‘แอลกอฮอล์’ อาจเป็นอีกหนึ่งเครื่องดื่มที่ช่วยเยียวยาอารมณ์ใครหลายคน แต่จะดีกว่าไหม ถ้ามีทางเลือกใหม่ที่ทำให้คุณเย็นใจได้โดยไม่ต้องใช้น้ำเมา และไม่เสี่ยงต่ออาการติดสุราในภายหลัง 

พร้อมหรือยังสำหรับการเปลี่ยนตู้เย็นเดิมๆ ที่เคยเต็มไปด้วยขวดเหล้า ให้เป็นตู้เย็นรูปแบบใหม่ Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า ชวนคุณมาเปิดประตูตู้เย็นใจ ร่วมกันฟรีซความวุ่นวายให้หายติดเหล้า ผ่าน 5 กิจกรรม 6 ตัวช่วย ซึ่งจะพาคุณกลับไปสำรวจจิตใจ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้วยวิธีที่สามารถทำได้ง่ายๆ ที่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นการรับชมภาพยนตร์ อ่านหนังสือ ฟังพอดแคสต์ ทำงานศิลปะ และ เขียนบันทึก Journal Book รับรองว่าครบรสทั้งสาระและความสนุกแน่นอน

ถ้าพร้อมแล้ว ไปสำรวจตู้เย็นตู้ใหม่ไร้แอลกอฮอล์กันเลย!

1.’The Way Back’ ทบทวนความฝันและการดื่ม

“We can’t change the past but we can do its choose how we move forward.” 

“เราเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้ แต่เราเลือกได้ว่าเราจะเดินหน้าต่อไปยังไง”

The Way Back หรือ เส้นทางเกียรติยศ คือเรื่องราวของ ‘แจ็ค’ อดีตนักบาสเกตบอลตัวเต็งของโรงเรียนมัธยมคาทอลิก ผู้มีปมบางอย่างในครอบครัวที่ทำให้ต้องยุติความฝันตัวเองลง เขากลายเป็นคนติดเหล้าอย่างรุนแรง และระหว่างที่กำลังจมจ่อมอยู่กับน้ำเมา โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเขากลายเป็นโค้ชทีมบาสเกตบอล ‘บิชอปเฮส์’ หลังจากถูกชักชวนโดยบาทหลวงของโรงเรียนมัธยม จนเป็นเหตุให้เขาได้ย้อนไปทบทวนเส้นทางความฝันตัวเองอีกครั้ง

ความพิเศษของเรื่องราวใน The Way Back คือภาพยนตร์ไม่ได้แค่เล่าถึงความฝันของแจ็คเพียงคนเดียว แต่เล่าถึงการแบกรับความฝันของลูกศิษย์ในทีม โรงเรียน และความหวังจากตัวละครอีกหลายคนเอาไว้ แม้วิธีการเล่าอาจฟังดูเรียบง่าย ไม่ซับซ้อน ดูไม่หวือหวาอะไรแต่จุดไคลแมกซ์ที่แต่ละครั้งน่าจะกระตุกหัวใจทำให้ใครหลายคนอาจน้ำตาคลออยู่ไม่น้อย

นอกจากนี้ ภาพยนตร์ยังสอดแทรกเรื่องราวการเข้ารับการรักษาอาการติดเหล้ากับจิตแพทย์ของแจ็คอีกด้วย ซึ่งหากจะให้แนะนำภาพยนตร์ที่ควรดูสักครั้ง The Way Back เป็นอีกเรื่องที่ทำให้เราได้กลับมาพิจารณาทบทวนถึงความฝัน สำรวจพฤติกรรมการดื่มและวิธีปลดปล่อยตัวเองจากมันได้เป็นอย่างดี

2. เปิดซีรีส์ ‘Locke & Key’ ความลับสุดแฟนตาซี และภาพชีวิตคนติดเหล้า

เมื่อมองผิวเผิน Locke and Key อาจเป็นเพียงซีรีส์เรื่องราวแฟนตาซีของครอบครัวตระกูลล็อก ที่จำเป็นต้องย้ายมาอยู่ในเมืองชนบทอย่าง ‘แมธเทอสัน’ เมืองที่ดูเหมือนไม่มีอะไรน่าสนใจ จนกระทั่ง ‘โบดี้’ลูกชายคนเล็กของครอบครัวได้รู้เรื่องราวความลับของกุญแจที่พบในบ้านใหม่หลังนี้ 

แต่มองดูดีๆ จะพบว่าสิ่งที่น่าสนใจในเรื่องราว คือการเล่าเนื้อหาเกี่ยวกับคนติดเหล้ารูปแบบใหม่ผ่านบทบาทของ ‘แม่’ ผู้นำของครอบครัว โดยแสดงให้เห็นถึงความพยายามของแม่ที่ต้องการเลิกสุราหลังจากผ่านมา 6 ปี (ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกหากเราพบว่าตัวละครแม่จะกลับไปดื่มแอลกอฮอล์อีกครั้งระหว่างนั้น) และเล่าถึงการยอมรับตัวเองว่ามีอาการติดเหล้า ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเริ่มบำบัดเยียวยา

การนำเสนอวัฏจักรของอาการติดเหล้าในอีกมุมมอง Locke and Key จึงเป็นอีกซีรีส์ที่เราอยากชวนให้คุณรับชมเพื่อเข้าใจอาการติดสุราเรื้อรัง พฤติกรรมของผู้ดื่มที่กำลังต่อสู้กับตนเอง พร้อมสนุกสนานไปกับพล็อตแฟนตาซีที่น่าสนใจ 

3.เปิดมุมมองด้วยหนังสือ ‘เพราะนี่คือสิ่งที่ (นักจิตวิทยา) ไม่เคยบอก’

‘เพราะนี่คือสิ่งที่ (นักจิตวิทยา) ไม่เคยบอก’ คือหนังสือแปลจากประสบการณ์ของนักจิตบำบัด ‘โลริ’ ซึ่งสอดแทรกทั้งความรู้ ความบันเทิง และความเข้าใจเพิ่มเติมเกี่ยวกับมนุษย์ เพราะหนังสือเล่มนี้เล่าความลับภายใต้จิตใจคน โดยเฉพาะนักจิตวิทยาและนักบำบัด ผู้ถูกครอบงำด้วยมายาคติว่าเป็นอาชีพที่ต้องรับฟังปัญหาผู้คนอยู่ตลอดเวลา จนไม่สามารถแสดงความอ่อนแอหรือความเจ็บปวดภายในให้คนไข้เห็นได้เลยแม้แต่น้อย ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว นักจิตวิทยาและนักบำบัดเหล่านี้ก็ต้องการคนรับฟังพวกเขาเช่นกัน

โลริยังนำเรื่องจริงจากประสบการณ์พูดคุยกับคนไข้ (ซึ่งผ่านการขออนุญาตจากคนไข้อย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว) มาเล่าสู่กันฟัง ทำให้เราได้เห็นได้รับฟังบทสนทนาที่เกิดขึ้นกับคนกลุ่มต่างๆ ดังนั้น หนังสือเล่มนี้น่าจะทำให้ผู้อ่านหลายคนเปิดมุมมองต่อนักบำบัด คนไข้ที่เจ็บป่วยทางจิตเวช รวมถึงผู้ติดสุรา เปิดใจว่าแท้จริงแล้ว ‘ทุกคนล้วนมีความน่ารักอยู่ในตัว’ 

4.ฟังเสียงหัวใจตัวเองผ่านพอดแคสต์ ‘R U OK’

‘คุณยังโอเคอยู่หรือเปล่า’ 

จากหนึ่งในบทสนทนาไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบของผู้คน สู่ชื่อรายการพอดแคสต์ทำความเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของตัวเอง ดำเนินรายการโดย ปอนด์ ยาคอปเซ่นและดุจดาว วัฒนปกรณ์ ผู้มาเล่าเรื่องราวการดูแลสุขภาพจิตผ่านการทบทวนพฤติกรรม ความรู้สึกในใจ และมอบวิธีรู้เท่าทันความคิดตนเอง

ตัวอย่างเช่น ‘ตอนที่ 79’ R U OK แนะนำให้คุณเปลี่ยนวิธีการมองความผิดหวัง ให้กลายเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนล้วนพบเจอ เราเพียงเริ่มต้นยอมรับมัน ซึ่งถึงแม้จะยาก เพราะในแต่ละวันเราล้วนเกิดความหวังในการใช้ชีวิตทั้งตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจอยู่เสมอ แต่การยอมรับความผิดหวัง คือหนทางที่จะทำให้คุณรู้เท่าทันความคิด พฤติกรรม และรับมือกับความผิดหวังนั้นได้ดีขึ้น — บางทีผู้ติดเหล้าที่ล้มเหลวจากการเลิกเหล้าอาจจะได้ค้นพบอะไรใหม่ๆ จากการฟังพอดแคสต์นี้ก็ได้ 

5.Painting ระบายสีสำรวจใจ

หากต้องการใช้เวลาพักผ่อนแทนการเลือกดื่มแอลกอฮอล์ในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ดูเหมือนยาวนาน การเริ่มทำศิลปะง่ายๆ จากอุปกรณ์รอบตัวภายในบ้านเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะการระบายตามช่องหมายเลขที่กำหนด สามารถช่วยปรับความคิด ตั้งสมาธิอยู่กับกระดาษมากกว่าหน้าจอโทรศัพท์หรือความอยากดื่ม อีกทั้งสำหรับผู้ที่ติดเหล้าและกำลังบำบัด การระบายสีตามช่องยังเป็นตัวชี้วัดอย่างหนึ่งด้วยว่าคุณมีอาการมือสั่นหรือไม่ หรืออาการมือสั่นจากการหยุดดื่มนั้นรุนแรงแค่ไหน ถือเป็นกิจกรรมที่ผ่อนคลายจิตใจ สงบ และได้สำรวจอาการตัวเองไปพร้อมๆ กัน 

6.พบสิ่งที่ชอบผ่านการทำ Journal Book

ข้อพิสูจน์จากนักวิจัยหลายคนพบว่าการจดบันทึกเรื่องราวต่างๆ มีข้อดีมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการรับรู้ถึงภาพรวมพฤติกรรมตนเอง ฝึกให้คิดบวกมองโลกในแง่ดี ช่วยยับยั้งอาการซึมเศร้า ฯลฯ 

การทำ Journal Book จึงเป็นอีกกิจกรรมที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย เห็นได้จาก Journal Book รูปแบบต่างๆ บนแพลตฟอร์มออนไลน์มากมาย Journal Book คือบันทึกเรื่องราวรายวัน คล้ายคลึงกับไดอารี แต่ต่างกันที่มีความเป็นส่วนตัวมากกว่า และสามารถออกแบบเรื่องราวที่อยากเล่าผ่านบันทึกได้โดยไม่จำเป็นต้องเขียนเรียงความเสมอไป และนอกจากจะจดเรื่องราวในปัจจุบันเพื่อย้อนมองพฤติกรรมตัวเองรายวัน บ้างยังใช้เขียนออกแบบอนาคตตนเองในอีก 3 ปีข้างหน้า หรือบันทึกเรื่องราวที่ตนชื่นชอบ สิ่งที่ประทับใจเก็บไว้เป็นความทรงจำในอนาคตได้ 

ปัญหาส่วนใหญ่ของคนเริ่มทำ Journal Book คือความรู้สึกกลัวว่าทำออกมาแล้วจะไม่สวยงามหรือน่าอ่านซักเท่าไหร่ ซึ่งถ้าหากลองได้ ‘เริ่ม’โดยไม่ต้องกลัว เราอาจค้นพบสิ่งที่ชอบหรือสิ่งที่เราต้องการอยู่ รวมถึงชัดเจนกับความรู้สึกตนเองมากยิ่งขึ้นก็เป็นได้ 

เมื่อประตูตู้เย็นใจนี้ปิดลง เราหวังว่าผู้อ่านสามารถเลือกกิจกรรมที่ชอบเพื่อนำไปลองปรับใช้ สร้างพลังงานบวก เปลี่ยนความคิด เปิดมุมมองใหม่ และที่สำคัญ ใช้เยียวยาจิตใจทดแทนแอลกอฮอล์ในตู้เย็นเดิมได้เป็นอย่างดี

เรื่องและภาพ : ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post เปิดประตูตู้เย็นใจ : ฟรีซความวุ่นวาย ให้หายติดเหล้า (Photo Essay) appeared first on Alcohol Rhythm.

แน่นอนว่า ‘ชีวิตนักดื่ม’ หลายคนก็ต้องยอมปรับตัวอย่างไร้ข้อกังขา บางคนอาจเลือกดื่มอยู่คนเดียวในบ้าน แต่บางคนก็ต้องทนทุกข์กับอาการติดเหล้า เข้าถึงการบำบัดไม่ได้ ไปจนถึงปัญหาความรุนแรงในครอบครัว

Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า จึงขอพาสำรวจชีวิตนักดื่มในช่วงโควิด-19 กับปัญหาต่าง ๆ ที่พบเจอในช่วงระยะเวลานี้ เพื่อทำความเข้าใจและวางแผนแก้ไขปัญหาอย่างถูกต้อง ไม่เพิกเฉย

คำสั่งประกาศมาตรการ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน จากรัฐบาลเปรียบเสมือนคลื่นสึนามิที่ซัดเข้ามาเป็นระลอก สถานการณ์ที่ไม่แน่นอนรวมถึงแนวโน้มของผู้ติดเชื้อที่เพิ่มขึ้น (หรือไม่ก็เท่าเดิม หาได้ลดลงมากน้อยกว่ากันสักเท่าไรนัก) ส่งผลต่อคนในสังคมอย่างกว้างขวาง การปิดเมืองทำให้รูปแบบของสถานที่และแบบแผนการดื่มสุราเปลี่ยนไป ประชาชนจำนวนมากรู้สึกวิตกกังวล บางกรณีส่งผลกระทบถึงสภาวะจิตใจจนเกิดปัญหาต่างๆ ตามมา เช่น ปัญหาความรุนแรงในครอบครัว และปัญหาสุขภาพจิต

มากไปกว่านั้น ยังเกิดปัญหาด้านการเข้าถึงสาธารณูปโภคอย่างโรงพยาบาล ที่อาจทำให้ผู้ป่วยบางรายไม่สามารถเข้ารับการรักษาได้เหมือนที่ผ่านมา ชนวนเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งกระตุ้นความเครียดและเพิ่มความเสี่ยงต่อการดื่มสุรามากขึ้น

พื้นที่ใจกลางเมืองกรุงเดิมที่มีความหนาแน่นของรถยนต์และผู้คน จนบางครั้งอาจต้องใช้ระยะเวลาไม่ต่ำกว่าชั่วโมงในการเดินทาง แต่เมื่อเกิดการล็อกดาวน์ ท้องถนนกลับโล่ง ทั้งรถและผู้คนมีอยู่เพียงบางตา 

จากสถิติในปี 2563 พบว่ามีจำนวนอุบัติเหตุการเสียชีวิตบนท้องถนนลดลงกว่าครึ่ง ซึ่งเป็นผลมาจากคำสั่งงดเดินทางออกจากบ้าน ลดงานรื่นเริง เคอร์ฟิวสี่ทุ่ม รวมถึงมาตรการงดขายเหล้าที่ทำให้การดื่มจนเกิดอุบัติเหตุเมาแล้วขับลดลง

