฮอล์ทำให้คนพูดภาษาต่างประเทศได้ดีขึ้นจริงๆ แต่เราต้องไม่ลืมว่า ผู้ที่ดื่มดื่มในปริมาณเพียง ‘เล็กน้อย’ เท่านั้น เพราะถ้าดื่มมากเกินไป แอลกอฮอล์ย่อมส่งผลเสียต่อร่างกาย มากกว่าจะมีผลดีและทำให้พูดคล่องขึ้นอย่างแน่นอน

ที่มา:

Does Drinking Alcohol Really Help You Speak English Better?

Dutch courage? Effects of acute alcohol consumption on self-ratings and observer ratings of foreign language skills

It’s True: Alcohol Helps You Speak a Foreign Language Better

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post เมื่อการดื่มทำให้เราพูดภาษาต่างประเทศคล่องขึ้น (จริงหรือ?) appeared first on Alcohol Rhythm.

เพื่อป้องกันภัยเงียบที่คุณเองก็อาจยังไม่รู้ตัว วันนี้ Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า จึงขอชวนมาทำความรู้จักอาการแพ้แอลกอฮอล์ว่าจะสังเกตได้อย่างไร จะป้องกันหรือรักษาแบบไหน และอาการที่ใกล้เคียงกันมีอะไรบ้าง คุณจะได้ไม่สับสนหากต้องเจอเข้าสักวัน

อาการแพ้แอลกอฮอล์ VS ภาวะไม่ทนต่อแอลกอฮอล์

จริงแล้วๆ ‘อาการแพ้แอลกอฮอล์ (alcohol allergy)’ ถือเป็นภาวะที่พบได้น้อยมากในคนทั่วไป โดยเกิดจากการที่ร่างกายมองว่าแอลกอฮอล์หรือส่วนประกอบที่ผสมอยู่ในแอลกอฮอล์ ไม่ว่าจะเป็น ข้าวไรย์ ข้าวสาลีข้าวบาร์เลย์ ฮอปส์ องุ่น ฯลฯ เป็นตัวอันตรายต่อร่างกาย ร่างกายจึงสร้างแอนติบอดี้ที่ชื่อ immunoglobulin E (IgE) ขึ้นมาเพื่อที่จะรับมือ โดยแอนติบอดี้ตัวนี้จะตอบสนองต่อแอลกอฮอล์รุนแรงมากผิดปกติจนทำให้เกิดอาการตั้งแต่คันตามร่างกาย หน้าบวม ร่างกายบวม คลื่นไส้ อาเจียน คัดจมูก เวียนศีรษะจนอาจจะถึงขั้นหมดสติ หรือเกิดอาการแพ้ชนิดรุนแรง (anaphylaxis) ซึ่งเป็นอันตรายต่อชีวิต ทำให้คนแพ้แอลกอฮอล์จะไม่สามารถดื่มกินได้เลย

แต่อาการหนึ่งที่คนมักสับสนและเข้าใจว่าเป็นการแพ้แอลกอฮอล์ คือ ‘ภาวะไม่ทนต่อแอลกอฮอล์ (Alcohol intolerance)’ ซึ่งเป็นอาการที่พบได้บ่อยกว่า สังเกตง่ายๆ คือ คนดื่มจะหน้าแดง ตัวรุมๆ ร้อนวูบวาบ ปวดศีรษะ อาเจียน หัวใจเต้นเร็ว 

สาเหตุของภาวะไม่ทนต่อแอลกอฮอล์ คือ การที่ร่างกายย่อยแอลกอฮอล์ได้ไม่ดีเท่าที่ควร โดยเอนไซม์ Aldehyde dehydrogenase (ALDH2) หรือตัวช่วยแปลงร่างแอลกอฮอล์เป็นกรดแอซีติก (acetic acid) หรือกรดน้ำส้มทำงานไม่เต็มประสิทธิภาพ จนเกิดอาการดังกล่าว สำหรับคนเอเชียยิ่งพบภาวะนี้ได้ง่าย เพราะยีนที่เป็นรหัสของเอนไซม์ ALDH2 เกิดการเปลี่ยนแปลงจนทนต่อแอลกอฮอล์ได้น้อยกว่าคนแถบอื่นๆ ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการเพาะปลูกข้าวในภาคใต้ของจีนเมื่อหลายศตวรรษก่อน อ้างอิงจากหลักฐานทางวิชาการตีพิมพ์ใน BMC Evolutionary Biology ปี 2010 ว่าการเพาะปลูกดังกล่าวสร้างความเปลี่ยนแปลงให้เอนไซม์ ALDH2 ทำงานไม่มีประสิทธิภาพ

ภาวะอื่นๆ ที่คนมักเข้าใจว่าเป็นการแพ้แอลกอฮอล์

นอกจากภาวะไม่ทนต่อแอลกอฮอล์ ยังมีภาวะอื่นๆ ที่คนมักเข้าใจผิดคิดว่าเป็นการแพ้แอลกอฮอล์ เนื่องจากเกิดอาการหลังเครื่องดื่มมึนเมาไหลลงคอ เช่น ภาวะไม่ทนต่อฮีสตามีน (Histamine intolerance) ที่ปกติแล้ว ฮีสตามีนเป็นสารเคมีที่มักพบในอาหารและเครื่องดื่มหมักดอง ทำให้อาจกล่าวได้ว่าเบียร์และไวน์ —  โดยเฉพาะไวน์แดงมีฮีสตามีนสูง สำหรับบางคนที่เอนไซม์ diamine oxidase (DAO) ซึ่งทำหน้าที่ย่อยสลายฮีสตามีน ทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพหรือผลิตไม่เพียงพอ เมื่อดื่มแล้วก็อาจเกิดอาการคล้ายกับอาการแพ้ อย่างคัดจมูก คันตามตัว 

อีกภาวะหนึ่ง คือ ภาวะไม่ทนต่อซัลไฟต์ (Sulfite intolerance)  โดยซัลไฟต์เป็นสารกันเสียชนิดหนึ่งที่มักนำมาใช้ในกระบวนการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อย่างเบียร์หรือไวน์ ยิ่งไวน์ขาว จะยิ่งพบซัลไฟต์มาก ซึ่งบางคนที่ไวต่อซัลไฟต์ก็อาจเกิดอาการผิดปกติกับร่างกายหลังดื่มเครื่องดื่มดังกล่าว ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับคนที่มีโรคหอบหืดเป็นโรคประจำตัว ซัลไฟต์บางชนิดยังอาจกระตุ้นให้เกิดอาการหอบอีกด้วย

ในเคสหายาก บางคนที่ป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอด์จกิน (Hodgkin’s lymphoma) มีต่อมน้ำเหลืองโตผิดปกติ ก็อาจจะพบอาการปวดหลังดื่มแอลกอฮอล์อย่างหาสาเหตุไม่ได้ จากที่ปกติ การเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอด์จกินมักจะไม่เกิดอาการเจ็บปวด