แม้รัฐบาลจะมีมาตรการผ่อนปรนให้ผู้ป่วยที่จำเป็นต้องพบแพทย์สามารถเดินทางได้ตามปกติ แต่การเลือกใช้รถโดยเฉพาะรถโดยสารประจำทางในการเดินทางไปโรงพยาบาลนั้นกลับยิ่งทำให้เกิดความวิตกกังวลทั้งผู้ป่วยและญาติของคนไข้

ด้านผู้ป่วยเป็นโรคที่ไม่รุนแรง รัฐได้ขอความร่วมมืองดไปโรงพยาบาล ทำให้จำนวนประชาชนที่ต้องการเข้ารับการรักษาภายในสถานพยาบาลมีจำนวนลดลง กรณีของผู้ติดสุราชัดเจนว่ามีหลายคนตัดสินใจเข้ารับการรักษาช้าลง หรือบางกรณีอาจไม่มาโรงพยาบาลตามที่นัดหมาย ซึ่งส่งผลกระทบต่อการรักษาในระยะยาว

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มาตรการล็อกดาวน์ของรัฐบาลส่งผลให้ผู้ประกอบธุรกิจร้านต่างเริ่มทยอยปิดบริการหรือขายร้านอย่างถาวร เพราะมองเห็นถึงสถานการณ์ ‘ฝืนต่อไปยังไงก็ขาดทุน’ ด้วยเหตุนี้ส่งผลให้ ‘ชาวนักดื่ม’ จำนวนหนึ่งเปลี่ยนสถานที่ดื่ม จากผับบาร์ร้านอาหารเป็นสถานที่ภายในบ้านเพิ่มมากขึ้น

 “ดื่มแอลกอฮอล์สามารถฆ่าเชื้อโควิด-19 ได้” คือหนึ่งในความเชื่อผิด ๆ ในหมู่นักดื่มโดยเฉพาะผู้สูงอายุ แต่แท้จริงแล้วการดื่มแอลกอฮอล์ไม่สามารถช่วยแก้หรือยับยั้งโรคระบาดอย่างโควิด-19 ได้ ซ้ำยังอาจทำให้ร่างกายอ่อนแอลง เพราะการดื่มสุราอย่างหนักส่งผลกระทบต่ออวัยวะภายในของร่างกายและระบบภูมิคุ้มกัน เสี่ยงต่อในการติดเชื้อจากการตั้งวงเหล้า ยิ่งกับผู้สูงอายุแล้ว ยิ่งมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น เนื่องจากผู้สูงอายุมีโรคประจำตัวหลายโรค โดยหนึ่งในโรคซึ่งพบได้บ่อย คือโรคติดสุราเรื้อรัง

ท้ายที่สุดแล้ว การดื่มแอลกอฮอล์ในช่วงเวลานี้อาจทำให้ผู้ให้บริการทางการแพทย์ และหน่วยงานดูแลผู้สูงอายุต้องแบกรับภาระหนักขึ้นเพราะขาดอุปกรณ์เครื่องมือในการรักษาอีกด้วย

หนึ่งในสาเหตุสำคัญของปัญหาการใช้ความรุนแรงในครอบครัวคือ ระบอบความคิดปิตาธิปไตย หรือ ระบอบชายเป็นใหญ่ที่ครอบงำสังคม ซึ่งหากผนวกรวมกับการดื่มแอลกอฮอล์เกินขนาด จะทำให้ผู้ดื่มขาดสติ เกิดเหตุการณ์ทะเลาะเบาะแว้ง จนนำไปสู่การใช้ความรุนแรงซึ่งผู้หญิงตกเป็นเหยื่อได้ง่ายขึ้น และจากสถานการณ์โควิด-19 กรมสุขภาพจิตยังเผยว่าความรุนแรงในครอบครัวเพิ่มสูงขึ้นจากปกติถึง 66%

เหตุที่ความรุนแรงทวีความสาหัสขึ้นในสถานการณ์โควิด-19 เพราะการล็อกดาวน์ที่ผ่านมาบังคับให้ผู้คนต้องอาศัยอยู่ภายในบ้าน คนจำนวนมากตกงาน เกิดความเครียดจากสถานะทางเศรษฐกิจตกต่ำลง การเงินติดขัด ปัญหาสุขภาพจิตฯลฯ จึงหันมาเลือกดื่มแอลกอฮอล์ในบ้านเพิ่มขึ้น นำไปสู่ปัญหาความรุนแรงต่อผู้หญิงและครอบครัว

ย้อนกลับไปในช่วงก่อนโรคระบาดเข้ามา ผู้คนยังสามารถจัดการความเครียดได้ด้วยวิธีที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการไปเดินเล่น ออกกำลังกาย ดูคอนเสิร์ต ดูหนัง พบปะเพื่อนฝูง แต่ปัจจุบันเมื่อโลกกลับสวนทาง ตัวเลือกในการกำจัดความเครียดลดน้อยลง ส่งผลให้คนหาที่พึ่งทางใจอย่าง ‘เหล้า’ แทน

กลุ่มคนที่ความเสี่ยงต่อการดื่มหนักในช่วงโควิด-19 มีตั้งแต่ คนตกงาน เพราะไม่มีรายได้ในการดำรงชีวิต, คนในสถานพยาบาล ที่ต่างต้องรับมือกับความกดดันสูงจากหลายหน่วยงาน, คนทำงาน work from home ที่จ้องจอจนไม่มีเส้นแบ่งการทำงานและชีวิตส่วนตัว, คนที่สูญเสียคนรักจากโรคระบาด, ผู้ติดสุราที่ไม่ได้รับการรักษาต่อเนื่อง เนื่องจากการเข้าถึงสถานพยาบาลเป็นไปได้ยาก จวบจนถึงคุณพ่อ คุณแม่ที่ต้องรับมือกับการจัดการเรียนการสอนให้ลูกน้อยที่บ้าน

การปรับพฤติกรรมสามารถบรรเทาการดื่มสุรา และปัญหาที่ตามมาจากการดื่มจนเมามายได้ หลักในการปรับพฤติกรรมที่วิมล ลักขณาภิชนชัช พยาบาลวิชาชีพชำนาญการพิเศษ สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี แนะนำ ได้แก่ การทานอาหารให้อิ่มครบสามมื้อ ตรงเวลา ซึ่งช่วยลดความอยากของแอลกอฮอล์ลงได้ หรืออีกวิธีคือปรับเวลารับประทานให้เร็วขึ้นมาเล็กน้อย เพื่อให้อิ่มก่อนเวลาที่เคยดื่มเหล้า

นอกจากนี้ควรลดการดื่มน้ำอัดลมที่อาจเป็นการกระตุ้นให้อยากดื่มมากขึ้นและหันมาดื่มน้ำเปล่าแทน วิธีทั้งหมดสามารถทำได้เลยไม่ต้องพบแพทย์ก่อน เหมาะแก่การเริ่มต้นเลิกเหล้าง่ายๆ ในช่วงโควิด-19

ธนกฤษ ลิขิตธรากุล นักจิตวิทยาคลินิก สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์ เคยกล่าวไว้ว่า “ในแง่การบำบัด เราต่างมองว่าทุกพฤติกรรมสามารถเรียนรู้ได้ เป็นได้และหยุดได้ในเวลาเดียวกัน อาการติดสุรา เป็นอีกอาการที่หากเมื่อได้รับการบำบัด มันก็มีโอกาสกลับมาเป็นซ้ำเช่นกัน หากลองมองภาพตามความเป็นจริงนั้น เราดื่มแอลกอฮอล์มา 5-6 ปี หรือบางทีอาจมากกว่านั้น หากต้องการจะหยุดภายใน 6 เดือน มันมีความเป็นไปได้ที่จะกลับไปดื่มซ้ำอยู่แล้ว เพราะเป็นธรรมชาติในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของมนุษย์ทั่วไป” 

ดังนั้น ผู้ที่เข้ารับการบำบัดการติดสุราควรปรับมุมมองกันใหม่ ว่าการกลับมาดื่มซ้ำไม่ได้แปลว่าเราจะล้มเหลวกับชีวิต 

“เหมือนช่วงเวลาที่เราเดินขึ้นบันไดมาหลายๆ ขั้น แล้วแค่ย้อนกลับไปขั้นเดียว ไม่ได้หมายความว่าควรจะกลับไปเริ่มที่ขั้นแรกอีกรอบ”

‘วัคซีน’ เปรียบเสมือนการสร้างเกราะป้องกันให้ร่างกายทนทานต่อโรคระบาด แต่ทว่าหากไม่ดูแลร่างกายที่กำลังสร้างเกราะป้องกันให้แข็งแรง เกราะก็อาจเสื่อมสลายไปก็เป็นได้

การดื่มแอลกอฮอล์นั้นเป็นส่วนหนึ่งของการทำลายเกราะที่ว่า เพราะเมื่อแอลกอฮอล์เข้าสู่ร่างกาย  การตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันจะลดลงและเพิ่มความไวต่อการติดเชื้อแบคทีเรียและไวรัสมากขึ้น เหตุจากไปขัดขวางเซลล์ภูมิคุ้มกันไม่ให้กระจายไปทั่วร่างกาย เมื่อเจ้าเซลล์ที่ว่าไม่สามารถเข้าไปกำจัดไวรัส แบคทีเรีย หรือเซลล์ที่ติดเชื้อได้ เชื้อโรคที่เข้ามายังร่างกายของเราจึงสามารถกระโจนเข้าสู่เซลล์ต่างๆ ภายในร่างกายอย่างง่ายดาย 

ยิ่งไปกว่านั้น อีกผลกระทบจากการดื่มหนักคือ ‘อาการเมาค้าง’ หรือภาษาบ้านๆ เรียกว่า แฮงก์ ที่อาจทำให้อาการข้างเคียงจากการฉีดวัคซีน เช่น เมื่อยตัว ปวดตัว เป็นไข้ รุนแรงขึ้นได้ ดังนั้นการงดดื่มแอลกอฮอล์หลังฉีดวัคซีนเป็นข้อควรปฏิบัติเบื้องต้นเพื่อให้ร่างกายมีภูมิคุ้มกันสมบูรณ์

‘Telemedicine’ หรือ ‘การรักษาระยะทางไกล’ เป็นตัวเลือกในการบริการดูแลสุขภาพสำหรับผู้มีข้อจำกัดเรื่องการเดินทาง เหมาะสมสำหรับการนำมาประยุกต์ใช้ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 ในปัจจุบัน โดยบุคลากรทางการแพทย์จะเข้ามาพูดคุยกับผู้ป่วย ตรวจรักษาวินิจฉัยโรคเบื้องต้นผ่านเทคโนโลยีเช่นแอปพลิเคชัน ตลอดจนสามารถให้คำปรึกษาโดยที่ผู้ป่วยไม่ต้องเดินทางมายังโรงพยาบาล หลีกเลี่ยงการเจอผู้คนที่แออัด และเสี่ยงติดโรคจากโรงพยาบาล

ในปัจจุบันประเทศไทยเริ่มมีแอปพลิเคชันดังกล่าวเพิ่มมากขึ้น เช่น แอปพลิเคชัน Ooca , Chiiwii และ See Doctor Now ดังนั้นในอนาคต Telemedicine จึงอาจเป็นตัวเลือกใหม่ในการพัฒนาระบบบำบัดผู้ติดสุราต่อไป

เรื่อง : ทีมงาน Alcohol Rhythm

ภาพ : ทีมงาน Alcohol Rhythm และ The101.world

The post เมื่อโควิดเปลี่ยนจังหวะชีวิตนักดื่ม (Photo Essay) appeared first on Alcohol Rhythm.

หากคุณเคยผ่านหลักสูตรวิชาภาษาไทยของกระทรวงฯ ในโรงเรียน คุณอาจจดจำเรื่องราวของสุนทรภู่กวีเอก นักแต่งกาพย์ กลอน โคลง ที่เหล่าคุณครูชอบให้ท่องเก็บคะแนน 

ชีวิตช่วงหนึ่งของสุนทรภู่แสดงให้เห็นว่าตัวเขาเป็นคนขี้เหล้าเมายา ดื่มหนักจนก่อเรื่องถึงขั้นเคยติดคุก แต่ขณะเดียวกัน การดื่มหนักและติดคุกนั้นก็มีส่วนทำให้สุนทรภู่สามารถแต่งกลอนที่ไพเราะเลื่องลือ และได้รับการบรรจุลงในแบบเรียนของเรา  

อันที่จริง ไม่ใช่แค่เพียงกวีเอกของไทย นักเขียนเจ้าของวรรณกรรมสัญชาติอเมริกาอันโด่งดังหลายๆ เรื่องก็มีเบื้องหลังการผลิตออกสู่สายตาสาธารณชนที่เต็มไปด้วยกองขวดเหล้าไวน์เช่นเดียวกัน แถมบางคนยังดื่มระหว่างสร้างสรรค์งานเสียด้วยซ้ำ 

แท้จริงแล้ว เครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีดีอะไรทำไมนักเขียนและคนสร้างสรรค์งานจึงชอบดื่มนักหนา Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า พาคุณไปหาคำตอบจากเรื่องราวด้านล่างนี้

‘สุราเมไรท์เตอร์’

เมื่อนักเขียนชาวอเมริกันหลงใหลการดื่ม

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และคนติดแอลกอฮอล์ เป็นคุณลักษณะที่ใช้นิยามชีวิตเหล่านักเขียนในอเมริกา ดังตัวอย่างจากหลายงานวิจัยแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการดื่ม เช่นในปี 2557 หนังสือชื่อ “The Trip to Echo Spring” ของโอลิเวีย เลียง (Olivia Laing) สำรวจบทบาทโรคติดสุราเรื้อรังที่สร้างผลกระทบต่อการใช้ชีวิตของนักเขียนชาวอเมริกัน 6 คน คือ จอห์น เบอร์รีแมน (John Berryman) เรย์มอนด์ คาร์เวอร์ (Raymond Carver) จอห์น ชีเวอร์ (John Cheever) เอฟ สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ (F. Scott Fitzgerald) เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ (Ernest Hemingway) และเทนเนสซี วิลเลียมส์ (Tennessee Williams) พบความสัมพันธ์ทางจิตวิทยาระหว่างการติดแอลกอฮอล์กับความอัจฉริยะในการสร้างสรรค์

ปฏิเสธไม่ได้ว่านักเขียนหลายคนเลือกใช้แอลกอฮอล์ระหว่างทำงาน อย่าง เอ็ดนา เซนต์ วินเซนต์ มิลล์เลย์ (Edna St. Vincent Millay) เผยว่าเธอจิบยินขณะเขียนบทความใน Vanity Fair ไปด้วย เช่นเดียวกับ วิลเลียม ฟอกเนอร์ (William Faulkner) ที่ดื่มด่ำวิสกี้พร้อมกับเขียนหนังสือ Road to Glory 

ในปี 2483 คาร์สัน แมคคัลเลอส์ (Carson McCullers) เขียน The Heart is a Lonely Hunter เคล้าชาร้อนและเหล้าเชอร์รี่จำนวนมาก ส่วนการสร้างสรรค์ The Blue Dahlia เรย์มอนด์ แชนด์เลอร์ (Raymond Chandler) ก็ต้องพึ่งกิมเล็ตซึ่งเป็นค็อกเทลประเภทหนึ่งที่ทำมาจากยิน มะนาวและน้ำผลไม้

ยิน 6 ช็อต วอดก้า 2 ช็อต ไวน์เวอร์มุธ 1 ส่วน 4 น้ำแข็ง และมะกอกยัดไส้ คือส่วนผสมของเครื่องดื่มที่เรียกว่า ดับเบิลมาร์ตินนี เครื่องดื่มสุดโปรดของคาโพที (Capote) ในตอนเขียน In Cold Blood ขณะที่เดอะบีสท์ (The Beats) สร้างสรรค์ผลงานที่ดีออกมาระหว่างที่พวกเขาใช้ยาเสพติดและดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 

ตัวอย่างทั้งหมดทั้งมวลชวนให้เรามองว่าการเขียนและการดื่มแอลกอฮอล์นั้นแทบจะเป็นของคู่กันในอเมริกาศตวรรษที่ 20 

“การดื่มแอลกอฮอล์เป็นการพบกันตามธรรมชาติของชีวิตนักเขียนวรรณกรรม ผู้นิยามด้วยสัญลักษณ์ของความเหงาและความทะเยอทะยานที่จะสรรค์สร้างผลงาน” อัลเฟรด คาซิน (Alfred Kazin) บรรยายถึงลักษณะของอาชีพนักเขียนกับที่มาของการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 

แม้ข้อความข้างต้นอาจฟังดูเหมือนว่าเหล้าเบียร์คือเครื่องมือคลายเหงาและกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์ ทว่า ชีวิตของเอดการ์ แอลลัน โพ (Edgar Allan Poe) ก็เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการดื่มนั้นไม่ได้สวยงามเสมอไป

เอดการ์ เป็นนักเขียน กวี บรรณาธิการ และนักวิจารณ์วรรณกรรมชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานกวีและเรื่องสั้น โดยเฉพาะแนวสยองขวัญ ลึกลับ เช่น The Raven ปี 2388 และ The Tell-Tale Heart ปี 2386 เขาเป็นอีกหนึ่งตำนานที่ไม่กล่าวถึงไม่ได้ เพราะเอดการ์คือผู้ริเริ่มสร้างนวนิยายแนวสืบสวนและแนววิทยาศาสตร์ จนได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นบุคคลสำคัญในอเมริกา ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจให้นักเขียนอีกหลายๆ คน เช่น อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ (Arthur Conan Doyle) ผู้แต่ง Sherlock Holmes

อย่างไรก็ตาม เส้นทางการเป็นนักเขียนของเอดการ์ก่อนที่จะได้รับการยกย่องต้องประสบปัญหาการเงินตลอดชีวิตที่ผ่านมา ตั้งแต่เด็ก เขาเป็นเด็กกำพร้า ซึ่งชีวิตวัยเยาว์ไม่ราบรื่น จนช่วงที่เขาเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย การพนัน ยาเสพติดและแอลกอฮอล์ ก็ได้ย่างกรายเข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันของเอดการ์ เขาเริ่มดื่มและใช้ยา แต่มาหนักข้อจริงจังเมื่อภรรยาเสียชีวิต

สุดท้าย วันที่ 7 ตุลาคม 2392 เอดการ์ก็เสียชีวิตลงในวัย 40 ปี โดยไม่ระบุสาเหตุ แต่ถูกคาดการณ์ไว้หลากหลาย การดื่มแอลกอฮอล์อย่างหนักเองเป็นสาเหตุหนึ่งที่คนต่างพูดถึง

เรื่องระหว่างนักเขียนและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่น่าเศร้าอีกเรื่องเป็นของยูจีน โอนีลล์ (Eugene O’Neill) นักเขียนบทละครชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ผลงานของเขาได้รับการชื่นชมว่าเป็นบทละครแรกๆ ที่ได้พาวงการเข้าสู่ละครแนวสมจริง โดยเฉพาะบทละครเรื่อง The drama Long Day’s Journey into Night ได้รับการยอมรับว่าเป็นบทละครอเมริกันที่ดีที่สุดและสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ละครศตวรรษที่ 20   

สำหรับชีวิตส่วนตัว ยูจีนเกิดในโรงแรม Barrett House บนถนนน Broadway ซึ่งในปัจจุบันคือ Time square เขาเป็นลูกชายของนักแสดงผู้อพยพชาวไอริช เจมส์ โอนีล (James O’Neill) และแมรี่ เอลเลน ควินลาน (Mary Ellen Quinlan) พ่อของเขาป่วยเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง ส่วนแม่ของเขาติดมอร์ฟีน

แม้ยูจีนเองก็กลายเป็นโรคซึมเศร้าและโรคพิษสุราเรื้อรังในเวลาต่อมา แต่อย่างน้อยๆ ยูจีนยังมีทะเลคอยโอบกอดเขาให้พอมีความสุขเล็กๆ จึงไม่น่าแปลกใจที่บทละครของเขาหลายๆ เรื่องมักมีที่ตั้งอยู่บนเรือ ริมทะเล เฉกเช่นเดียวกับสถานที่ทำงานของเขา

ในบั้นปลายชีวิต เขาต้องต่อสู้กับโรคพากินสันระหว่างที่สร้างสรรค์ผลงานออกมาอีกหลายเรื่อง จนกระทั่งปี 2496 ยูจีนได้เสียชีวิตบนห้อง 401 โรงแรมเชอราตัน วัย 65 ปี 

นอกจากนี้ ถ้าถามถึงรายชื่อนักเขียนที่ติดแอลกอฮอล์ ก็จะพบว่ามีมากมายเต็มไปหมด ทั้งซินแคลร์ ลูวิส (Sinclair Lewis) และวิลเลียม ฟอกเนอร์ (William Faulkner) ที่เคยรับรางวัลโนเบลสาขาเดียวกันกับยูจีน  ฟิตซ์เจอรัลด์ (Fitzgerald) และ ริง ลาร์ดเนอร์ (Ring Lardner) ที่ติดสุราเรื้อรัง จนทั้งคู่เสียชีวิตลงในตอนอายุ 40 ปี ฮาร์ต เครน (Hart Crane) ผู้มีปัญหากับการดื่มขั้นสุดเช่นเดียวกันกับ จอห์น พี. มาร์ควัน (J.P. Marquand) วอลเลซ สตีเวนส์ (Wallace Stevens) อี. อี. คัมมิงส์ (E.E. Cummings) และ เอ็ดนา เซนต์ วินเซนต์ มิลล์เลย์ (Edna St. Vincent Millay) 

นักเขียนบางคน เช่น โดโรธี พาร์กเกอร์ (Dorothy Parker) และ ดาชีล แฮมเม็ตต์ (Dashiell Hammett) เคยเขียนเกี่ยวกับปัญหาการดื่มของพวกเขา แต่ส่วนใหญ่แล้ว นักเขียนมักไม่เคยเอ่ยถึงปัญหาดังกล่าวนี้เลย — ซึ่งอาจหมายความว่าพฤติกรรมการติดเหล้าถูกละเลยจากนักเขียนมาตลอดก็เป็นได้

ทำความเข้าใจ ‘เหตุผลที่นักเขียนชอบดื่มแอลกอฮอล์’

อะไรที่ทำให้นักเขียนจำนวนมากเลือกที่จะดื่ม และดื่มมากจนเกินพอดี? คาซิน (Kazin) กล่าวว่า แอลกอฮอล์เป็นแรงผลักดันสู่ความสำเร็จทุกรูปแบบ ทั้งความกระหายในศักดิ์ศรี ชื่อเสียง และเงินทอง ร่วมถึงความคิดสร้างสรรค์

ทั้งนี้ โดนัลด์ วี กูดวิน (Donald W. Goodwin) จิตแพทย์จากมหาวิทยาลัยวอชิงตันผู้ทำการศึกษาเพื่อหาคำตอบว่า ‘ทำไมนักเขียนชาวอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่จำนวนมากจึงดื่มหนัก’ เผยว่า “อาจเกิดการเชื่อมโยงทางพันธุกรรมระหว่างความสามารถในการเขียนกับโรคพิษสุราเรื้อรัง ร่วมกับอาการซึมเศร้าเข้าขั้นอารมณ์สองขั้ว (อารมณ์ดีหรือก้าวร้าวผิดปกติ)”

อีกหนึ่งเหตุผลมาจาก เอช. เอ. เบอร์ลิน (Heather Berlin) นักประสาทวิทยา ซึ่งระบุว่า เมื่อนักเขียนเกิดความคิดสร้างสรรค์สูงสุด อยู่ในสภาวะที่ลื่นไหลมากๆ  เปลือกสมองบริเวณส่วนบนของสมองกลีบหน้าผาก (DLPFC) จะลดการป้องกัน ทำให้บุคคลนั้นๆ สูญเสียความรู้สึกในตนเองและหลอมรวมเข้ากับงานของพวกเขา

“นักเขียนจะหลุดพ้นจากพันธนาการต่อต้านความคิดสร้างสรรค์ด้วยอารมณ์”

และจากข้อมูลของ เจฟเฟรย์ เดวิส เอ็มเอ (Jeffrey Davis M.A.) อารมณ์ที่รุนแรงทั้งเชิงบวกและเชิงลบเหล่านี้ ถูกกระตุ้นกลายเป็นแรงบันดาลใจให้ลงมือทำ 

งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าการกระตุ้นอารมณ์นำไปสู่ความคล่องแคล่วและความคิดสร้างสรรค์ที่มากขึ้น และในทางกลับกัน การปิดการใช้งานอารมณ์ เช่น ภาวะซึมเศร้าหรือความสงบ ดันไปจำกัดความสามารถในการคิดสร้างสรรค์

“จะเกิดอะไรขึ้นเมื่ออารมณ์ที่เร่าร้อนจำเป็นต้องเขียนมอดไป นี่คือที่ที่แอลกอฮอล์เข้ามาช่วยเหลือ”

ยังมีความเป็นไปได้หลายประการสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการดื่ม ซึ่งอาจรวมถึงความต้องการดึงความกล้าแสดงออก เพิ่มความสามารถในการเข้าสังคม ส่งเสริมจินตนาการ เสริมความมั่นใจในตนเอง คลายความเหงา หรืออย่างง่ายที่สุด ผ่อนคลายหลังจากวันที่หนักหน่วง 

“นักเขียนเองก็มีเหตุผลมากมายที่จะเลือกดื่มไม่ต่างจากอาชีพอื่น ๆ” เบลก มอร์ริสัน (Blake Morrison) กล่าวสรุปสั้นๆ 

ที่มา 

1. Why Do Writers Drink So Much?

https://www.psychologytoday.com/us/blog/psychology-yesterday/201801/why-do-writers-drink-so-much 

2. Edgar Allan Poe

https://en.wikipedia.org/wiki/Edgar_Allan_Poe

3. Eugene O’Neill

https://en.wikipedia.org/wiki/Eugene_O%27Neill

4. Why Writers Love to Drink

https://medium.com/writers-blokke/why-writers-love-to-drink-b2b2fd3aeca6 

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ทำไมนักเขียนถึงชอบดื่มแอลกอฮอล์ appeared first on Alcohol Rhythm.

เช่นเดียวกับร้านกาแฟชื่อดังที่งดใช้หลอดพลาสติก และเปลี่ยนมาใช้หลอดกระดาษ, เทรนด์การรับประทานอาหารจำพวกพืชแปรรูปแทนเนื้อสัตว์ และอื่นๆ อีกมากมาย ปัจจุบันเราเห็นพฤติกรรมและการรณรงค์ ‘ช่วยโลก’ หลากหลายรูปแบบ เพื่อรักษาระบบนิเวศ สิ่งแวดล้อม ภูมิอากาศอย่างยั่งยืนส่งต่อไปถึงคนรุ่นลูกหลาน ทว่า ผู้คนส่วนใหญ่มักรับรู้ข้อมูลแค่เรื่องผลกระทบจากอาหารที่เรากิน วิธีที่เราเดินทาง เสื้อผ้าที่เราซื้อ โดยที่ยังไม่รู้ว่าเครื่องดื่มประจำงานปาร์ตี้อย่างแอลกอฮอล์ประเภทต่างๆ ก็ส่งผลสิ่งแวดล้อมอย่างมากเช่นกัน  

เหล้า-เบียร์ กับร่องรอยผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

น้อยคนนักที่จะรู้ว่า ‘ทุกขั้นตอน’ ของการผลิตเครื่องดื่มแอลกอออล์มีร่องรอยผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมปรากฎอยู่ ซึ่งอาจนำไปสู่ปัญหาทั้งแง่ตัวบุคคลและส่วนรวม 

เริ่มตั้งแต่ขั้นตอนการปลูกวัตถุดิบ ขณะที่การปลูกพืชเพื่อผลิตแอลกอฮอล์ต้องใช้ที่ดินจำนวนมหาศาล กลับมีข้อมูลปรากฏว่าที่ดินเพื่อปลูกพืชผลิตอาหารบนโลกนั้นกลับมีอัตราลดลง เราปลูกข้าวและมันฝรั่งเพื่อผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่กลับหมางเมินความเป็นจริงที่ว่าประชากรโลกกำลังเติบโต ต้องการอาหารเพิ่มขึ้น และยังมีคนอีกหลายกลุ่มในหลายประเทศทั่วโลกยังคงขาดแคลนอาหาร 

ไม่เพียงแต่ที่ดินที่หายาก น้ำประปาก็เป็นสิ่งสำคัญที่หายากเช่นกัน เมื่อเกิดการบริโภคแอลกอฮอล์ทั่วโลกเพิ่มขึ้น ความต้องการใช้น้ำสำหรับการปลูกวัตถุดิบ หรือกระบวนการผลิตแอลกอฮอล์จึงเพิ่มขึ้นตามๆ กัน มีการประมาณการว่าการผลิตเบียร์ 500 มิลลิลิตร ต้องใช้น้ำ 148 ลิตร  ส่วนไวน์ 125 มิลลิลิตร ต้องใช้น้ำ 110 ลิตร จึงอาจกล่าวได้ว่าแอลกอฮอล์เป็นสินค้าที่กระหายน้ำอย่างแท้จริง

นี่ยังไม่รวมถึงการแพ็กของและการขนส่ง การผลิตบรรจุภัณฑ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างขวดหรือกระป๋อง รวมถึงการรักษาเย็นของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ก็มีต้นทุนด้านสิ่งแวดล้อม แม้ว่าตอนนี้จะมีการรีไซเคิลกระป๋องอลูมิเนียมและขวดแก้วอย่างชัดเจน แต่ในประเทศอังกฤษและอเมริกาก็ยังพบว่า ร้อยละ 50 ของขยะประเภทบรรจุภัณฑ์แอลกอฮอล์ถูกฝังกลบมากกว่านำไปรีไซเคิล — อย่างน้อยก็มีกระป๋องกว่า 5 หมื่นล้านกระป๋องที่เป็นเช่นนั้น และถ้านำไปเข้ากระบวนการทำลาย ก็ต้องผ่านกระบวนการที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จำนวนมาก เช่นเดียวกับการขนส่งที่ปลดปล่อยก๊าซเหล่านี้จำนวนมหาศาล โดยข้อมูลจากสมาคมผู้ค้าส่งเบียร์แห่งอเมริกาฯ ระบุว่า อุตสาหกรรมเบียร์อเมริกาส่งสินค้าถึง 2.8 พันล้านรายในปี 2561 เป็นงานที่ต้องใช้พลังงานและเชื้อเพลิง ทั้งในการทำความเย็นและการขนส่ง ทำให้เกิดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์เป็นจำนวนมาก ซึ่งอาจก่อให้เกิดปรากฏการณ์เรือนกระจกที่เลวร้ายยิ่งขึ้น

เอาเป็นว่าโดยรวมแล้ว เราอาจกล่าวได้ว่ายิ่งเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์สูงเท่าไหร่ ยิ่งสร้างผลกระทบต่อโลกมากขึ้นเท่านั้น 

สะท้อนปัญหาน้ำเสีย&ดินเสีย ผ่าน ‘เตกีลา’