ถ้ามีอาการผิดปกติหลังดื่มแอลกอฮอล์ควรทำอย่างไร

พอมาถึงบรรทัดนี้ หลายคนคงนึกย้อนไปสำรวจตัวเองว่าตอนดื่มเหล้าเรามีอาการอะไรบ้าง หากมีอาการผิดปกติหลังดื่มควรรีบปรึกษาแพทย์ เพื่อหาสาเหตุที่แท้จริงว่าเกิดจากอะไร แพทย์ผู้เชี่ยวชาญจะช่วยวินิจฉัยให้ เริ่มถามอาการจากคำถามธรรมดา ซักประวัติ หรือหากสงสัยว่ามีอาการแพ้อาจจะมีการทดสอบภูมิแพ้ทางผิวหนังด้วยวิธีสะกิด หรือ skin prick test เพิ่มเติม เพื่อดูว่าสารก่อภูมิแพ้ตัวไหนที่ทำให้ผิวหนังเราเกิดอาการแพ้ ระคายเคือง โดยขั้นตอนนี้ต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ

หากมีอาการแพ้แอลกอฮอล์จริงๆ ก็อาจจะต้องงดการดื่มเครื่องดื่มมึนเมาอย่างเด็ดขาด รวมถึงต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเอง คอยเช็กว่าอาหารหรือเครื่องดื่มที่เราทานมีส่วนประกอบเป็นแอลกอฮอล์หรือไม่ เพื่อความปลอดภัย แต่หากแพ้ส่วนประกอบใดส่วนประกอบหนึ่งของแอลกอฮอล์ก็อาจจะต้องหลีกเลี่ยง และเปลี่ยนไปดื่มอย่างอื่นแทน เช่น ถ้าแพ้ข้าวบาร์เลย์ก็อาจจะเปลี่ยนมาลิ้มรสไวน์แทน ทั้งนี้อาจจะต้องปรึกษาแนวทางกับแพทย์เสียก่อน

ในเบื้องต้นสำหรับใครที่เผลอดื่มเหล้าเบียร์ไปแล้ว และมีอาการแพ้ไม่รุนแรงมาก อาจจะใช้ยาแก้แพ้ เพื่อบรรเทาอาการคัดจมูก หรือผื่นแพ้ แต่หากมีแนวโน้มที่จะรุนแรง ควรใช้ยาเอพิเนฟรีนหรือที่รู้จักกันในชื่ออะดรีนาลีนฉีดเข้าร่างกายทันที เนื่องจากอาการแพ้อาจทำให้เสียชีวิตได้ หากผู้แพ้เคยมีประวัติการแพ้อย่างรุนแรง แพทย์อาจสั่งจ่ายยาเอพิเนฟรีนในรูปแบบปากกาฉีดยาสำหรับพกพาเพื่อให้ผู้ป่วยใช้เมื่อฉุกเฉิน วิธีการฉีดยาในรูปแบบปากกาจะต้องเรียนวิธีฉีดกับบุคลากรทางการแพทย์เท่านั้น โดยหลังจากฉีดยาควรรีบไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดเพื่อติดตามอาการและเข้ารับการรักษา

อย่างไรก็ดี แม้สุดท้ายร่างกายไม่มีอาการแพ้แอลกอฮอล์ หรืออาการผิดปกติใดๆ หลังดื่ม แต่การดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณมากก็อาจทำให้เกิดโรคต่างๆ ตามมาหรือกระทั่งอาจทำให้มึนเมาจนเกิดอุบัติเหตุ ดังนั้นการจำกัดปริมาณการดื่มให้เหมาะสมก็เป็นสิ่งที่จำเป็นไม่แพ้กัน

ที่มา:

https://www.healthline.com/health/allergies/alcohol?fbclid=IwAR3MwfpYYSrLKFSAvg7wA5AqVCo-yulPK21Re-SdYZt918MuVYpNBQxMqCw#treatment

https://www.gourmetandcuisine.com/stories/detail/490

https://www.pobpad.com/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%AE%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B9%8C-%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A5

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ฉันแพ้ทางคนอย่างเธอ… อาการแพ้แอลกอฮอล์คืออะไร appeared first on Alcohol Rhythm.

 อายุพ้นวัย 30 ไปแล้วก็ยังแจ๋วได้ แต่ร่างกายเหมือนจะไม่เข้าใจเสียเท่าไหร่ ทำให้เมื่อถึงปลายหลักสี่ถึงช่วงต้นอายุ 50 ปี ผู้หญิงต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ – รังไข่หยุดทำงาน ไม่มีการตกไข่อีกต่อไป ทำให้หมดประจำเดือนและหยุดการผลิตฮอร์โมนเพศหญิงอย่างเอสโตรเจนและโปรเจสเตอโรน จนทั้งร่างกายและจิตใจผันผวน หงุดหงิดง่าย ร้อนวูบวาบ นอนไม่หลับ เหงื่อออกตอนกลางคืน ผิวแห้งและคัน กระทั่งอารมณ์ทางเพศก็ลดลง

พอเกิดอาการที่ไม่คุ้นชิน รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง สุภาพสตรีบางคนก็อาจเลือกบรรเทาความเครียด ด้วยการดื่มเหล้าเบียร์เหมือนอย่างที่เคยทำ

แต่ช้าก่อน ในวันที่ร่างกายของคุณผู้หญิงเปลี่ยนไป บางทีการดื่มหนักแบบเดิมๆ อาจเพิ่มผลเสียต่อสุขภาพสาววัยทองก็เป็นได้

โดยปกติแล้วเมื่ออายุมากขึ้น ร่างกายทั้งหญิงและชายจะตอบสนองต่อแอลกอฮอล์ได้อ่อนไหวกว่าเดิม เนื่องจากเจ้ากระดูกอ่อน ข้อต่อต่างๆ และเส้นเอ็นในร่างกาย ไม่สามารถเก็บกักน้ำในร่างกายได้ดีนัก เมื่อปริมาณน้ำในร่างที่มาเจือจางแอลกอฮอล์น้อยลง เหล้าเบียร์จึงยิ่งแผลงฤทธิ์ได้ดีขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เดิมที ผู้หญิงยังมีโอกาสเมาง่ายกว่าผู้ชาย เนื่องจากตัวเล็กกว่า ร่างกายเลยดูดซึมได้เร็ว รวมทั้งมีเอนไซม์ในกระเพาะอาหารน้อยกว่า ทำให้ร่างกายของผู้หญิงจัดการเครื่องดื่มมึนเมาได้ไม่ดีนัก

อย่างไรก็ดี ต้องบอกด้วยว่า นักดื่มแต่ละคนมีอาการหลังการดื่มแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับสุขภาพส่วนตัว ประวัติการดื่มก่อนหน้าหรือประวัติสุขภาพของคนในครอบครัว บางคนดื่มแล้วชีวิตแฮปปี้ บางคนดื่มแล้วซึมเศร้า ขณะที่บางคนอาจจะเผชิญกับอาการวัยทอง ทั้งนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย เหงื่อออก และร้อนวูบวาบรุนแรงกว่าเดิม จากการวิจัยพบว่าปริมาณการดื่มเป็นส่วนสำคัญว่า ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายหลังจากดื่มแล้วเป็นอย่างไร