อีกหนึ่งเรื่องเล่าเรื่องผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่น่าสนใจคือการผลิต ‘เตกีลา’ หลายคนอาจไม่เคยรู้เลยว่าเตกีลาผลิตได้ในเม็กซิโกเท่านั้น มันเป็นเครื่องดื่มที่มาพร้อมกับการเฉลิมฉลองในครอบครัวและวันหยุดประจำชาติ โดยเตกีลามีแอลกอฮอล์อยู่ประมาณ 38% ผลิตจากการหมักและกลั่นน้ำตาลจากพืชที่มีใบแหลมหนาที่เรียกว่า Agave tequilana Weber หรือ blue agave ซึ่งมีถิ่นกำเนิดที่เม็กซิโก 

เม็กซิโกนั้นมีโรงงานเตกีลา 118 แห่งและมีแบรนด์เตกีลาถึง 715 แบรนด์ หากนับตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนเมษายนโรงงานเหล่านี้ผลิตเตกีลาได้ถึง 48 ล้านลิตร 

แต่การผลิตเตกีลา 1 ลิตรต้องใส่น้ำอย่างน้อย 10 ลิตร ซึ่งผลเสียไม่ได้จำกัดอยู่เพียงใช้ปริมาณน้ำจำนวนมากเท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดน้ำเสียที่ไม่ผ่านกระบวนการบำบัดก่อนปล่อยทิ้งสู่พื้นที่โดยรอบ จนกลายเป็นกากอุตสาหกรรมในพื้นดินและในแม่น้ำข้างเคียง

พร้อมๆ กันนั้น พืชผลส่วนใหญ่ที่ใช้ผลิตเตกีลามักฉีดสารกำจัดศัตรูพืชเพื่อปรับปรุงผลผลิตและลดโรคต่างๆ  นับว่าเป็นการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างหนัก และสามารถก่อให้เกิดมลพิษทางน้ำในระดับท้องถิ่น เพราะสารเคมีในน้ำยากำจัดศัตรูพืชอาจจะไหลเข้าไปสู่แหล่งน้ำบริเวณใกล้เคียงเช่นกัน 

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเตกีลาทุกลิตรบรรจุลงขวด จะมีการใช้เยื่อหางจระเข้ 5 กิโลกรัม และเกิดกากที่เหลือจากการกลั่น 7-10 ลิตร เรียกว่า Vinaza โดย Vinaza นั้นเป็นกรดที่มีน้ำมัน ทำให้ดินไม่สามารถเกิดการซึมผ่านแล้วจำพวกแร่ธาตุ น้ำ ไม่สามารถไหลลงดินได้ นั่นแปลว่ากรดที่มีน้ำมันพวกนี้ไม่มีประโยชน์ในการทำฟาร์มหรือเกษตรกรรม

ทั้งนี้ ส่วนของน้ำมันจะทำให้ดินแข็ง โดยบริเวณที่แข็งและแตกออกมา Vinaza จะปนเปื้อนลงสู่น้ำใต้ดิน โดย Vinaza จำนวน 1 ลิตรสามารถสร้าง BOD สูงถึง 25,000 มิลลิกรัม ถ้าดูจากมาตรฐานในประเทศไทยนั้น  กำหนดให้โรงงานอุตสาหกรรม มีการปล่อยค่า BOD ได้ไม่เกิน 20 มิลลิกรัมต่อลิตรเท่านั้น 

(*ค่า BOD คือ ปริมาณการใช้ออกซิเจนในการย่อยสลายสารอินทรีย์ ถ้ามันมีการค่า BOD สูง แสดงว่าน้ำมีสารอินทรีย์จำนวนมาก = น้ำเสียมาก) 

นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลระบุว่า ทุกๆ ลิตรของการผลิตเตกีลา ก่อให้เกิดเยื่อกระดาษ 5 กิโลกรัม และขยะเปียกที่เป็นกรด 11 ลิตร ทั้ง 2 อย่างนี้ทำให้ดินและน้ำในเม็กซิโกเกิดการปนเปื้อน เมื่อคิดถึงการจัดจำหน่ายออกไปทั่วโลก ที่ใช้พลังงานจำนวนมากในการขนส่ง การผลิตเครื่องดื่มชนิดนี้ก็น่าจะก่อให้เกิดความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมไม่น้อยเลยทีเดียว

ทางออกอยู่ที่ไหน ถ้าจะทำให้เราดื่มแบบรักษ์โลก

ถ้าเราเริ่มต้นแก้ปัญหาด้วยการดื่มเครื่องแอลกอฮอล์ให้น้อยลง การมีนโยบายรัฐที่เอื้ออำนวยความสะดวกเรื่องการเข้าถึงข้อมูลก็เป็นสิ่งที่จำเป็น เช่น นโยบายอาจกำหนดให้ผู้ผลิตให้ข้อมูลแก่ผู้บริโภคเกี่ยวกับร่องรอยคาร์บอนไดออกไซด์ เพื่อให้ผู้บริโภคอย่างพวกเราสามารถตัดสินใจในการดื่ม และสิ่งนี้จะเป็นแรงจูงใจให้กับอุตสาหกรรมที่ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลดต้นทุนทางด้านสิ่งแวดล้อมในทุกขั้นตอน ตั้งแต่ขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบอย่างพืชผลไปจนถึงการบรรจุผลิตภัณฑ์

แต่เพราะในปัจจุบันยังไม่มีนโยบายใดๆ ถูกประกาศออกมา ดังนั้น ในฐานะผู้บริโภคก็มีวิธีง่ายๆ ที่คุณเลือกดื่มได้ โดยเป็นเพื่อนที่แสนดีต่อสิ่งแวดล้อมด้วย นั่นคือ 

– ใช้ระบบขนส่งสาธารณะไป-กลับ จากบาร์หรือสถานที่ดื่ม และถ้าตนเองเป็นคนขับรถ ต้องแน่ใจว่ามีสติมากพอแล้วจะไม่มีวันทำผิดกฎจราจรบนท้องถนน

– มั่นใจว่ารีไซเคิลขวดและกระป๋องทุกครั้งที่ดื่ม รวมถึงมองหาถังเบียร์หรือไวน์ออร์แกนิกที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

– ถ้าเป็นไปได้มองหาตัวเลือกการเติมเครื่องดื่มมากกว่าที่จะซื้อเครื่องดื่มบรรจุภัณฑ์ใหม่ 

– สนับสนุนเบียร์หรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เช่น ไวน์หรือเหล้าในท้องถิ่น

ที่มา : 1) https://www.independent.co.uk/climate-change/opinion/alcohol-climate-crisis-environment-b1812946.html 

2) https://www.blueland.com/articles/alcohols-impact-on-the-environment

3) http://www.ipsnews.net/2009/08/tequila-leaves-environmental-hangover/ 

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ลดการดื่มช่วยรักษ์โลกได้อย่างไร? – สำรวจผลกระทบของเหล้าเบียร์ต่อสิ่งแวดล้อม appeared first on Alcohol Rhythm.

ดาวน์โหลดได้ที่นี่ : Book_โควิดกับสุรา

สุรากับการระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา : มุมมองเชิงปัจเจกบุคคล สังคม และนโยบาย

จัดทําโดย ทีมวิจัยการทบทวนวรรณกรรมนานาชาติและสวีเดน

แปลและเรียบเรียงโดย:  แพทย์หญิง พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์ และ นายแพทย์สุจิระ ปรีชาวิทย์

The post สุรากับการระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา : มุมมองเชิงปัจเจกบุคคล สังคม และนโยบาย appeared first on Alcohol Rhythm.

แม้อันที่จริง สิ่งเดียวที่ช่วยลดความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดได้คือเวลา แต่ดูเหมือนว่าหลายคนคงไม่เห็นด้วยนักถ้าจะต้องนอนอืดบนเตียงให้เสียงานเสียการ ครั้นจะสะกิดถามคนใกล้ชิดหรือเปิดค้นหาเคล็ดลับสร่างเมาในกูเกิ้ล ก็ไม่แน่ว่าจะได้ผลจริงเพราะส่วนใหญ่ไม่มีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์สนับสนุนให้น่าเชื่อถือเสียด้วย

วันนี้ Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า จึงขอเสนอวิธีหลีกเลี่ยงอาการเมาหนักจนแฮงก์หมดสภาพ เคล็ดลับดูแลตัวเองให้สร่างเมาได้อย่างปลอดภัย พร้อมสำรวจว่าความเชื่อเรื่องการแก้แฮงก์แบบไหน ที่อาจไม่เป็นความจริง 

ว่าด้วยเรื่องอาการเมา

ก่อนอื่น เราอยากชวนคุณมาทำความเข้าใจอาการเมาเสียก่อนว่า เวลาดื่มเหล้านั้น แอลกอฮอล์จะถูกดูดซึมเข้ากระแสเลือดผ่านทางเยื่อบุกระเพาะอาหาร และลำไส้เล็กก่อนถูกส่งไปทำลายที่ตับ ซึ่งกระบวนการทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงในการสลายแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดสำหรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ปริมาณมาตรฐาน (เบียร์หนึ่งขวด ไวน์หนึ่งแก้ว หรือเหล้าหนึ่งช็อต) หากเผลอดื่มแอลกอฮอล์เร็วเกินกว่าที่ตับจะสลายได้ ระดับแอลกอฮอล์ในเลือดก็จะสูงขึ้นและทำให้เริ่มรู้สึกเมา

ปัจจัยที่ทำให้เมาช้าเร็วจึงขึ้นอยู่กับปริมาณการดื่ม ความเร็วในการกระดก ความเข้มข้นของดริงก์ที่เราดื่ม น้ำหนักตัว และอาหารที่กินก่อนดื่ม หากควบคุมปัจจัยดังกล่าวได้ก็จะช่วยทำให้อาการเมาค้างเกิดขึ้นเบาลง ตัวอย่างวิธีง่ายๆ ในการดื่มไม่ให้แฮงก์หนักมี 5 วิธี ได้แก่

1. ใช้วิธีการนับจำนวนเครื่องดื่มมึนเมาที่กระดกเข้าไป และจำกัดการดื่มของตัวเองว่าจะกี่ขวด กี่แก้ว ควรดื่มเท่าที่ไหว ไม่เมามากเกินไป

2. วัดปริมาณการดื่ม โดยปกติปริมาณมาตรฐานที่ตับจะย่อยสลายได้ภายใน 1 ชั่วโมง อยู่ที่เบียร์แอลกอฮอล์ 5% ในปริมาณ 330 มิลลิลิตร สำหรับไวน์ แอลกอฮอล์ 11-13% จะอยู่ที่ 100 มิลลิลิตร และสำหรับเหล้า แอลกอฮอล์ 40-43% จะอยู่ที่ 30 มิลลิลิตร นักดื่มสามารถควบคุมให้ปริมาณการดื่มไม่มากเกินไปจนเมาแอ๋

3. เลือกดื่มเครื่องดื่มมึนเมาที่มีความเข้มข้นของแอลกอฮอล์น้อย เช่น เบียร์ที่มีเปอร์เซ็นต์แอลกอฮอล์น้อย

4. เปลี่ยนวิธีการดื่ม ดื่มให้ช้าลง และสลับมาจิบน้ำเปล่า โซดา น้ำผลไม้ เพื่อให้มีเวลาตับได้ทำงาน

5. กินอาหารรองท้องก่อนดื่ม เพราะถ้าปล่อยให้ท้องว่างจะทำให้แอลกอฮอล์ดูดซึมได้เร็วจนเมาเร็วตามไปด้วย

ความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับการทำให้สร่าง

สำหรับบางคนอาจจะบอกว่าไม่ทันเสียแล้ว รู้ตัวอีกทีก็เมาแล้ว และกำลังหาวิธีทำให้ตัวเองสร่างเมาจากการดื่มหนัก ต้องขอบอกว่าอยากให้คุณลองดูดีๆ เพราะหลายวิธีที่ “ดู” จะได้ผล หรือทำให้ “รู้สึก” ดีขึ้นจากปากคำของคนอื่น อาจจะไม่เป็นจริงก็ได้ เช่น 

– ดื่มกาแฟเข้มๆ แล้วจะสร่างเร็ว

ปกติแล้วเวลาดื่มเครื่องดื่มมึนเมาไปสักพักจะทำให้นักดื่มรู้สึกง่วงนอน การดื่มกาแฟอาจจะช่วยทำให้ตื่น แต่นั่นไม่ได้ช่วยทำให้แอลกอฮอล์ถูกสลายได้เร็วขึ้น ดังนั้นข้อควรระวังคือมันอาจทำให้นักดื่มรู้สึกว่าตัวเองสร่างและกล้าที่จะขับรถ ซึ่งอาจทำให้เกิดอุบัติเหตุตามมาได้

– อาบน้ำเย็น ปลุกตัวเองให้ไม่เมา

การอาบน้ำเย็นทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากขึ้นก็จริง แต่มันไม่ได้ลดผลกระทบจากแอลกอฮอล์ต่อร่างกาย ในทางตรงกันข้าม การอาบน้ำเย็นอาจทำให้ร่างกายของผู้ดื่มหนักเข้าสู่ภาวะช็อก หรือหมดสติได้

– อ้วกเหล้าออกมาซะ แล้วจะดีขึ้น

หากไม่ได้พยายามล้วงคอตอนเพิ่งกลืนทันที การพยายามขย้อนหลังจากนั้นก็ไม่ได้มีผลกับอาการสร่างเมา เนื่องจากแอลกอฮอล์อยู่ในกระแสเลือดไปแล้ว อย่างไรก็ตาม เวลาอ้วกก็จะช่วยทำให้รู้สึกดีขึ้นจากอาการคลื่นไส้

– กินอาหารที่มีไขมันตามเข้าไปจะช่วยทำให้สร่าง

อย่างที่กล่าวไปข้างต้นว่าแอลกอฮอล์จะถูกดูดซึมผ่านเยื่อบุกระเพาะอาหาร หากรับประทานอาหารจำพวกไขมันจนเต็มท้อง เมื่อเริ่มดื่มเหล้า แอลกอฮอล์ก็อาจจะถูกดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือดได้ช้าลง ซึ่งปกติร่างกายจะใช้เวลาดูดซึมแอลกอออล์เข้าสู่กระแสเลือดภายในเวลาประมาณ 10 นาทีเท่านั้น ถ้าแอลกอฮอล์อยู่ในเลือดของคุณแล้ว ก็สายเกินไปที่อาหารจะมีผลกระทบใดๆ มิหนำซ้ำ ต้องระวังว่าหากกินอาหารที่มีไขมันและแอลกอฮอล์รวมกันอาจทำให้เกิดอาการท้องร่วงแทนก็ได้

เคล็ดลับดูแลตัวเองเมื่อเมาค้าง

อันนั้นก็ไม่ช่วย อันนี้ก็ไม่ดีต่อการสร่างเมา คุณคงเกิดคำถามว่าแล้วจะดูแลตัวเองอย่างไรให้ปลอดภัยและถูกต้อง

สำหรับการดูแลตัวเองเมื่อเมาค้าง อาจจะแบ่งเป็น 2 ช่วง ได้แก่ ช่วงก่อนเข้านอน และช่วงเช้าที่ต้องตื่นมาชดใช้กรรม

วิธีดูแลตัวเองเมื่อเมาค้างก่อนเข้านอนที่ดีที่สุด คือการนอนหลับเต็มอิ่ม ให้เวลาตับได้ทำงานสลายแอลกอฮอล์ในร่างกาย (ขอขีดเส้นใต้ย้ำไว้ว่าการหลับ ไม่นับสลบเหมือดที่อาจจะเป็นเรื่องปกติของนักดื่ม) อย่างไรก็ตาม ก่อนเข้านอน นักดื่มตัวยงควรระวังอันตรายจากการอาเจียนขณะหลับและสำลักจนเสียชีวิต เพราะแอลกอฮอล์ในเลือดที่อยู่ในระดับสูงอาจส่งผลต่อเส้นประสาทที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการป้องกันการสำลักหรือกลืน (gag reflex) แม้กระทั่งตอนหลับอยู่ก็ตาม 

นอกจากการนอนหลับแล้ว คำแนะนำที่ช่วยทำให้การตื่นในตอนเช้าไม่นรกจนเกินไป ได้แก่

– การดื่มน้ำแก้วใหญ่ก่อนเข้านอน และวางแก้วน้ำไว้ใกล้เตียงไว้จิบ เพื่อช่วยให้ร่างกายไม่ขาดน้ำ

– ทิ้งถังขยะ ถุง ภาชนะต่างๆ ไว้ข้างเตียงเผื่ออาจจะต้องอาเจียน

– อย่ากินยานอนหลับหรือยาต้านเศร้าอื่นๆ หลังจากดื่ม และทิ้งยาแก้ปวดที่ไม่ต้องสั่งโดยแพทย์ (over-the-counter OTC) เช่น ยา Advil ไว้ที่โต๊ะข้างเตียงเพื่อรับประทานในตอนเช้า โดยหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มี acetaminophen เช่น Tylenol และ Excedrin เพราะอาจทำให้ตับถูกทำลายได้เมื่อดื่มแอลกอฮอล์ในช่วง 24 ชั่วโมงเดียวกัน

– สุดท้ายสำหรับคนที่ต้องการตื่นเช้าอาจจะตั้งนาฬิกาปลุกไว้เตือนตนเองก็ย่อมได้

อันที่จริง อาการเมาค้างส่วนใหญ่สามารถหายได้เองภายใน 24 ชั่วโมง แต่ก็มีเคล็ดลับวิธีดูแลตัวเองในตอนเช้าเมื่อเผชิญอาการเมาค้าง ตั้งแต่การกินยาแก้ปวดที่วางไว้โต๊ะข้างเตียง เพื่อบรรเทาอาการเวียนหัว, ดื่มน้ำแก้วใหญ่ เพื่อไม่ให้ร่างกายขาดน้ำ, กินอาหารรสจืดอย่างแครกเกอร์และขนมปัง เพื่อช่วยเพิ่มระดับน้ำตาลในเลือด ไม่ให้น้ำย่อยกัดกระเพาะอาหาร ที่สำคัญคืออย่าดื่มเหล้าต่อโดยคิดว่าช่วยถอนได้ เพราะนั่นกลับจะทำให้ยิ่งแย่ลง

นอกจากนี้ คุณอาจจะเลือกกลับไปนอนหลับต่อ เพราะแม้การนอนหลับไม่ได้ช่วยทำให้แอลกอฮอล์ในเลือดลดลง แต่ก็ช่วยบรรเทาอาการเมาค้างได้ รวมไปถึงยังมีทางเลือกอื่น อย่างดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่ที่มีวิตามินและแร่ธาตุ หรือ ใช้ยาอย่าง Pepto-Bismol หรือ Tums เพื่อรักษาอาการไม่สบายของระบบทางเดินอาหาร (gastrointestinal upset), ปิดผ้าม่านหรือใส่แว่นตากันแดด เป็นต้น

นี่คือเคล็ดลับการดูแลตัวเองขณะเมาค้างที่เอามาฝากกัน หวังว่านักดื่มจะหยิบยกเอาไปใช้ เพื่อให้การสร่างเมาปลอดภัยยิ่งขึ้น

ที่มา: https://www.healthline.com/health/how-to-sober-up?fbclid=IwAR0rveKHIHzLKKCwvKDdneN6_fHmFXXgbsAj0Z4RRlJOor8hYLY0QHtCl8w#ways-to-avoid-getting-too-drunk

https://www.morporor.org/storage/images/knowledge/pdf/1554898536.pdf

https://www.health.harvard.edu/staying-healthy/7-steps-to-cure-your-hangover-and-ginkgo-biloba-whats-the-verdict?fbclid=IwAR27fU2nah6SkUHkemeYMoGbUDJl4IW0j4VsxGAgOEpH9f6hc9DQAg6C9eg

https://th.wikihow.com/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%A7

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post เคล็ดลับสร่างเมาไว และอะไรที่เข้าใจผิดเกี่ยวกับการทำให้สร่างเมา appeared first on Alcohol Rhythm.

ในทุกๆ ปี มีคนกว่า 3 ล้านคนทั่วโลก ต้องเจอกับอันตรายที่เกิดขึ้นจากดื่มแอลกอฮอล์ แถมบางคนยังไม่ใช่ผู้ดื่มเองเสียด้วย ดังนั้น คงจะดีกว่าถ้าการติดแอลกอฮอล์จะไม่ถูกลดทอนให้เป็นเรื่องส่วนบุคคล แต่มองไปถึงนโยบายหรือการวางระบบที่จะช่วยเหลือทุกๆ คนได้อย่างเท่าเทียม ‘การปรับปรุงผลลัพธ์ด้านสุขภาพ-สังคม สำหรับบุคคล ครอบครัวและชุมชน’ จึงเป็นยุทธศาสตร์ใหญ่ๆ ขององค์การอนามัยโลก (WHO) เพื่อลดความรุนแรงจากสถานการณ์ข้างต้น

มีการคาดการณ์ว่ายุทธศาสตร์ดังกล่าวจะถูกผลักดันส่งเสริมไปยังระดับท้องถิ่น ระดับภูมิภาค จนถึงระดับโลก Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า จึงขอชวนผู้อ่านสำรวจยุทธศาสตร์จาก WHO ถึงรัฐบาลทั่วโลกใน 10 ตัวเลือกนโยบายและการป้องกันระดับชาติ เพื่อบรรลุเป้าหมายการป้องกันและลดการใช้แอลกอฮอล์ให้ได้มากที่สุด 

1. ความเป็นผู้นำ ความตระหนักรู้ และพันธะ

การปฏิบัติโดยยั่งยืนต้องการความเป็นผู้นำที่เข้มแข็ง มีพื้นฐานของการตระหนักรู้ เจตจำนงทางการเมือง และพันธะ หรือการให้คำมั่นสัญญา

พันธะควรแสดงออกอย่างเหมาะสมผ่านนโยบายระดับชาติ ซึ่งควรครอบคลุมและแยกส่วนที่จะต้องชี้แจง แบ่งความรับผิดชอบแก่ภาคส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง 

อย่างไรก็ดี นโยบายต้องตั้งอยู่บนหลักฐานที่มีอยู่ และปรับให้เหมาะสมกับสถานการณ์ในท้องที่ โดยมีวัตถุประสงค์ กลยุทธ์ เป้าหมายชัดเจน ที่สำคัญ นโยบายควรมาพร้อมกับแผนปฏิบัติการเฉพาะ และได้รับการสนับสนุนจากกลไกการดำเนินการ การประเมินผลที่มีประสิทธิผลยั่งยืน 

แน่นอนว่าสิ่งสำคัญคือต้องให้ภาคประชาสังคมและผู้ประกอบการทางเศรษฐกิจอย่างธุรกิจต่างๆ เข้ามามีส่วนร่วมด้วย 

และนี่คือตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุม

– พัฒนา หรือเสริมสร้างยุทธศาสตร์ระดับชาติโดยรวมและระดับย่อยๆ รวมถึงทำแผนพัฒนาการและกิจกรรมเพื่อลดการใช้เครื่องดื่มแอลกอฮอล์

– จัดตั้งหรือแต่งตั้ง สถาบันหรือหน่วยงานตามหลักความเหมาะสม เพื่อรับผิดชอบติดตามนโยบายยุทธศาสตร์และแผนระดับชาติ 

– ประสานยุทธศาสตร์กับหน่วยงานในภาคส่วนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง สร้างความร่วมมือระหว่างรัฐบาลในระดับต่างๆ รวมถึงยุทธศาสตร์และแผนงานด้านสุขภาพอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง 

– สร้างความมั่นใจในว่าประชาชนสามารถเข้าถึงข้อมูลเป็นวงกว้าง ตลอดจนได้รับการศึกษาที่มีประสิทธิภาพ สร้างความตระหนักรู้ของประชาชนในทุกระดับของสังคมเกี่ยวกับอันตรายที่เกี่ยวข้องกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่พบในประเทศ และความจำเป็นของการดำรงอยู่ของมาตรการป้องกันที่มีประสิทธิภาพ

– สร้างความตระหนักถึงอันตรายต่อผู้อื่นและในกลุ่มเสี่ยงที่เกิดจากการดื่มแอลกอฮอล์ เลี่ยงการตีตราและกีดกันการเลือกปฏิบัติต่อกลุ่มและบุคคลที่ได้รับผลกระทบ

2. การตอบสนองของบริการสาธารณสุข

บริการด้านสุขภาพเป็นหัวใจสำคัญสำหรับการจัดการอันตรายในระดับบุคคล หรือก็คือผู้ที่มีความผิดปกติจากการใช้แอลกอฮอล์และสภาวะสุขภาพอื่นๆ ที่เกิดจากการดื่มแอลกอฮอล์ บริการดังกล่าวจึงควรจัดเตรียมมาตรการป้องกันและการรักษาแก่บุคคล ครอบครัวที่เสี่ยงหรือได้รับผลกระทบจากความผิดปกติจากการใช้แอลกอฮอล์และภาวะอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง 

ยิ่งไปกว่านั้น บทบาทสำคัญอีกประการหนึ่งของบริการด้านสุขภาพและผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ คือการแจ้งให้สังคมทราบเกี่ยวกับสุขภาพของประชาชน และผลกระทบทางสังคมจากการใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตราย รวมถึงสนับสนุนชุมชนให้ลดการใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตราย เสริมสร้างการตอบสนองของสังคมอย่างประสิทธิภาพ 

อนึ่ง บริการด้านสุขภาพควรติดต่อ รวบรวม และมีส่วนร่วมกับผู้คนที่หลากหลาย นอกเหนือจากภาคส่วนสุขภาพ

สำหรับตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุมสำหรับด้านบริการสุขภาพที่แนะนำมีดังนี้

– เพิ่มขีดความสามารถของระบบสวัสดิการด้านสุขภาพและสังคม เพื่อบริการการป้องกัน การรักษาและการดูแลความผิดปกติที่เกิดจากการดื่มแอลกอฮอล์ โรคที่เกิดจากแอลกอฮอล์ และสภาวะที่เป็นโรคร่วม รวมถึงมีการสนับสนุนและการรักษาสำหรับครอบครัวที่ได้รับผลกระทบ การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน หรือกิจกรรมช่วยเหลือตนเอง 

– สนับสนุนการริเริ่มคัดกรองและการป้องกันสั้นๆ สำหรับการดื่มที่เป็นอันตรายในสถานพยาบาลปฐมภูมิและสถานที่อื่น ๆ การริเริ่มดังกล่าวควรรวมถึงการระบุและการจัดการการดื่มที่เป็นอันตรายในสตรีมีครรภ์และสตรีในวัยเจริญพันธุ์

– ปรับปรุงขีดความสามารถในการป้องกัน การระบุและการแทรกแซง สำหรับบุคคลและครอบครัวที่เป็นโรคแอลกอฮอล์ตอนตั้งครรภ์และความผิดปกติที่เกี่ยวข้อง

– พัฒนาและประสานงานสร้างกลยุทธ์การป้องกันการรักษาและการดูแลแบบบูรณาการ รวมถึงความผิดปกติของการใช้ยาภาวะซึมเศร้า การฆ่าตัวตาย เอชไอวี และวัณโรค

– รักษาอัตราการเข้าถึงสุขภาพโดยถ้วนหน้า รวมถึงการเพิ่มความพร้อม ความสามารถในการเข้าถึงและความสามารถในการจ่ายบริการรักษาสำหรับกลุ่มที่มีสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำ

– สร้างและรักษาระบบการลงทะเบียน เพื่อการติดตามการเจ็บป่วยและการเสียชีวิตที่เกิดจากแอลกอฮอล์ โดยมีกลไกการรายงานอย่างสม่ำเสมอ

– จัดบริการสุขภาพและสังคมที่อ่อนไหวทางวัฒนธรรมตามความเหมาะสม

3. การดำเนินการของกลุ่ม/ชุมชน

ผลกระทบของการใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตรายต่อชุมชน สามารถกระตุ้น ส่งเสริมความคิดริเริ่ม และแนวทางแก้ไขปัญหาในท้องถิ่น

หากชุมชนได้รับการสนับสนุนผ่านการมอบอำนาจจากรัฐบาลและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอื่นๆ ก็จะสามารถใช้ความรู้และความเชี่ยวชาญในท้องถิ่นของตน ค้นหาแนวทางป้องกันและลดการใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตรายที่มีประสิทธิภาพของตนเองได้ (แน่นอนว่าแนวทางนั้นต้องเน้นการเปลี่ยนพฤติกรรมส่วนรวมมากกว่าพฤติกรรมส่วนบุคคล) 

ดังนั้น ตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุมจึงมีดังนี้

– สนับสนุนการประเมินอย่างรวดเร็ว เพื่อระบุช่องว่าง และประเด็นสำคัญในการป้องกันระดับชุมชน

– เพิ่มความสะดวกในการเข้าถึงความรู้เรื่องอันตรายที่เกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์ในระดับท้องถิ่น และส่งเสริมการตอบสนองที่เหมาะสมของการใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตรายและปัญหาอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

– เสริมสร้างขีดความสามารถของหน่วยงานท้องถิ่นในการส่งเสริมและประสานการดำเนินงานร่วมกันของชุมชน  โดยเน้นสนับสนุนและส่งเสริม การพัฒนานโยบายของเทศบาลเรื่องลดการใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตราย รวมไปถึงความสามารถในการเสริมสร้างความร่วมมือและเครือข่ายของสถาบันชุมชนและองค์กรเอกชน

– ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการดำเนินการตามชุมชนที่มีประสิทธิผลและการเสริมสร้างขีดความสามารถในระดับชุมชนเกี่ยวกับการดำเนินการ

– ระดมพลังชุมชนเพื่อป้องกันการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของผู้ดื่มที่มีอายุต่ำกว่าเกณฑ์ และเพื่อพัฒนา สนับสนุนสภาพแวดล้อมที่ปราศจากแอลกอฮอล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเยาวชนและกลุ่มเสี่ยงอื่นๆ

– ให้การดูแลชุมชนและการสนับสนุนบุคคลที่ได้รับผลกระทบ

– พัฒนาหรือสนับสนุนโครงการและนโยบายชุมชนสำหรับประชากรกลุ่มย่อยที่มีความเสี่ยงโดยเฉพาะเช่น คนหนุ่มสาว คนว่างงาน และประชากรพื้นเมือง

4.นโยบายและมาตรการรับมือ ‘การดื่มแล้วขับ’

เป็นที่ทราบกันดีว่าการขับรถขณะมีแอลกอฮอล์อยู่ในร่างกายจะส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อการตัดสินใจ และประสานการทำงานของกล้ามเนื้ออื่นๆ ที่ใช้ในการขับรถ และการเมาแล้วขับเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญ ซึ่งส่งผลกระทบต่อทั้งผู้ดื่ม และผู้บริสุทธิ์ในหลายๆ กรณี 