ประเด็นสำคัญคืองานวิจัยยังระบุเพิ่มว่า ถ้าดื่ม 2-5 แก้วต่อวัน ซึ่งนั่นอาจเป็นปริมาณที่คนทั่วไปรับได้ แต่สำหรับสตรีวัยทองแล้วอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อโรคมะเร็งเต้านมสูงกว่าคนไม่ดื่มถึง 1.5 เท่า เสี่ยงต่อการเป็นโรคอ้วน และโรคกระดูกพรุน กระดูกหักจากการเกิดอุบัติเหตุขณะมึนเมา นอกจากนี้ แอลกอฮอล์ยังสร้างความเสียหายต่อหัวใจ ตับและสมอง รวมถึงทำให้คนที่มีอาการซึมเศร้าหรืออาการวัยทองบางคนมีอาการแย่ลง

ถ้าเป็นไปได้ เราจึงอยากให้คุณลองเพลาๆ การดื่มในช่วงวัยทอง เพราะชีวิตยังมีอะไรแจ๋วๆ รอให้คุณไปค้นหาอีกมากมาย

ที่มา:

Can You Drink During Menopause?

Drink to Your Health at Menopause, or Not?

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ก๊งแค่ไหนถึงจะพอดีสำหรับสตรีวัยทอง? appeared first on Alcohol Rhythm.

คำตอบของคำถามข้างต้นคงแตกต่างกันออกไปตามแต่ละบุคคล แต่เชื่อว่าหนึ่งในคำตอบเหล่านั้นคงหนีไม่พ้น ‘การตี’ หรือการใช้ความรุนแรงในรูปแบบต่างๆ – หมัด ศอก เข่า เข็มขัด ไม้บรรทัด ไม้มะยม หรือแม้กระทั่งไม้แขวนเสื้อ อุปกรณ์รอบกายใกล้ตัวถูกผู้ปกครองบางคนงัดมาใช้ (เกือบ) ทุกครั้งที่บุตรหลานของตนเองทำผิด “ก็เด็กมันทำผิด เราก็ต้องลงโทษ” เป็นประโยคที่ใครหลายคนใช้ และเป็นประโยคที่คนไทยล้วนคุ้นชินและคุ้นเคย ยังไม่นับการดุด่าด้วยถ้อยคำรุนแรง หรือการทอดทิ้งเด็กลำพัง กลายเป็นบาดแผลที่แม้อาจไม่ปรากฎทางกาย แต่จารในใจและส่งผลยาวนานไม่มีวันเลือน

แน่นอน เมื่อเด็กทำผิดย่อมต้องถูกลงโทษ แต่ประเด็นที่สำคัญกว่านั้นคือ การทำโทษด้วยการตีหรือความรุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อผู้ลงโทษทำโทษตอนที่ตนเองก็ขาดสติหรือมีอารมณ์รุนแรง สามารถช่วยปรับพฤติกรรมของเด็กได้จริงหรือไม่ หรือแทนที่เราจะได้เด็กที่มีพฤติกรรมอย่างที่เราต้องการ เราอาจจะได้ผลลัพธ์ทางลบที่สร้างผู้ใหญ่ที่ชอกช้ำจากบาดแผลทางจิตใจขึ้นมาแทน

Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า ชวนคุณร่วมสำรวจหนึ่งในสาเหตุของผู้ป่วยติดแอลกอฮอล์ที่อาจสืบย้อนไปได้ถึงบาดแผลในวัยเด็ก – เมื่อเด็กคนหนึ่งถูกทำร้ายทางร่างกายและ/หรือทางจิตใจ ผลกระทบที่เกิดขึ้นจะเป็นอย่างไร และเราจะแก้ไขเรื่องนี้ได้อย่างไร

บาดแผลในวัยเด็กที่ส่งผลถึงตอนโต

ข้อค้นพบที่เราเพิ่งพูดไปด้านบนไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร มีงานวิจัยมากมายที่บ่งชี้ไปในทิศทางเดียวกันว่า บาดแผลในวัยเด็ก (childhood trauma) เช่น การใช้ความรุนแรงและการเพิกเฉยทางกายและทางใจ ทำให้คนๆ หนึ่งมีโอกาสใช้และติดแอลกอฮอล์สูงมาก หรือถ้าจะพูดให้ชัดเจนขึ้น มีข้อค้นพบว่า บาดแผลในวัยเด็กมีอิทธิพลต่อการเป็นโรคติดสุราขั้นรุนแรง (alcohol dependence severity) อันเป็นผลมาจากภาวะความไม่เสถียรทางอารมณ์

ในงานวิจัย Childhood Trauma Exposure and Alcohol Dependence Severity in Adulthood: Mediation by Emotional Abuse Severity and Neuroticism ได้ทำการเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของการถูกใช้ความรุนแรง (abuse) ในวัยเด็ก และการใช้ในแอลกอฮอล์ในทางที่ผิดในช่วงเวลาต่อมา โดยงานวิจัยได้เปรียบเทียบกลุ่มตัวอย่างเพศชายและเพศหญิงที่มาเข้ารับการรักษาเกี่ยวกับปัญหาการดื่ม กับกลุ่มควบคุมที่ไม่มีปัญหาการดื่ม (ทั้งในอดีตหรือในปัจจุบัน) ทั้งสองกลุ่มจะถูกประเมินว่า พวกเขามีประสบการณ์เจอกับความรุนแรงในวัยเด็กหรือไม่ ทั้งการทำร้ายทางจิตใจ ร่างกาย และทางเพศ และการปล่อยปละละเลยทั้งทางอารมณ์และทางกาย

สิ่งที่นักวิจัยค้นพบคือ บาดแผลในวัยเด็ก ไม่ว่าจะเป็นการถูกทำร้ายหรือการถูกปล่อยปละละเลย ล้วนมีอิทธิพลสำคัญต่อผู้ที่กำลังหาวิธีรักษาปัญหาการดื่ม แต่ความรุนแรงของปัญหาการดื่มจะสัมพันธ์โดยตรงกับระดับความความรุนแรงที่คนๆ นั้นได้รับในวัยเด็ก

ถ้าพูดให้ง่ายกว่านั้น ยิ่งเด็กถูกทำร้ายหรือถูกทอดทิ้งมากเท่าไหร่ ปัญหาการดื่มตอนพวกเขาโตขึ้นก็จะหนักขึ้นเท่านั้น และในบรรดาบาดแผลทั้งหมด การถูกทำร้ายหรือปล่อยปละละเลยทางอารมณ์เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดปัญหาการดื่มมากที่สุด

ข้อมูลที่น่าสนใจและสอดคล้องกันมาจาก Old Vineyard ที่อธิบายว่า สมองของคนเราจะเจริญเติบโตและพัฒนาในช่วงวัยเด็ก ซึ่งเป็นช่วงที่มีการสร้าง เสริมความแข็งแกร่ง และในบางครั้ง ก็จะละทิ้งการเชื่อมต่อของประสาท (neural connection) ซึ่งประกอบด้วยเครือข่ายระหว่างเซลล์ประสาท (neuron) ที่ทำให้สมองสามารถกระทำการต่างๆ ได้ ประสบการณ์ที่คนๆ หนึ่งได้รับจะกระทบการพัฒนาของสมอง ทั้งในทางบวกและทางลบ ขึ้นอยู่กับว่าประสบการณ์ที่ว่านั้นคืออะไร