นโยบายป้องกันการดื่มแล้วขับจึงสำคัญ ซึ่งกลยุทธ์ในข้อนี้ยังรวมถึงมาตรการยับยั้งต่างๆ ที่มีเป้าหมายลดโอกาสการเมาแล้วขับ และมาตรการสร้างสภาพแวดล้อมในการขับขี่ที่ปลอดภัย เพื่อลดความเป็นไปได้และความรุนแรงที่อาจเกิดขึ้น

ด้านตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุม ดังนี้

– แนะนำและบังคับใช้ กำหนดขีดจำกัดความเข้มข้นของระดับแอลกอฮอล์ในเลือด โดยลดระดับขีดจำกัดให้ต่ำลงสำหรับผู้ขับขี่มืออาชีพ และผู้ขับขี่ที่เป็นเด็กหรือมือใหม่

– ส่งเสริมจุดตรวจ และการสุ่มทดสอบลมหายใจ

– ระงับใบอนุญาตขับขี่

– ออกใบอนุญาตสำหรับผู้ขับขี่มือใหม่ที่มีความอดทนต่อการดื่มแล้วขับเท่ากับศูนย์

– ใช้อุปกรณ์ตัดระบบสตาร์ทเครื่องยนต์เมื่อตรวจพบแอลกอฮอล์ เพื่อลดเหตุการณ์ที่เกิดจากการดื่มแล้วขับในบริบทเฉพาะ

– ให้ความรู้ ให้คำปรึกษาและโปรแกรมการรักษาแก่พนักงานขับรถตามความเหมาะสม

– สนับสนุนให้มีการใช้ขนส่งทางเลือก รวมถึงระบบขนส่งสาธารณะ จนกว่าจะถึงเวลาปิดสถานที่ดื่ม

– ดำเนินการรณรงค์และรับรู้ ข้อมูลสาธารณะเพื่อสนับสนุนนโยบาย และเพื่อเพิ่มผลการป้องปรามโดยทั่วไป

– ดำเนินแคมเปญสื่อมวลชนที่มีการวางแผนอย่างรอบคอบเข้มงวด ดำเนินการอย่างดี โดยกำหนดเป้าหมายไปยังสถานการณ์เฉพาะเช่น ช่วงเทศกาลวันหยุด

5. การมีอยู่ของแอลกอฮอล์

กลยุทธ์ด้านสาธารณสุขที่พยายามควบคุมการมีอยู่ของแอลกอฮอล์ในเชิงพาณิชย์หรือในที่สาธารณะโดยควบคุมผ่านกฎหมาย นโยบายและโครงการ อาจนับได้ว่าเป็นวิธีสำคัญที่ใช้ลดระดับพฤติกรรมใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตราย กลยุทธ์ดังกล่าวควรจัดให้มีมาตรการที่จำเป็นเพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มเสี่ยงอย่างวัยรุ่นเข้าถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยง่าย นอกจากนี้ ควรคำนึงถึงปัจจัยที่ว่า การมีแอลกอฮอล์อยู่ในตลาด พื้นที่สาธารณะ อาจมีอิทธิพลต่อสังคม ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงบรรทัดฐานทางสังคมและวัฒนธรรมที่ส่งเสริมการใช้แอลกอฮอล์ 

ในประเทศกำลังพัฒนาและรายได้ต่ำ-ปานกลางบางประเทศ เป็นแหล่งที่มาหลักของแอลกอฮอล์ในตลาดนอกระบบ การควบคุมการขายจึงอาจจำเป็นต้องเสริมข้อบังคับ กฎหมายเป็นรายกรณี 

ทั้งนี้ ต้องพิจารณาร่วมด้วยว่ามาตรการการควบคุมที่เข้มงวดเกินไปอาจส่งเสริมให้เกิดตลาดแอลกอฮอล์ผิดกฎหมายได้เช่นกัน 

ดังนั้น ตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุม จึงได้แก่

– จัดตั้ง ดำเนินการและบังคับใช้ระบบที่เหมาะสมในการควบคุมการผลิต การขายส่งและการให้บริการเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กำหนดข้อจำกัดที่สมเหตุสมผลในการจำหน่ายแอลกอฮอล์และการดำเนินการของร้านแอลกอฮอล์ตามบรรทัดฐานทางวัฒนธรรม

       -แนะนำระบบการออกใบอนุญาตสำหรับการขายปลีกหรือการผูกขาดของรัฐบาล

       -การควบคุมจำนวนและที่ตั้งของร้านเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

       -กำหนดวันและชั่วโมงการขายปลีก

       -ควบคุมรูปแบบการขายปลีกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

       -ควบคุมการขายปลีกในสถานที่บางแห่งหรือในช่วงกิจกรรมพิเศษ

– กำหนดอายุขั้นต่ำที่เหมาะสมสำหรับการซื้อหรือบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และนโยบายอื่นๆ เพื่อเพิ่มอุปสรรคในการขายและการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของวัยรุ่น

– ใช้นโยบายป้องกันการขายให้กับบุคคลที่มึนเมาและผู้ที่มีอายุต่ำกว่าเกณฑ์ตามกฎหมาย และพิจารณาเรื่องกลไกการรับผิดของผู้ขาย

– กำหนดนโยบายเกี่ยวกับการดื่มในที่สาธารณะหรือในกิจกรรม

– ใช้นโยบายเพื่อลดและขจัดความพร้อมในการผลิตการขายและการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ผิดกฎหมาย ตลอดจนควบคุมหรือขัดขวางแอลกอฮอล์นอกระบบ

6. การตลาดของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

การลดผลกระทบของการตลาดโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อคนหนุ่มสาวถือเป็นประเด็นพิจารณาที่สำคัญในการลดการใช้แอลกอฮอล์ 

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทำการตลาดผ่านการโฆษณาและเทคนิคการส่งเสริมการขายที่ซับซ้อน รวมถึงการเชื่อมโยงแบรนด์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับกิจกรรมกีฬาและวัฒนธรรม อีกทั้งยังมีเทคนิคการตลาดใหม่ๆ เช่น อีเมล SMS พอดคาสต์ สื่อสังคมออนไลน์ และเทคนิคการสื่อสารอื่นๆ จึงเป็นเรื่องยากมากที่จะกำหนดกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้บริโภคให้มีแค่ผู้ใหญ่ และป้องกันกลุ่มเด็กหรือวัยรุ่นมาเจอการตลาดแบบเดียวกัน

ในเมื่อเนื้อหาการตลาดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และปริมาณหนุ่มสาวที่พบเจอการตลาดนั้นๆ เป็นประเด็นสำคัญ การปกป้องเยาวชนจากเทคนิคการตลาดเหล่านี้จึงควรหยิบยกมาพิจารณา

และนี่คือส่วนหนึ่งของตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุม

– กำหนดกรอบการกำกับดูแล โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพื้นฐานทางกฎหมาย

       -ควบคุมเนื้อหาและปริมาณการตลาด

       -ควบคุมการตลาดทางตรงหรือทางอ้อมในสื่อบางประเภทหรือทั้งหมด

       -ควบคุมกิจกรรมสปอนเซอร์ที่ส่งเสริมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

       -จำกัด หรือแบนการโปรโมตที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมที่มีเป้าหมายเป็นกลุ่มเยาวชน

       -ควบคุมเทคนิคการตลาดแอลกอฮอล์รูปแบบใหม่ เช่น โซเชียลมีเดีย

– พัฒนาหน่วยงานของรัฐ หรือหน่วยงานอิสระของระบบเฝ้าระวังการตลาดแอลกอฮอล์ ให้มีประสิทธิผล

– วางระบบการบริหารและการป้องกันที่มีประสิทธิภาพสำหรับการละเมิดข้อ จำกัด ทางการตลาด

7. นโยบายราคา

ผู้บริโภคที่หมายรวมไปถึงผู้ดื่มหนักและคนหนุ่มสาวมักมีความอ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของราคาเครื่องดื่ม นโยบายการกำหนดราคาจึงอาจลดการดื่มของผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ และหยุดยั้งการดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณมากได้

การเพิ่มราคาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นมาตรการหนึ่งที่ได้รับผลดีที่สุดในการลดการใช้แอลกอฮอล์ โดยปัจจัยสำคัญสำหรับความสำเร็จของนโยบายดังกล่าวนี้ คือระบบการจัดเก็บภาษีที่มีประสิทธิผลที่สอดคล้องการจัดเก็บและการบังคับใช้ภาษี

ตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุมมีดังนี้

– จัดทำระบบสำหรับการเก็บภาษีเฉพาะภายในประเทศสำหรับแอลกอฮอล์ พร้อมกับระบบการบังคับใช้ที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งอาจคำนึงถึงปริมาณแอลกอฮอล์ในเครื่องดื่มตามความเหมาะสม

– ทบทวนราคาอย่างสม่ำเสมอโดยสัมพันธ์กับระดับเงินเฟ้อและรายได้

– ห้ามหรือ จำกัด การใช้โปรโมชั่นราคาทั้งทางตรงและทางอ้อม

– กำหนดราคาขั้นต่ำสำหรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (หากมี)

– ให้สิ่งจูงใจด้านราคาสำหรับเครื่องดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์

– ลดหรือหยุดการให้เงินอุดหนุนแก่ผู้ประกอบการทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

8. การลดผลเสียจากการดื่มสุรา และสุราเป็นพิษ

เป้าหมายนี้รวมถึงตัวเลือกนโยบายและการเข้าควบคุมที่มุ่งเน้นลดอันตรายจากการมึนเมาและการดื่มแอลกอฮอล์โดยตรง และไม่จำเป็นว่าต้องส่งผลกระทบต่อการบริโภคแอลกอฮอล์ 

ตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุมมีดังนี้

– ควบคุมบริบทการดื่มเพื่อลดความรุนแรงและพฤติกรรมก่อกวน รวมถึงการเสิร์ฟแอลกอฮอล์ในภาชนะพลาสติกหรือแก้วกันแตก

– บังคับใช้กฎหมายต่อต้านการให้บริการของมึนเมา และรับผิดทางกฏหมายจากผลของอันตรายที่เกิดจากความมึนเมาในการให้บริการเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

– กำหนดนโยบาย การจัดการที่เกี่ยวข้องกับการเสิร์ฟเครื่องดื่มในสถานที่อย่างมีความรับผิดชอบ และฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ในภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง

– ลดความแรงของแอลกอฮอล์ในเครื่องดื่มประเภทต่างๆ

– ให้การดูแลหรือที่พักพิงที่จำเป็นสำหรับผู้ที่มึนเมาอย่างรุนแรง

– ให้ข้อมูลผู้บริโภคเกี่ยวกับการติดฉลากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เพื่อระบุอันตรายที่เกี่ยวข้อง

9. การลดผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนจากแอลกอฮอล์ที่ผิดกฎหมาย

การบริโภคแอลกอฮอล์ที่ผิดกฎหมายนั้นอาจส่งผลเสียต่อสุขภาพมากยิ่งขึ้น เพราะบางประเภทมีปริมาณเอทานอลสูงกว่าปกติ และอาจพบการปนเปื้อนของสารพิษ เช่น เมทานอล ฯลฯ อีกทั้งยังอาขัดขวางการเก็บภาษีของรัฐบาล และมาตรการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ผลิตถูกต้องตามกฎหมาย 

ขณะเดียวกัน การผลิตและการจำหน่ายแอลกอฮอล์นอกระบบฝังรากลึกในหลายวัฒนธรรม และไม่ถูกควบคุมจากทางการ ดังนั้นมาตรการควบคุมที่เกิดขึ้นอาจแตกต่างกันไปสำหรับแอลกอฮอล์ที่ถูกกฎหมายกับแอลกอฮอล์ที่ผิดกฎหมาย 

ตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุมส่วนหนึ่ง เป็นดังนี้

– ควบคุมคุณภาพการผลิต และการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

– ควบคุมการขายแอลกอฮอล์ที่ผลิตอย่างไม่ถูกต้อง และนำเข้าสู่ระบบการจัดเก็บภาษี

– สร้างระบบการควบคุม และบังคับใช้ที่มีประสิทธิภาพ รวมถึงการตราภาษี

– พัฒนาหรือเสริมสร้างระบบติดตามแอลกอฮอล์ที่ผิดกฎหมาย

– สร้างความมั่นใจในความร่วมมือ และแลกเปลี่ยนข้อมูลที่เกี่ยวข้องในการต่อต้านแอลกอฮอล์ผิดกฎหมายระหว่างหน่วยงานในระดับภูมิภาคและระดับโลก

– ออกคำเตือนเกี่ยวกับสารปนเปื้อน และภัยคุกคามสุขภาพอื่นๆ จากแอลกอฮอล์ที่ผิดกฎหมายแก่สาธารณะ

10.การติดตามและเฝ้าระวัง

ข้อมูลจากการติดตามและเฝ้าระวัง ถือเป็นความสำเร็จและส่งเสริมนโยบายอีก 9 ตัวข้างต้น เราจำเป็นต้องติดตามและเฝ้าระวังทั้งในระดับท้องถิ่น ระดับภูมิภาค จนถึงระดับโลก เพื่อตรวจสอบแนวโน้มความอันตราย เสริมสร้างการกำหนดนโยบาย และประเมินผลกระทบที่เกิดขึ้นจากนโยบายนั้นๆ 

การพัฒนาระบบข้อมูลในระดับท้องถิ่นที่ยั่งยืนต้องใช้ตัวชี้วัด คำจำกัดความ และขั้นตอนรวบรวมข้อมูลที่เข้ากันได้กับระบบข้อมูลในระดับโลกและระดับภูมิภาคของ WHO เพื่อประเมินผลอย่างมีประสิทธิผล และติดตามแนวโน้มในอนาคตสำหรับการใช้แอลกอฮอล์

ตัวเลือกนโยบายและแนวทางการเข้าควบคุมจึงเป็นดังนี้

– กำหนดกรอบกิจกรรมการติดตามและเฝ้าระวังที่มีประสิทธิผล รวมถึงสำรวจการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ระดับท้องถิ่นเป็นระยะๆ โดยมีการแลกเปลี่ยนและเผยแพร่ข้อมูล

– จัดตั้งหรือกำหนดสถาบัน หน่วยงานที่รับผิดชอบในการรวบรวม จัดเรียง วิเคราะห์ และเผยแพร่ข้อมูลที่มีอยู่ 

– กำหนดและติดตามชุดตัวบ่งชี้ทั่วไปของการใช้แอลกอฮอล์ และดูการตอบสนองของนโยบาย และการแทรกแซงดังกล่าว

– สร้างที่เก็บข้อมูลในระดับประเทศตามตัวชี้วัดที่ตกลงกันในระดับสากล

– พัฒนากลไกการประเมินผลด้วยข้อมูลที่รวบรวม เพื่อจะได้สร้างนโยบายหรือโครงการต่อไปในอนาคต 

10 ยุทธศาสตร์ที่ได้กล่าวมา อาจเป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญในการเริ่มต้นลดใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตราย ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหากมีการนำมาปรับใช้ภายในแต่ละประเทศ ผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นสามารถที่จะช่วยเหลือให้คนติดเหล้าไม่โดดเดี่ยว

เพราะในวันที่ตัวเขาเองอยากจะเลิกเหล้า สภาพแวดล้อมในสังคมก็ควรจะเอื้อให้เขาเลิกเหล้าได้ด้วย

ที่มา

10 areas governments could work with to reduce the harmful use of alcohol

https://www.who.int/news-room/feature-stories/detail/10-areas-for-national-action-on-alcohol?fbclid=IwAR2hFCgHOZKHpUlhLUUK26-o5UxQt6WVY_c9SpqHLS-Sl8S3sUYX8nVUhpc

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post 10 ยุทธศาสตร์การลดใช้แอลกอฮอล์ที่เป็นอันตรายจาก WHO ถึงรัฐบาลทั่วโลก appeared first on Alcohol Rhythm.

หนึ่งในอาชีพที่ขึ้นชื่อเรื่องคอแข็ง ดื่มหนักคงหนีไม่พ้นอาชีพทหาร การวิเคราะห์ข้อมูลต่อจากข้อมูลสำรวจของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคตั้งแต่ปีค.ศ. 2013 ถึง 2017 โดยบริษัทด้านพฤติกรรมสุขภาพของประเทศสหรัฐอเมริกาอย่าง Delphi ผ่านผู้ตอบแบบสำรวจกว่า 27,000 คนใน 25 อุตสาหกรรม พบว่าทหารใช้เวลาหลายวันต่อปีในการดื่มด่ำแอลกอฮอล์มากกว่าแรงงานในอุตสาหกรรมอื่นๆ  ในปีค.ศ.2017 พวกเขาดื่มถึง 130 วันต่อปี และดื่มหนัก 4-5 แก้วต่อการดื่มในหนึ่งครั้ง

แม้ว่าข้อมูลดังกล่าวจะออกมาสอดคล้องกับแบบสำรวจพฤติกรรมสุขภาพประจำปีของเพนตากอนและรายงานของสื่อที่เปิดเผยเกี่ยวกับการจับกุมเจ้าหน้าที่ในข้อหาก่ออาชญากรรมตั้งแต่ลหุโทษไปจนถึงคดีข่มขืนและการฆาตกรรม อันมีสาเหตุมาจากปัญหาการดื่มเหล้าของเจ้าหน้าที่ แต่งานวิจัยการวิเคราะห์ข้อมูลจากข้อมูลการสำรวจของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคนี้ก็อาจจะมีอคติทางข้อมูล เนื่องจากมีผู้ตอบแบบสอบถามอยู่ในกองทัพ 81 นาย และเป็นทหารเรือ นักบิน และทหารยามชายฝั่ง ซึ่งมีพฤติกรรมการดื่มที่หนักอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม ยังมีงานวิจัยอีกชิ้นที่ชี้ให้เห็นปัญหาการดื่มแอลกอฮอล์ในกองทัพ จากผลการสำรวจพฤติกรรมทางด้านสุขภาพ Health-Related Behavior Survey หรือ HRBS ที่จัดทำโดย Rand Corp หน่วยงานคลังสมองในวอชิงตัน ในค.ศ.2018 พบว่าร้อยละ 30 ของนายทหารถูกรายงานว่าเป็นผู้ดื่มสุราหนักและมีสมาชิกกองทัพ 1 ใน 3 ของทั้งหมด มีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ที่ระบุว่าพวกเขามีพฤติกรรมการดื่มที่เป็นอันตราย มีโอกาสเป็นโรคติดสุรา

เมื่อมาดูรายละเอียดตามเหล่าทัพในสหรัฐอเมริกา ตามรายงาน HRBS ปีค.ศ. 2015 พบว่านาวิกโยธินมีพฤติกรรมการดื่มที่เป็นอันตรายมากที่สุด และมักส่งผลกระทบทางลบต่อการทำงาน เช่น มีพฤติกรรมเสี่ยงพลาดวันทำงาน หรือมีปัญหาส่วนตัวร้ายแรง ซึ่งจากรายงานพบว่ามีทหารครึ่งหนึ่งถูกรายงานพฤติกรรมทางลบดังกล่าว ขณะที่กองทัพอากาศมีเปอร์เซ็นต์ของปัญหาการดื่มต่ำที่สุด

สำหรับประเทศไทย จากวารสารสาธารณสุข เผยแพร่งานวิจัย “ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของทหารกองประจำการ จังหวัดสระบุรี” วิจัยนายทหาร 256 นายผ่านแบบสอบถาม สุ่มตามสัดส่วนจากหน่วยงาน โดยเก็บข้อมูลในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 พบว่าสามารถแยกกลุ่มเสี่ยงต่อการติดแอลกอฮอล์จากการดื่มในระยะ 1 ปีที่ผ่านมา ได้แก่ กลุ่มผู้ดื่มแบบเสี่ยง (harmful) ร้อยละ 25.8 กลุ่มผู้ดื่มแบบอันตราย (hazardous) ร้อยละ 14.1 และกลุ่มผู้ติดแอลกอฮอล์ (alcohol dependence) ร้อยละ 55.5 ชี้ให้เห็นว่าทหารไทยก็อาจมีปัญหาการดื่มเหล้าเฉกเช่นเดียวกับในสหรัฐอเมริกา

สาเหตุของการดื่มเหล้าของทหาร

อะไรที่ทำให้รั้วของชาติดื่มเครื่องดื่มมึนเมาหนักตามงานวิจัยข้างต้น? ปัญหาเกิดจากวัฒนธรรมการดื่มเหล้าหยั่งรากลึกในกองทัพ อันมาจากหลายสาเหตุ ไม่ว่าจะเป็นเพราะการดื่มเป็นตัวแทนของความเป็นชายและอำนาจ, เหล่านายทหารถูกกดดันจากเพื่อนและผู้บังคับบัญชาให้ดื่ม เพื่อเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสังคม กระทั่งการอยู่ใกล้กันในบ้านพักค่ายทหารก็ทำให้การตั้งวงหลังเลิกงานทำได้ง่ายขึ้น

นอกจากนี้ การดื่มเหล้าหนักยังเกิดขึ้นเพราะธรรมชาติของวิชาชีพที่ต้องเผชิญความเครียดและความกดดัน หลายคนต้องทำงานเสี่ยงอันตราย พรากจากเพื่อน ไม่มีเวลาให้คนรัก ห่างไกลครอบครัว จนหลายคนเกิดปัญหาทางด้านจิตใจ ทั้งโรคซึมเศร้า และวิตกกังวลจนเลือกพึ่งแอลกอฮอล์ ใช้เครื่องดื่มมึนเมาในการเยียวยาจิตใจ เบาบางความคิดถึงคนที่รัก แน่นอนว่านั่นยังไม่นับรวมนายทหารที่ผ่านโศกนาฏกรรมความรุนแรงจากสงคราม จนมีอาการของโรคเครียดภายหลังภยันตราย (PTSD) ได้รับบาดเจ็บทางด้านจิตใจหรือร่างกายที่ทำให้ไม่สามารถใช้ชีวิตปกติได้จนต้องเลือกใช้สารเสพติด เหล้าเบียร์ เพื่อหลบหนีความจริงของชีวิต

อย่างที่หลายงานวิจัยชี้ว่ากองทัพเรือเป็นหนึ่งในเหล่าทัพที่นายทหารต้องเผชิญปัญหาการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ค่อนข้างหนักกว่าเหล่าทัพอื่น อาจมีสาเหตุมาจากว่าเวลาส่วนใหญ่ต้องอยู่กลางทะเล อยู่กับความเครียดในการปฏิบัติหน้าที่ล้อมด้วยธรรมชาติที่มีความไม่แน่นอน และไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มเครื่องดื่มมึนเมา เมื่อได้มีโอกาสขึ้นฝั่งก็อาจจะทำให้เขาต้องการผ่อนคลายตัวเองจากการทำงานหนักด้วยเหล้ายาปลาปิ้งในระดับที่มากกว่าทหารเหล่าทัพอื่น

ผลกระทบของเครื่องดื่มมึนเมาในปริมาณมากเกินพอดี

แม้จะรู้อยู่แล้วการดื่มเครื่องดื่มมึนเมาจะส่งผลกระทบต่อสภาพร่างกาย ทำให้นายทหารที่ดื่มหนักไม่ได้อยู่ในสภาพ ‘ฟิต’ เต็มที่ การดื่มมากเกินไปยังมีผลต่อเสียต่องบประมาณแผ่นดินด้วย ในสหรัฐอเมริกาคาดการณ์ว่าปัญหาเหล้าเบียร์ในกลุ่มทหารจะทำให้กระทรวงกลาโหมเสียค่าใช้จ่าย 1.1 พันล้านเหรียญสหรัฐฯต่อปี จากการสูญเสียประสิทธิภาพการทำงาน และค่ารักษาพยาบาล นอกจากนี้ยังคาดว่าการดื่มหนักจนทำงานไม่ได้ของนายทหารยังทำให้สูญเสียวันทำงานไปประมาณ 320,000 วันต่อปีและนำไปสู่การจับกุมเจ้าหน้าที่ที่ทำผิดอันมีสาเหตุจากเหล้าเบียร์ประมาณ 34,400 ครั้งต่อปี

ถึงจะมีผลกระทบจากการใช้แอลกอฮอล์ต่อสภาพร่างกาย ประสิทธิภาพการทำงาน การเงินส่วนบุคคลไปจนถึงงบประมาณแผ่นดิน แต่ตามรายงานของ HRBS ในสหรัฐอเมริกา พบว่า 68% ของนายทหารที่ประจำการกล่าวว่าพวกเขารับรู้ได้ว่าวัฒนธรรมของทหารสนับสนุนการดื่มเหล้า และ 42% ยังบอกอีกว่าผู้บังคับบัญชาของพวกเขาไม่ได้ห้ามหากจะดื่มเครื่องดื่มมึนเมา

สำหรับประเทศไทยอาจจะยังไม่มีรายงานที่ชัดเจนเกี่ยวกับประสิทธิภาพที่ลดลงของทหารหลังพัวพันกับเครื่องดื่มมึนเมาว่าทำให้เกิดการสูญเสียงบประมาณเพียงใด แต่นี่น่าจะเป็นอีกช่องโหว่หนึ่งของกองทัพที่ควรให้ความสำคัญไม่แพ้เรื่องอื่นๆ เพื่อเพิ่มศักยภาพการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่เอง และเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปตามที่เคยกล่าวไว้

ที่มา: https://www.military.com/daily-news/2019/04/11/us-military-americas-heaviest-drinking-profession-survey-finds.html?fbclid=IwAR0QR71REnG8U35DPIf15-qt5jOjjCJo7uMGznSbFch-DeFi-itlSJXb8GI

https://www.renewallodge.com/alcohol-abuse-in-the-military-continues-to-rise/?fbclid=IwAR3Drrwq2lgdF7en5zAf1n08_3NrZDxKWL6KChMwFU84A43tVV5EBsXMeKw

https://delphihealthgroup.com/drinking-habits-by-industry/

http://www.thonburi-u.ac.th/Journal/Document/12-28/Journal12_28_16.pdf

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post เรื่องของเหล่าทัพกับเหล้าเบียร์ appeared first on Alcohol Rhythm.

บางประเทศอย่างออสเตรเลียถือว่าการดื่มหลังแข่งเป็นพิธีกรรมธรรมเนียมปฏิบัติในสังคม ที่แม้แต่นักกีฬามืออาชีพซึ่งต้องดูแลร่างกายให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดก็ไม่มีข้อยกเว้น ดังจะเห็นได้จากบริเวณขอบสนามหรือสื่อหน้าจอโทรทัศน์ว่าหลังจบแมทช์การแข่งขัน ผู้เล่นต้องดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เป็นสปอนเซอร์อย่างโจ่งแจ้ง

ทว่า เมื่อพิจารณาจากผลที่เกิดขึ้นจากการดื่มแอลกอฮอล์ต่อสภาวะร่างกายของคนที่อยู่ในช่วงหลังออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาต่างๆ นั้น อาจจะเรียกได้ว่าไม่คุ้มเอาเสียเลย! 

รู้จักร่างกายหลังออกกำลังกาย

ก่อนไปสู่หัวข้อที่เกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์ ต้องขออธิบายคร่าวๆ ถึงการทำงานของระบบร่างกายหลังจากออกกำลังกายหรือเล่นกีฬาเสียก่อน

การเคลื่อนไหวอย่างหนักหน่วง เช่น การวิ่ง การกระโดด การต่อยมวย หรือการเปลี่ยนทิศทางเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว จะทำให้ไกลโคเจนที่อยู่ในกล้ามเนื้อถูกใช้งานจนหมด ซึ่งอาจสร้างความเสียหาย และความเจ็บปวดชั่วคราวให้กับกล้ามเนื้อ 

ขณะเดียวกัน ในสภาพอากาศร้อนชื้น ร่างกายของคนเราจะสูญเสียน้ำจำนวนมากเพื่อผลิตเหงื่อออกมา ทำให้ปริมาตรของเหลวในเลือดลดลง 

เพื่อให้เห็นภาพ ขอให้คุณนึกถึงการนำเลือดไปปั่น เลือดจะแบ่งออกเป็น 2 ส่วนใหญ่ๆ คือ ส่วนสีแดงเป็นเซลล์เม็ดเลือดแดง อีกส่วนคือน้ำสีขาวขุ่นๆ เป็นพลาสมาหรือน้ำเลือด 

พลาสมาหรือน้ำเลือดนี้จะทำหน้าที่ลำเลียงอาหารที่ถูกย่อยแล้วและเกลือแร่อื่นๆ ไปยังเซลล์ส่วนต่างๆ ตามร่างกาย อีกทั้งช่วยรักษาสมดุลของน้ำในระบบไหลเวียนเลือด ความเป็นกรด – เบส และรักษาระดับอุณหภูมิของร่างกาย เจ้าพลาสมาหรือน้ำเลือดเลยสะท้อนถึงภาวะสมดุลระหว่างน้ำที่เข้าสู่ร่างกาย และน้ำที่ถูกขับออกจากร่างกาย

ปริมาตรของเหลวในเลือดนั้นยังมีความสำคัญเพิ่มขึ้นอีกระดับ นั่นคือ การลำเลียงออกซิเจนไปยังกล้ามเนื้อและอวัยวะต่างๆ รวมถึงสารละลายสื่อนำไฟฟ้า เช่น พวกแร่ธาตุที่อยู่ในเครื่องดื่มเกลือแร่สำหรับการออกกำลังกาย ซึ่งจะมีส่วนสำคัญในการยืด-หดตัวของกล้ามเนื้อ 

หลังจากเล่นกีฬาหรือออกกำลังกายอย่างหนัก ร่างกายจะอยู่ในสภาวะเสื่อมสภาพ ทำให้คุณสมบัติเช่น ความแข็งแรง พลัง และความอดทนหายไปชั่วคราว แต่เรื่องเหล่านี้สามารถแก้ไขได้ ด้วยการปล่อยให้ร่างกายซ่อมแซมเอง หรือกระตุ้นให้เร่งซ่อมแซมด้วยการบริโภคอาหารโภชนาการที่ดีและดื่มน้ำในปริมาณเหมาะสมและทันท่วงที

ผลของแอลกอฮอล์ต่อร่างกายผู้ชนะ (กีฬา)?