ทั้งนี้ มีการศึกษาที่ประเมินคนที่เคยเจอกับประสบการณ์เลวร้ายในวัยเด็ก ผลการศึกษาพบว่า การใช้ความรุนแรงหรือปฏิบัติไม่ดีกับเด็กจะทำให้เด็กเกิดความเครียดบ่อย และเกิดความเครียดในระดับที่สูง ซึ่งจะรบกวนการพัฒนาตามปกติของสมอง และเมื่อเกิดความเครียดบ่อยๆ เข้าก็จะทำให้เกิดความเครียดทางสรีรวิทยา (physiological stress) เป็นการตอบสนอง

ดังนั้น ทั้งข้อมูลและงานวิจัยข้างต้นได้ชี้ให้เห็นว่า แม้พันธุศาสตร์หรือเรื่องทางชีววิทยาจะเป็นเรื่องสำคัญ แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้คนๆ หนึ่งอ่อนแอและเกิดอาการเสพติดได้ แต่ประสบการณ์ต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญ

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่แค่ปัญหาเรื่องการดื่มเท่านั้น แต่ยังมีการค้นพบว่า คนที่เจอกับการถูกทำร้ายหรือถูกทอดทิ้งทางอารมณ์ในวัยเด็ก และกำลังพยายามรักษาปัญหาการดื่มในตอนโต จะมีอาการวิตกกังวล ซึมเศร้า และ/หรือโกรธเคือง ในระดับที่สูง รวมทั้งตอบสนองต่อเรื่องต่างๆ ด้วยอารมณ์ที่รุนแรง เราจึงอาจมองได้ว่า พวกเขาใช้การดื่มเป็นหนึ่งในวิธีบรรเทาอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ ที่เกิดขึ้น

Alcohol Disruption

อีกหนึ่งประเด็นที่น่าสนใจคือ ถ้าการถูกทำร้ายในวัยเด็กส่งผลให้เด็กที่โตมามีปัญหาเรื่องแอลกอฮอล์และอาการอื่นๆ แล้วผู้ที่ใช้ความรุนแรงกับเด็กมีความเกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์อย่างไร

หนึ่งคำอธิบายที่น่าสนใจมาจากคุณหมอ Isaac Alexis ที่อธิบายว่า แอลกอฮอล์จะรบกวน (disrupt) การทำงานของสมอง เป็นสาเหตุที่ทำให้คนพูดหรือทำอะไรก็ตามที่ผิดปกติ ส่วนการดื่มหนักๆ จะส่งผลให้สมองส่วนที่ควบคุมอาการยับยั้งชั่งใจอ่อนแอ ทำให้คนมีแนวโน้มจะแสดงอารมณ์หรือการกระทำที่เกรี้ยวกราดกว่าปกติ

“มีเคสเด็กที่เคยเจอกับความรุนแรง 13% เกี่ยวข้องโดยตรงกับแอลกอฮอล์” คุณหมอ Alexis กล่าว “เมื่อคนอยู่ใต้อิทธิพลของแอลกอฮอล์ พวกเขาจะมีการรับรู้ที่แตกต่างออกไป เด็กคนหนึ่งอาจจะทำอะไรตามปกติ แต่นั่นกลับทำให้ผู้ปกครองของพวกเขารู้สึกเหมือนถูกยั่วยุ ปลุกปั่น และทำให้เกิดการใช้ความรุนแรงกับเด็กได้”

เช่นเดียวกับในงานวิจัยที่เรายกมาข้างต้น เด็กที่มีบาดแผลในใจมักจะใช้แอลกอฮอล์เป็นเครื่องมือบรรเทาความเจ็บปวดในวัยเด็ก นั่นทำให้พวกเขาเลือกที่จะดื่มหนักๆ และเมื่อพวกเขาเริ่มมีความอดทน (tolerance) กับปริมาณแอลกอฮอล์ พวกเขาก็จะต้องการแอลกอฮอล์มากขึ้นเพื่อที่จะให้ได้ผลลัพธ์แบบเดิม จนนำไปสู่อาการติดแอลกอฮอล์ในที่สุด

เมื่อเป็นเช่นนี้ เราคงพอมองเห็นแล้วว่า เมื่อเด็กคนหนึ่งที่ต้องทุกข์ทรมานจากบาดแผลในวัยเด็กเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ที่ติดแอลกอฮอล์ ก็มีแนวโน้มที่พวกเขาจะใช้ความรุนแรงกับบุตรหลานของตนเอง เกิดเป็นวงจรที่วนเวียนไปไม่รู้จบ

เติบโต ประนีประนอม และรับมือกับความเจ็บปวดจากวัยเด็ก

ถ้าคุณเป็น (หรือกำลังจะเป็น) พ่อแม่หรือผู้ดูแลเด็กสักคน เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการทำโทษด้วยความรุนแรง รวมถึงการปล่อยละเลยและทอดทิ้งเด็ก ไม่ว่าจะเป็นทางร่างกายหรือจิตใจ จะไม่ใช่ตัวเลือกที่คุณนึกถึงเมื่อต้องการทำโทษเด็ก หรือไม่ใช่การกระทำที่คุณคิดจะทำกับเด็กในปกครองของตนเอง – จริงอยู่ที่รักวัวต้องผูก แต่ถ้ารักลูกจริงๆ เราเชื่อว่ามีวิธีอื่นอีกมากมายที่ดีกว่าการตีหรือใช้ความรุนแรง

แต่ถ้าเป็นในกรณีของเด็กที่เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่แล้ว ข้อมูลข้างต้นที่บอกถึงความสัมพันธ์ระหว่างบาดแผลในวัยเด็กกับการติดแอลกอฮอล์อาจจะช่วยให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง หรือแม้กระทั่งผู้ที่มีอาการเสพติดเองสามารถรับมือกับภาวะที่ตนกำลังเผชิญได้ดีขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการเข้ากลุ่มสนับสนุน หรือพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ที่ให้คำปรึกษา เพื่อช่วยให้คุณสามารถรับมือและประนีประนอมกับอดีตที่โหดร้ายได้ดีขึ้น

ทั้งนี้ อย่าลืมว่า แม้แอลกอฮอล์หรือสารเสพติดต่างๆ จะดูเป็นเหมือนทางออกสำหรับการเยียวยาความเจ็บปวดในอดีต แต่การติดแอลกอฮอล์หรือสารเสพติดไม่ใช่เรื่องดี แต่เป็นเหมือนการทำลายปัจจุบันและอนาคตที่รออยู่มากกว่า

ดังนั้น ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่มีอาการติดแอลกอฮอล์และต้องการขอคำปรึกษาหรือเข้ารับการรักษา คุณอาจจะลองติดต่อหน่วยงานเหล่านี้ (ดูข้อมูล 5 หน่วยงานเพื่อคนอยากเลิกเหล้า) เพื่อที่เริ่มก้าวแรกในการลด ละ เลิก แอลกอฮอล์ และข้ามพ้นคลื่นแห่งความเมามายไปได้อย่างมั่นคง

ที่มา:

Childhood trauma exposure and alcohol dependence severity in adulthood: mediation by emotional abuse severity and neuroticism

Childhood Trauma and Alcohol Abuse: The Connection

The Unfortunate Connection between Childhood Trauma and Addiction in Adulthood

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post รักวัวให้ผูก รักลูกอย่าตี: เมื่อบาดแผลในวัยเด็กส่งผลต่อการติดแอลกอฮอล์ตอนโต appeared first on Alcohol Rhythm.

Fiona Sim (ฟีโอน่า ชิม) ประธานราชสมาคมเพื่อการสาธารณสุข (Royal Society for Public Health) แห่งอังกฤษระบุว่า ในแต่ละวัน คนทั่วไปที่ดื่มแอลกอฮอล์อาจได้รับแคลอรีมากถึง 10% แต่ส่วนใหญ่มักไม่ทราบว่าการดื่มแอลกอฮอล์มีส่วนช่วยในการเพิ่มพลังงานเข้าสู่ร่างกาย

แม้ว่าข้อมูลข้างต้นจะมาจากการสำรวจเฉพาะพื้นที่ แต่ฟีโอน่าเล็งเห็นว่า เราควรกระตุ้นผู้คนให้ตระหนักว่า แอลกอฮอล์มีส่วนทำให้น้ำหนักตัวของเราเพิ่มขึ้น ทั้งนี้ การขาดข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณพลังงานของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีแนวโน้มที่จะส่งผลต่อการประเมินพลังงานที่ควรบริโภคต่ำเกินไป

ดังนั้น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต้องมีการนับแคลอรีอย่างจริงจัง เพื่อเป็นส่วนช่วยสำหรับการลดความอ้วนด้วย เพราะการลดน้ำหนักที่เหมาะสมจะต้องเป็นการ ‘นำเข้าพลังงาน’ และ ‘เบิร์นพลังงานออก’ ให้สมดุลกัน ดังนั้น เมื่อพูดถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เราจึงต้องตระหนักว่า “แอลกอฮอล์มีค่าพลังงานเกือบเท่าไขมัน” และการจะบอกให้ผู้คนทราบเรื่องนี้ได้อย่างดีที่สุดคือ การเน้นจำนวนแคลลอรีบนฉลากของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

สำรวจกระบวนการย่อยแอลกอฮอล์ในร่างกาย

ทุก ๆ แอลกอฮอล์ 1 กรัมจะมี 7 แคลอรี ถ้าเปรียบเทียบให้เห็นภาพที่ชัดขึ้น คาร์โบไฮเดรตหรือโปรตีน 1 กรัมให้พลังงาน 4 แคลอรี ขณะที่ไขมัน 1 กรัมมีแคลอรี 9 แคลอรี และปริมาณแอลกอฮอล์ที่ถูกสะสมไว้ในร่างกายมักเป็นไขมัน แทนที่จะใช้เป็นพลังงานให้หมดไปในทันที แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับปริมาณที่คุณดื่ม ความพร้อมของวิตามินและแร่ธาตุที่จำเป็นในการเผาผลาญแอลกอฮอล์ และปริมาณพลังงานที่ร่างกายต้องการในเวลานั้น 

แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปประมาณ 20% จะถูกดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือดจากกระเพาะอาหาร ส่วนที่เหลืออีก 80% จะถูกดูดซึมในลำไส้เล็กเหมือนอาหาร สิ่งนี้เกิดขึ้นค่อนข้างเร็วเนื่องจากแอลกอฮอล์ไม่จำเป็นต้องย่อย ทั้งนี้แอลกอฮอล์เคลื่อนตัวได้อย่างอิสระ นั่นเป็นสาเหตุที่เวลาเราจะตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์ เราจะตรวจวัดจากความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในเลือด อีกทั้งแอลกอฮอล์ยังแพร่กระจายไปตามเนื้อเยื่อและของเหลวภายในร่างกายทุก ๆ ที่ที่มีน้ำอยู่ จนกว่าจะมีการเผาผลาญ และเมื่อถูกดูดซึมผ่านลำไส้เล็ก แอลกอฮอล์จะถูกเผาผลาญโดยตับ ซึ่งเอนไซม์จะช่วยในการสลายแอลกอฮอล์

การทำความเข้าใจเกี่ยวกับอัตราการเผาผลาญมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจผลกระทบของแอลกอฮอล์ โดยทั่วไปตับสามารถเผาผลาญสุราได้ 1 ออนซ์ (หรือเครื่องดื่มมาตรฐานหนึ่งแก้ว) ใน 1 ชั่วโมง หากคุณกินมากกว่านี้ ระบบของคุณจะอิ่มตัวและแอลกอฮอล์ที่เพิ่มขึ้นจะสะสมในเลือดและเนื้อเยื่อของร่างกาย จนส่งผลให้แอลกอฮอล์ในเลือดมีความเข้มข้นสูงเป็นเวลาหลายชั่วโมง

อย่างไรก็ดีแอลกอฮอล์จะถูกเผาผลาญก่อนสารอาหารอื่น ๆ เนื่องจากได้สิทธิพิเศษด้วยเหตุผลที่ว่าแอลกออล์เป็นสารพิษ 

แคลอรีอยู่ทุกที่ ไม่เว้นแต่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์

ปริมาณแอลกอฮอล์ของเครื่องดื่มจะแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์ของปริมาณแอลกอฮอล์บริสุทธิ์ที่มีอยู่ในเครื่องดื่ม 100 มิลลิลิตร ดังนั้นเบียร์ขวดขนาด 375 มล. ที่ติดฉลากแอลกอฮอล์ 4.5% ต่อปริมาตร จึงมีแอลกอฮอล์บริสุทธิ์ 4.5 กรัม ต่อเบียร์ 100 มล. เท่ากับว่า 375 มล. จะมีแอลกอฮอล์บริสุทธิ์ถึง 13.5 กรัม

พลังงานในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จะรวมถึงแคลอรีจากแอลกอฮอล์ ตลอดจนแป้งและน้ำตาลที่ไม่ผ่านการหมักเพิ่มเติมในเบียร์และไวน์ หรือเติมน้ำตาลในเครื่องผสม (มิกเซอร์เหล้า) เช่น โทนิคในจิน เป็นต้น

ไวน์แดง 150 มล. ที่มีแอลกอฮอล์ 14% มีแคลอรีเฉลี่ย 120 แคลอรี ดังนั้น ขวดไวน์แดงที่มีขนาด 750 มล. จึงมีแคลลอรีสูงถึง 600 แคลอรี ดังนั้น หากคุณแบ่งไวน์หนึ่งขวดกับคู่รักของคุณในมื้อค่ำ คุณจะมีแคลอรีถึง 300 แคลอรีก่อนที่คุณจะเริ่มพิจารณาถึงปริมาณพลังงานของการดื่มหยดแรกของคุณ นั่นเท่ากับส้มตำไทย 1 จาน กับไก่ย่าง 1 ไม้เลยทีเดียว