ถ้าคุณเลือกดื่มเครื่องดื่มแอลกออฮอล์หลังการออกกำลังกายหรือเล่นกีฬาแทนน้ำ นั่นอาจทำให้การฟื้นตัวหลังออกกำลังกายแย่ลงในทุกๆ ด้าน 

แอลกอฮอล์จะชะลอกระบวนการการซ่อมแซมกล้ามเนื้อที่เสียหาย ด้วยการยับยั้งการทำงานของฮอร์โมน เช่น ฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนหรือฮอร์โมนเพศชาย ยิ่งเป็นนักกีฬาที่มีปัญหาการบาดเจ็บของเนื้อเยื่ออ่อน (เนื้อเยื่อที่ช่วยค้ำจุนอวัยวะ) จะแย่ยิ่งขึ้นไปอีกขั้น เพราะแอลกอฮอล์จะไปขยายตัวหลอดเลือด และกระตุ้นให้เกิดอาการบวมบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บ 

แม้ไม่แน่ชัดว่าแอลกอฮอล์สามารถกั้นคลังเก็บพลังงานในกล้ามเนื้อหรือไม่ แต่ทว่า เมื่อนักกีฬาดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปในปริมาณมากๆ พวกเขามีแนวโน้มที่จะบริโภคอาหารที่มีสารอาหารน้อย หรืออาจล้มป่วยในวันถัดไป สิ่งเหล่านี้ก็ทำให้การฟื้นฟูพลังงานกล้ามเนื้อช้าลงในทางอ้อม 

ยิ่งไปกว่านั้น การดื่มแอลกอฮอล์ยังส่งผลให้ระยะเวลาในการนอนลดลง ไม่ว่าจะเป็นอิทธิพลทางตรงอย่างผลกระทบของแอลกอฮอล์ต่อการนอน หรือทางอ้อมอย่างเข้านอนดึกหลังการสังสรรค์ ไม่ว่าทางไหน ถ้าคุณไม่อาจพักผ่อนอย่างเพียงพอและมีคุณภาพ การซ่อมแซมกล้ามเนื้อที่เสียหาย การกักเก็บพลังงานใหม่ และการคืนน้ำสู่ร่างกายก็จะยิ่งล่าช้า จึงไม่น่าแปลกใจที่การดื่มแอลกอฮอล์ทันทีหลังจากออกกำลังกายจะทำให้ทั้งความแข็งแรงและพละกำลังฟื้นฟูได้แย่ลงอย่างชัดเจนในวันถัด ๆ ไป และเราอาจทำนายได้ว่าถ้าเกิดอาการเมาค้างระหว่างฝึกซ้อมก็คงให้ผลที่เลวร้ายตามมาเช่นกัน

ทั้งนี้ ถ้าคุณคิดว่าการดื่มหลังออกกำลังกายน่าจะทำให้ลดน้ำหนักได้สัก 2-3 กิโลกรัม ก็คงต้องบอกว่าคุณคิดผิดมหันต์ เพราะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีพลังงานสูงและมีคุณค่าทางโภชนาการเพียงเล็กน้อย แถมทำให้คุณอยากกินน้ำตาลหรือแป้งมากขึ้น เผลอๆ อาจจะเป็นการเพิ่มน้ำหนักโดยที่คุณไม่รู้ตัวก็ได้ 

แต่ถ้านักกีฬาขาดน้ำ การดื่มอะไรบางอย่างย่อมดีกว่าการไม่ดื่มอะไรเลย?

หากคุณจำบทความ “เหล้ากับเรา : ดื่มแล้วปวดเบา-ดื่มแล้วเมาค้าง” ของ Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้าได้ ในนั้นเคยเล่าไว้ว่าแอลกอฮอล์เป็นยาขับปัสสาวะชั้นดี ทำให้ผู้ดื่มสี่ยงต่ออาการขาดน้ำเพราะสูญเสียของเหลวจำนวนมาก นอกจากนี้ ในงานศึกษาชิ้นหนึ่งยังระบุว่า เมื่อดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่มีแอลกอฮอล์อยู่ 4% หลังการออกกำลังกาย มันจะเพิ่มการขับปัสสาวะออกจากร่างกาย และทำให้การฟื้นตัวของปริมาตรของเหลวในเลือดของร่างกายช้าลง ดังนั้น ถ้าไม่มีน้ำ การไม่ดื่มแอลกอฮอล์เลย ก็คงจะดีกว่า

หากต้องโนแอล !

แล้วนักกีฬา/นักออกกำลังกายต้องดื่มอะไร?

ด้วยผลเสียทั้งหมดทั้งมวลที่มีต่อการฟื้นตัวและการคืนน้ำให้กับร่างกาย จึงไม่น่าแปลกใจที่ American College of Sports Medicine แนะให้นักกีฬาหลีกเลี่ยงแอลกอฮอล์ทุกประเภท แล้วหันมาดื่มเครื่องดื่ม หรือกินอาหารที่มีส่วนผสมของคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และอิเล็กโทรไลต์ (สารจำพวก สังกะสี โพแทสเซียม ง่ายๆ คือ เครื่องดื่มเกลือแร่ ) ทันที หลังการเล่นกีฬาและออกกำลังกาย เพื่อเร่งกระบวนการฟื้นฟู ตัวอย่างเช่น เครื่องดื่มทางกีฬาหรือนมช็อกโกแลต ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าช่วยซ่อมแซมกล้ามเนื้อแล้วคืนน้ำให้กับร่างกาย

การรวมกันของน้ำเปล่าทั่วๆ ไป กับอาหารที่มีส่วนผสมตามข้างต้นช่วยแก้ปัญหาได้เช่นกัน แต่การกินน้ำเหล่านั้นจำนวนมากๆ ไม่ได้ช่วยซ่อมแซมกล้ามเนื้อ และถ้าไม่เติมแร่ธาตุจำพวกอิเล็กโทรไลต์เข้าไปจะไม่สามารถกักเก็บน้ำเอาไว้ในร่างกายได้

ไม่ดื่มหลัง งั้นดื่มก่อน?

ผลกระทบจากการดื่มแอลกอฮอล์ก่อนเล่นกีฬา/ออกกำลังกาย

คำถามที่น่าสนใจอีกเรื่องหนึ่งคือ ถ้าเราไม่ดื่มแอลกอฮอล์หลังเล่นกีฬา แล้วถ้าดื่มก่อนล่ะ ผลจะเป็นอย่างไร?

โดยรวมๆ แล้ว การดื่มแอลกอฮอล์ก่อนการเล่นกีฬาหรือออกกำลังกายเป็นอันตรายต่อผู้ดื่ม 2 ส่วนหลักๆ

ส่วนที่หนึ่ง ค่อนข้างคล้ายคลึงกับการดื่มแอลกอฮอล์หลังเล่นกีฬาหรือออกกำลังกาย นั่นคือ แอลกอฮอล์เป็นยาขับปัสสาวะ การดื่มมากเกินไปอาจทำให้ร่างกายขาดน้ำ เนื่องจากแอลกอฮอล์จะทำให้ไตผลิตปัสสาวะมากขึ้น ซึ่งการออกกำลังกายหลังดื่มแอลกอฮอล์ไม่นานนัก อาจทำให้อาการขาดน้ำแย่ลง เพราะมีเหงื่อออกเมื่ออุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นขณะออกกำลังกาย

ศาสตราจารย์ Greg Whyte ผู้เชี่ยวชาญด้านกีฬา กล่าวว่า “การขาดน้ำทำให้สมรรถภาพลดลง” ทั้งยังระบุเพิ่มเติมว่าการดื่มน้ำยังช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย เราจึงมีแนวโน้มที่จะร้อนมากเกินไปหากดื่มแอลกอฮอล์

สำหรับส่วนที่สอง แอลกอฮอล์รบกวนกระบวนการสร้างพลังงานของร่างกาย เมื่อเกิดการเผาผลาญหรือสลายแอลกอฮอล์ ตับจะไม่สามารถผลิตน้ำตาลกลูโคสได้มากนัก นั่นหมายความว่าร่างกายจะมีระดับน้ำตาลในเลือดต่ำ แต่การออกกำลังกายต้องใช้น้ำตาลในปริมาณสูงเพื่อให้ได้รับพลังงานที่เพียงพอสำหรับใช้งาน หากตับผลิตกลูโคสออกมาไม่เพียงพอ ประสิทธิภาพของการออกกำลังกายจะได้รับผลกระทบในทางลบ 

ประเด็นนี้ ศาสตราจารย์ Greg Whyte ยังกล่าวไว้ด้วยว่า ถ้าร่างกายถูกบังคับให้วิ่งโดยใช้พลังงานจากไขมันมากกว่าน้ำตาลในเลือด ร่างกายจะทำงานได้ช้าลงและมีพลังงานน้อยลง รวมถึงจะไม่สามารถออกกำลังกายอย่างหนักได้  

“เป็นผลให้การประสานงาน ความคล่องแคล่ว สมาธิและปฏิกิริยาของร่างกาย อาจได้รับผลกระทบในทางลบเช่นกัน” 

จากที่กล่าวมาทั้งหมด ไม่ว่าจะดื่มแอลกอฮอล์ก่อนหรือหลังการเล่นกีฬาและการออกกำลังกาย ย่อมเป็นการสร้างผลกระทบด้านลบสู่ร่างกายของเราๆ ดังนั้นหากประสงค์จะทำกิจกรรมดังกล่าว ควรอย่างยิ่งที่จะหลีกเลี่ยงการดื่มแอลกอฮอล์ อย่างที่คริสเตียโน โรนัลโด นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ผู้ประสบความสำเร็จระดับโลก เคยให้สัมภาษณ์ว่า สิ่งหนึ่งที่ต้องทำให้รักษาร่างกายสมบูรณ์อยู่เสมอเพื่อการแข่งขัน คือ การงดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด โดยเขาเน้นย้ำกับตัวเองและใส่เครื่องหมายดาวกำกับเอาไว้!

ที่มา :

https://theconversation.com/why-alcohol-after-sport-and-exercise-is-a-bad-idea-98313

https://www.drinkaware.co.uk/facts/health-effects-of-alcohol/lifestyle/can-alcohol-affect-sports-performance-and-fitness-levels#:~:text=Effects%20of%20alcohol%20on%20sport%20performance,-Overall%2C%20alcohol%20is&text=Exercising%20soon%20after%20drinking%20alcohol,make%20dehydration%20much%20more%20likely.

https://www.businessinsider.com/what-cristiano-ronaldo-eats-and-drinks-2018-5

เรื่องและภาพ : ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ชนแก้วฉลองแชมป์เวิร์กไหม? สำรวจอันตรายจากการดื่มแอลกอฮอล์หลังเล่นกีฬา appeared first on Alcohol Rhythm.

เมื่อข้ามมายังฝั่งตะวันออก ประเทศญี่ปุ่นก็มีสาเก ประเทศเกาหลีมีโซจู เหล้ารสแรงซึ่งเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลกผ่านฉากในซีรีส์และภาพยนตร์ แต่ประเทศจีนที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานและวัฒนธรรมทรงอิทธิพล คนทั่วโลกกลับไม่ได้รู้จักเครื่องดื่มมึนเมาประจำชาติจีนอย่าง “ไป๋จิ่ว” มากนัก

ขอคารวะ 1 จอกก่อนจะไปรู้จัก ไป๋จิ่ว (Baijiu) เครื่องดื่มแอลกอฮอล์สีใส เหล้าขาวรสแรงของชาวจีนที่มีแอลกอฮอล์สูงถึง 35-60% เรียกได้ว่าแค่จอกเดียวก็อาจทำให้ร่างกายร้อนผ่าวได้เลย ไป๋จิ่วเป็นเครื่องดื่มที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานของคนจีน มีหลักฐานการพูดถึงไป๋จิ่วตั้งแต่ช่วงราชวงศ์ถัง (ค.ศ.618-907) ผ่านบทกวีของ Bai Juyi และ Yong Tao โดยไป๋จิ่วมีกลิ่นและส่วนผสมแตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค แต่จะมีสามส่วนประกอบหลัก ได้แก่ ธัญพืช น้ำ และฉวี่ (qu) ซึ่งเป็นหัวเชื้อที่มาจากธรรมชาติ นำมาผ่านกรรมวิธีหมัก กลั่น เบลนด์จนได้เครื่องดื่มรสแรงที่ชาวจีนจะพากันรินใส่จอกก่อนจะเอ่ยคำว่า “กานเปย (Ganbei)” พาให้ยกซดจนหมดในคำเดียว

วัฒนธรรมการดื่มกินของชาวจีนเข้มข้นพอๆ กับประวัติศาสตร์อันยาวนานของแดนมังกร เวลาดื่มไป๋จิ่วมีธรรมเนียมว่าคนที่มีสถานะน้อยกว่าต้องรินเหล้าต่ำกว่าคนที่อาวุโส และมักกินผ่านจอกเล็กๆ การดื่มกินของชาวจีนเกิดขึ้นในหลายวาระโอกาส ทั้งดื่มสังสรรค์ในครอบครัว ดื่มเพื่อเข้าสังคม ดื่มเพื่อธุรกิจ ดื่มเพื่อเฉลิมฉลองให้โอกาสสำคัญต่างๆ เช่น งานแต่งงาน หรือใช้ในพิธีเพื่อเชื่อมโยงกับบรรพบุรุษอย่างงานศพ หรืองานรำลึกถึงบรรพบุรุษ ทำให้ในปีค.ศ.2018 ไป๋จิ่วถูกขายไปกว่า 10.8 พันล้านลิตรมากกว่าวอดก้า วิสกี้ จิน รัมและเตกีล่ารวมกันเสียอีก

ปัจจุบันจีนมีความพยายามส่งออกเหล้าไป๋จิ่วไปยังตลาดต่างประเทศมากยิ่งขึ้น แม้จะมีอุปสรรคเรื่องชื่อเสียงของตัวเครื่องดื่มเองที่ยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก และเรื่องกลิ่นรสที่คนต่างชาติไม่ค่อยคุ้นชิน แต่ก็เห็นแนวโน้มว่ามีการใช้ไป๋จิ่วเป็นหนึ่งในส่วนผสมของค็อกเทลมากขึ้นเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตาม อีกประเด็นที่น่าสนใจสำหรับอนาคตของไป๋จิ่ว คือการที่พฤติกรรมการดื่มของคนจีนเริ่มเปลี่ยนไป คนจีนรุ่นใหม่เริ่มดื่มในช่วงอายุที่น้อยลง และมีนักดื่มผู้หญิงเข้าสู่วงการมากขึ้น พวกเขาไม่ได้นิยมไป๋จิ่วเหมือนกับคนรุ่นก่อน เนื่องจากนักดื่มหน้าใหม่มีทางเลือกมากขึ้นจากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่นำเข้าจากต่างประเทศ รสชาติของไป๋จิ่วเข้มเกินไป ไม่ถูกปาก ทั้งยังมองว่าการดื่มไป๋จิ่วสะท้อนตัวตนที่ไม่ทันสมัย ไม่เข้ากับบุคลิกของตัวเอง

นอกจากนี้ยังมีประเด็นเรื่องสุขภาพที่คนหันมาสนใจมากยิ่งขึ้น ทำให้พวกเขาเลือกที่จะดื่มเครื่องดื่มมึนเมาที่มีปริมาณแอลกอฮอล์น้อยลง หรือลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อื่นๆ ที่ไม่ใช่แค่ไป๋จิ่วด้วย

ที่มา:

https://medium.com/@mersolluo/chinese-drinking-culture-explained-c04a9ddba8fb

https://daxueconsulting.com/understand-drinking-culture-china/

https://www.youtube.com/watch?v=Ku_xdzxWWmk&ab_channel=SouthChinaMorningPost

https://www.youtube.com/watch?v=K-PYuslENeg&ab_channel=Flaviar

https://www.youtube.com/watch?v=-AEgOKNkR6Y&ab_channel=MingRiverSichuanBaijiu

https://en.wikipedia.org/wiki/Baijiu

เรื่องและภาพ : ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post รู้จัก “ไป๋จิ่ว” เหล้าขาวของชาวจีน กับวัฒนธรรมการดื่มกินสุดเข้มข้น appeared first on Alcohol Rhythm.