ทางด้านคราฟเบียร์ที่หลายคนโปรดปรานจะมีแคลอรีอยู่ที่ 170 ถึง 350 แคลอรี เบียร์ปกติอยู่ที่ 153 แคลอรี ไลท์เบียร์อยู่ที่ 103 แคลอรี ส่วนเครื่องดื่มผสมและค็อกเทลประกอบด้วยน้ำอัดลม น้ำผลไม้ หรือน้ำเชื่อม และเหล้าอย่างน้อย 30 มล. ซึ่งมีแอลกอฮอล์ระหว่าง 30% ถึง 90% ต่อปริมาตร โดยเฉลี่ยแล้วจิน โทนิคจะมีแคลอรีประมาณ 140 แคลอรี ขณะที่มาร์การิต้ามีประมาณ 170 แคลอรี และโมฮิโตะอยู่ที่ประมาณ 145 แคลอรี

แต่สิ่งที่จะทำให้คุณขนลุกขึ้นไปอีกคือ ยังมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลายประเภทมีแคลอรีสูงปรี๊ด เช่น ช็อคโกแลตมาร์ตินี่ 74 มิลลิลิตร มีแคลอรีถึง 4,188 แคลอรี ขณะที่ปิญญาโกลาดา 200 มิลลิลิตร มีแคลอรีถึง 526 และไวท์ รัสเซียน 235 มิลลิลิตร 568 แคลอรี ทั้งนี้ เครื่องดื่มก่อนผสมจะมีความเจือจาง เพื่อให้ได้ความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ใกล้เคียงกับเบียร์ แต่ยังมีมิกเซอร์ซึ่งโดยปกติจะเป็นน้ำอัดลม ซึ่งเป็นตัวช่วยเพิ่มปริมาณแคลอรี

อ่านข้อมูล–หาตัวเลือก-ดื่มพอเหมาะ: ทางออกลดอ้วนจากแอลกอฮอล์

เนื่องจากผู้หญิงโดยเฉลี่ยต้องการแคลอรีประมาณ 2,300 แคลอรีต่อวัน ขณะที่ผู้ชายต้องการประมาณ 2,750 การดื่มสัก 2-3 มื้อหลังเลิกงาน สามารถเพิ่มพลังงาน ‘สูญเปล่า’ จำนวนมากให้กับวันของคุณได้ ที่เรียกว่าแคลอรีสูญเปล่า เพราะคุณควรได้รับวิตามินและแร่ธาตุจากสิ่งที่คุณลงทุนกิน ดื่มให้สมดุลเพื่อการมีสุขภาพที่ดีมากกว่าดื่มแอลกอฮอล์แล้วไม่ได้อะไรเลย เพราะนอกจากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จะมีสารอาหารไม่เพียงพอ แถมยังได้แคลอรีจำนวนมากแล้ว ยังมีวิตามินหรือแร่ธาตุเพียงเล็กน้อยอีก

อย่างไรก็ดี มักมีการกล่าวอ้างว่าเบียร์และไวน์มีสารอาหารบางอย่างที่ดี กล่าวคือ การศึกษาจำนวนหนึ่งระบุว่า เบียร์มีคุณค่าทางสารอาหารเช่น โปรตีน ไฟเบอร์ วิตามินบี โฟเลต และไนอาซิน ซึ่งชี้ให้เห็นแนวโน้มที่สูงขึ้นว่า การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณที่พอเหมาะจะส่งผลดีต่อสุขภาพ ขณะที่มีข้อมูลหลายแห่งระบุว่า สารต้านอนุมูลอิสระที่เรียกว่า ‘เรสเวอราทรอล’ อาจช่วยป้องกันเยื่อบุหลอดเลือดในหัวใจของคุณ ทั้งนี้ สารเรสเวอราทรอลเป็นสารชนิดหนึ่งในไวน์แดง ซึ่งกำลังได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากเห็นพ้องว่ามีประโยชน์ต่อสุขภาพ มากไปกว่านั้น หลาย ๆ เว็บไซต์ยังระบุเพิ่มเติมอีกว่า การที่คุณดื่มไวน์แดงจะช่วยชะลอการแก่ตัวลงด้วย

อย่างไรก็ดี เราต้องขอย้ำเตือนอีกครั้งว่า สารอาหารหรือประโยชน์ที่ว่ามาข้างต้นจะมีปริมาณที่ต่ำมากจนส่งผลดีต่อร่างกายเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

คำถามต่อมาคือ แล้วเราจะทำอะไรได้บ้างในขณะที่รอให้รัฐบาลหรือภาคส่วนที่เกี่ยวข้องเข้ามาจัดการให้มีการให้ข้อมูลแคลอรีบนฉลากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ด้านล่างนี้คือคำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ จากเรา:

(1) อ่านข้อมูลให้ตัวเองทราบถึงปริมาณพลังงานของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ตามปริมาณที่บริโภคและเปรียบเทียบกับปริมาณพลังงานของรายการอาหาร

(2) ขอตัวเลือกที่หวานสำหรับการผสมเครื่องดื่ม เติมน้ำโซดาในแก้วก่อนที่จะหมด และระวังปริมาณแอลกอฮอล์ทันทีที่จิบ

(3) หากคุณวางแผนที่จะดื่ม ให้เลือกดื่มแอลกอฮอล์ที่มีแคลอรีต่ำที่สุด เช่น เลือกเบียร์เบา ๆ และทำเครื่องดื่มค็อกเทลที่มีแอลกอฮอล์ต่ำที่บ้าน โดยการลดทอนจิตวิญญาณลงครึ่งหนึ่ง ใช้น้ำแครอทหรือน้ำมะเขือเทศหรือน้ำเปล่าเป็นตัวเลือกผสม ทั้งนี้ อย่าลืมว่ามีไวน์ที่มีแอลกอฮอล์ต่ำและแคลอรีต่ำให้เลือกมากมาย

(4) หากคุณวางแผนที่จะดื่มแอลกอฮอล์ ให้นำอาหารที่แคลอรีสูงๆ เช่น ช็อกโกแลตบาร์ มัฟฟิน ออกไป เพื่อให้ปริมาณพลังงานของคุณสมดุล

ท้ายที่สุด คุณต้องไม่ลืมว่า การดื่มในปริมาณที่พอเหมาะในคราวที่ต้องดื่มเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องทำ เพราะนอกจากจะไม่ขยายรอบพุงให้มากนัก ยังช่วยเกี่ยวกับความปลอดภัยส่วนอื่น ๆ ของร่างกายด้วย (แต่ก็อย่าลืมว่า หากดื่มมากเกินไปหรือดื่มอย่างไม่เหมาะสม แอลกอฮอล์สามารถสร้างพิษต่อร่างกายคุณได้เช่นกัน)

ที่มา : 

Think before you drink: alcohol’s calories end up on your waistline

Calorie count – Alcoholic beverages

Booze Battles: Beer Vs. Wine

Red wine and resveratrol: Good for your heart?

Alcohol and Your Body

The post แอลกอฮอล์รอบพุง: เมื่อการดื่ม (หนัก) อาจทำให้อ้วน appeared first on Alcohol Rhythm.

บรรยากาศการร่ำสุราของโกวเล้งน่าอภิรมย์แค่ไหนคงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเจ้าตัว แต่ด้วยความชื่นชอบบรรยากาศนี้เอง ทำให้โกวเล้งกลายเป็นนักดื่มสุราตัวยง จนประสบภาวะตับแข็งและเสียชีวิตในวัย48 ปี

คนจากไป ทิ้งไว้เพียงประโยคอมตะ กระทั่งบัดนี้ผู้คนจำนวนไม่น้อยยังคงเห็นด้วยกับคำของเขา ‘บรรยากาศ’ คือปัจจัยสำคัญอย่างยิ่งในการดื่ม ยิ่งบรรยากาศดีเท่าไร เหล้าเองก็จะดื่มได้คล่องคอขึ้นเท่านั้น จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจหากร้านนั่งดื่มส่วนใหญ่มักสร้าง‘บรรยากาศ’ ที่เหมาะกับการดื่ม และสิ่งที่นิยมใช้มากที่สุดคือ ‘เสียงเพลง’

ในทางวิทยาศาสตร์ หลายคนอาจจะไม่รู้ว่าเพลงมีผลต่อพฤติกรรมการดื่มสุราอย่างไม่น่าเชื่อ มันอาจทำให้คุณยกแก้วดื่มเยอะกว่าที่ตั้งใจหรือเผลอไผลสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลังฟังจบ

Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า ขอพาคุณไปฟังอีกหนึ่งผลลัพธ์ที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางความไพเราะของบทเพลง ว่าระดับความดังส่งผลต่อปริมาณการดื่มของคุณอย่างไร เนื้อเพลงแบบไหนที่ทำให้คุณอยากดื่ม หรือเพลงประเภทใดทำให้พฤติกรรมการดื่มของคุณผิดแปลกไป

ยิ่งเปิดเพลงดัง ยิ่งอยากดื่มเหล้า  

หนึ่งในเอกลักษณ์ของร้านนั่งดื่มหลายแห่งคือเสียงเพลงดังกระหึ่มเร้าใจ เชิญชวนให้นักท่องราตรีลุกขึ้นมาวาดลวดลายบนฟลอร์ เพิ่มความสนุกให้กับการสังสรรค์ยามค่ำคืน

แต่เสียงเพลงที่ดังจนเกินไป นอกจากเป็นอันตรายต่อโสตประสาทแล้ว ยังมีผลข้างเคียงทำให้คนฟังรู้สึกอยากดื่มแอลกอฮอล์เพิ่มขึ้นอีกด้วย

ข้อเท็จจริงดังกล่าวถูกเปิดเผยครั้งแรกในรายงาน “Alcoholism: Clinical & Experimental Research” จากมหาวิทยาลัย Université de Bretagne-Sud เมื่อปี 2008 นำโดยศาสตราจารย์ด้านพฤติกรรมศาสตร์ Nicolas Guéguen ซึ่งได้ทำการทดลองให้เจ้าของบาร์เปิดเพลงด้วยระดับความดังที่ต่างกัน เพื่อสังเกตและเปรียบเทียบพฤติกรรมการดื่มของลูกค้าชายจำนวน 40 คน หลังฟังเพลงทั้งสองแบบ

พวกเขาสุ่มเปิดเพลงในระดับความดัง 72 เดซิเบล ซึ่งกำหนดเป็นความดังมาตรฐาน และ 88 เดซิเบล ซึ่งถือเป็นความดังระดับสูง จนพบว่าลูกค้าเหล่านั้นดื่มเหล้ามากขึ้นและเร็วขึ้นเมื่อได้ฟังเพลงที่เสียงดังยิ่งขึ้น

Nicolas Guéguen อธิบายว่า พฤติกรรมดังกล่าวเชื่อมโยงกับงานวิจัยที่มีมาก่อนหน้า ว่าด้วยเรื่องเพลงเสียงดังๆ สามารถกระตุ้นให้ร่างกายรู้สึกตื่นตัว อยากกินหรืออยากดื่มมากขึ้น ลูกค้าในบาร์จึงมีแนวโน้มดื่มเหล้าเร็วขึ้นและสั่งเหล้ามากขึ้นหลังได้ฟังเพลงเสียงดัง ขณะเดียวกัน เป็นเพราะเสียงเพลงที่ดังจนเกินไปทำให้คนไม่สามารถสื่อสารกันได้อย่างสะดวก พวกเขาจึงเลือกคุยกันน้อยลงและหันไปใช้เวลากับการดื่มเหล้าแทน

ผลของการวิจัยนี้ยังถูกนำไปต่อยอดในภายหลังโดย ดร.Lorenzo Stafford นักจิตวิทยาจาก University of Portsmouthโดยเขาให้ผู้ร่วมทดลองประเมินรสชาติของสุราเมื่อดื่มในสภาพแวดล้อมปกติ ไปจนถึงสภาพแวดล้อมซึ่งเต็มไปด้วยเสียงเพลงดังๆ เหมือนอยู่ในคลับ

ผลปรากฏว่าผู้ร่วมทดลองต่างประเมินให้เหล้ามีรสชาติ “หวาน” มากที่สุดเมื่อได้ดื่มท่ามกลางเสียงเพลง

แม้ว่าคณะผู้วิจัยจะพยายามทดลองด้วยการใช้เสียงอื่นๆ เช่น เสียงรายงานข่าว ซึ่งดังในระดับเดียวกัน แต่ผู้ร่วมทดลองยังคงรู้สึกว่าเหล้า “ขม” เหมือนปกติ มีเพียงเสียงเพลงเท่านั้นที่สามารถกระตุ้นให้พวกเขารับรู้รสชาติผิดไปจากเดิม นี่อาจเป็นอีกสาเหตุหนึ่งว่าเหตุใดผู้คนจึงชอบไปดื่มกันในร้านที่มีเสียงเพลงดังๆ

เพราะนอกจากได้เต้นไปตามจังหวะมันๆ เขาคงรู้สึกว่าเหล้าร้านนั้น “อร่อย” ก็เป็นได้

นึกถึงเหล้าหลังเราได้ยินเนื้อเพลง

ไม่เพียงแต่ระดับความดังของเสียงเพลงเท่านั้นที่มีผลต่อการดื่ม หากเนื้อเพลงบางท่อนยังสามารถทำให้หลายคนเลิกล้มความตั้งใจงดดื่มเหล้า (อย่างน้อยก็ในคืนนี้) ได้ง่ายๆ

ดร. Rutger Engels จากสถาบันด้านพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย Radboud ประเทศเนเธอร์แลนด์ ค้นพบความจริงข้อนี้จากการวิจัย โดยเขาให้บาร์สามแห่งทดลองเปิดเพลงสองประเภท ประเภทแรกเป็นเพลงที่มีเนื้อหากล่าวถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ส่วนอีกประเภทเป็นเพลงที่มีจังหวะเร้าอารมณ์และเนื้อหาปลุกใจ แต่ไม่ระบุถึงแอลกอฮอล์

หลังผ่านพ้นไป 23 คืน พวกเขาพบว่า เมื่อบาร์เทนเดอร์เปิดเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับแอลกอฮอล์ ลูกค้าจะสั่งเครื่องดื่มมึนเมาเพิ่มขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับการฟังเพลงที่ไม่มีเนื้อหาอ้างถึงเครื่องดื่มเหล่านั้น นั่นแสดงให้เห็นว่า การฟังเนื้อเพลงที่พูดถึงเหล้าและการดื่มเหล้าได้โน้มน้าวให้คนนึกถึงและรู้สึกอยากดื่มมากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เพลงที่มีเนื้อหาดังกล่าวยังได้รับความนิยมโดยที่คนอาจไม่ทันตระหนัก อ้างอิงโดยงานสำรวจจากมหาวิทยาลัย Northwestern พบว่าร้อยละ 22.4 ของเพลงยอดนิยมติดชาร์ต Billboard’s Hot 100 ช่วงปี 2007-2016 คือเพลงที่มีเนื้อหากล่าวถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยแนวเพลงที่กล่าวถึงมากที่สุดคือ ฮิป-ฮอป รองลงมาคือแนว คันทรี่ แรป อิเล็กโทรนิกส์ และ แดนซ์ ตามลำดับ

ด้านเพลงไทยเอง ก็มีศิลปินหลายคนแต่งเพลงเกี่ยวกับการดื่มอยู่มากมายหลากหลายแนว ทั้งเพลงลูกทุ่ง เช่น “เหล้าจ๋า” ของสุชาติ เทียนทอง “ผู้สาวขี้เหล้า” ของเมย์ จิราพร ทั้งเพลงป๊อบอย่าง “หมดแก้ว” ของ The Parkinson หรือเพลงร็อคแบบ “ดื่ม” ของThe Yers

สิ่งที่น่าสังเกตอีกข้อหนึ่งคือ เพลงที่อ้างถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ส่วนใหญ่มักนำเสนอภาพการดื่มในเชิงบวก และสร้างภาพจำเกี่ยวกับค่านิยมการดื่ม เป็นต้นว่าเหล้าคือเพื่อนที่ดี ไม่ว่าเศร้า ผิดหวัง อกหัก ต้องดื่มเหล้าย้อมใจ ค่านิยมเหล่านี้อาจทำให้คนเห็นเหล้าเป็นทางออกของปัญหาหรือเครื่องมือเยียวยาจิตใจโดยไม่ทันตระหนักถึงแนวทางอื่น รวมถึงสร้างนักดื่มหน้าใหม่ขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่น

ดังนั้น บางครั้งการฟังเนื้อหาเพลงดังกล่าวอาจต้องใช้วิจารณญาณเหมือนการรับชมสื่ออื่นๆ เช่นกัน

ดื่มเหล้าเคล้าเพลงคลาสสิก (?)

นอกจากเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จะทำให้คนรู้สึกอยากดื่มเพิ่มขึ้นแล้ว เพลงที่มีเพียงการบรรเลงท่วงทำนองอย่างเพลงคลาสสิกก็สามารถทำให้คนดื่มมากกว่าปกติอีกด้วย โดย ดร.Rutger Engelsได้ตั้งคำถามต่อยอดจากงานวิจัยเดิมว่าถ้าเนื้อเพลงมีผลต่อพฤติกรรมการดื่ม แล้วเพลงชนิดใดล่ะ จะมีผลมากที่สุด?

เขาศึกษาด้วยการเชิญกลุ่มผู้ร่วมทดลองมานั่งในบาร์และเปิดเพลงให้ฟังสี่แบบ ทั้งป๊อบ ร็อก แรป และคลาสสิกเป็นเวลากว่า 50 นาที ซึ่งทั้งหมดสามารถสั่งเครื่องดื่มแบบใดก็ได้ ผลปรากฏว่าเมื่อได้ฟังเพลงคลาสสิก ผู้ร่วมทดลองมีแนวโน้มดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากกว่าช่วงที่ฟังเพลงชนิดอื่น และมากกว่าปริมาณการดื่มปกติที่เจ้าตัวได้รายงานต่อผู้วิจัยก่อนหน้า ผลกระทบนี้เกิดขึ้นอย่างกว้างขวาง ไม่ขึ้นอยู่กับเพศ อายุ หรือแม้กระทั่งรสนิยมความชอบเสียงเพลงของผู้ดื่ม

อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีคำอธิบายแน่ชัดว่าเพลงคลาสสิกก่อให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้ได้อย่างไร คณะผู้วิจัยเพียงสันนิษฐานว่า ผู้เข้าร่วมการทดลองส่วนใหญ่ซึ่งเป็นกลุ่มคนหนุ่มสาว มีแนวโน้มคุ้นชินกับเพลงป๊อบ ร็อก และแรป จึงไม่แปลกใจเมื่อได้ยินเสียงเพลงเหล่านี้ในบาร์ ขณะเดียวกัน เพลงคลาสสิกเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่คุ้นและไม่เคยได้ยินจากบาร์ส่วนใหญ่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ผิดแปลกไป ทำให้พฤติกรรมการดื่มของพวกเขาแปลกไปจากเดิมด้วย

นอกจากนี้ เพลงคลาสสิกที่มีแต่ทำนองและจังหวะเนิบเนือยอาจทำให้คนฟังวัยรุ่นรู้สึกเบื่อหน่าย หงุดหงิด จนต้องหันไปดื่มแก้เซ็งแทนก็เป็นได้

ทั้งหมดนี้เป็นตัวอย่างของอิทธิพลจากเสียงเพลงในร้านซึ่งทำให้คุณอยากยกเหล้าดื่ม ในด้านหนึ่ง เรื่องนี้เตือนให้เรารู้ว่าอย่าเผลอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบรรยากาศจนเมาภาพตัดอย่างไม่ทันรู้ตัว และยังชี้ให้เห็นด้วยว่าพฤติกรรมของคนเป็นเรื่องซับซ้อน ถึงจะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่การดูแลผู้มีปัญหาสุราก็ต้องการความรู้ความเข้าใจใหม่ๆ อยู่เสมอ

ที่มา:

Music And The Effects Of Alcohol.  2008.  Available at : https://www.psyarticles.com/substance-misuse/alcohol-music.htm. Accessed July 19, 2019.

Medical Xpress.  Alcohol tastes sweeter in noisy environments.  2011. Available at :https://medicalxpress.com/news/2011-12-alcohol-sweeter-noisy-environments.html. Accessed July 19, 2019.

Rutger C. M. E. Engels.  2012.  The Effects of Music Genre on Young People’s Alcohol Consumption: AnExperimental Observational Study.Informa Healthcare USA, Inc.  p 183-185.

Rutger C. M. E. Engels PhD.  2011.  Effect of Alcohol References in Music on Alcohol Consumption in Public Drinking Places.  Available at :https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1521-0391.2011.00182.x. Accessed July 19, 2019.

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post บรรยากาศมันพาไป : เมื่อการฟังเพลงทำให้คุณอยากดื่ม appeared first on Alcohol Rhythm.