จากสารพัดคำถาม Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า รวมบทความที่ช่วยไขความกระจ่างให้คุณได้พบคำตอบแบบม้วนเดียวจบ! เริ่มต้นทำความเข้าใจ ดูแล และช่วยเหลือผู้ติดสุราที่คุณห่วงใยได้เลย

รู้จักเหล้า รู้จักเรา – เหล้าทำอะไรกับเรา ทำไมเราต้องลดเหล้า

เคล็ดลับกระชับความสัมพันธ์ : ยิ่งรักเท่าไหร่ ยิ่งต้องรีบเลิกเท่านั้น : https://alcoholrhythm.com/alcohol-101/

อาการติดสุราดูอย่างไร เราติดไหม ติดแล้วหรือยัง?

อินโฟกราฟิก : มากแค่ไหนถึงเรียกว่า ‘ติดสุรา’? : https://alcoholrhythm.com/am-i-alcoholic/

เช็คลิสต์ง่ายๆ แบบไหนถึงเรียกว่า ‘ติดสุรา’ : https://alcoholrhythm.com/checklist-for-alcoholics/

ทำไมเราถึงติดแอลกอฮอล์? : https://alcoholrhythm.com/why-we-addicted-to-alcohol/

ถ้าคนใกล้ตัวมีปัญหาการดื่มสุรา ดูแลอย่างไรดี?

อินโฟกราฟิก : ดูแลอย่างไร … ถ้าคนใกล้ตัวมีปัญหาการดื่มสุรา?

https://alcoholrhythm.com/infographic-care-for-alcoholics/

อินโฟกราฟิก : ก้าวแรกสู่การบำบัด: 5 หน่วยงานเพื่อคนอยากเลิกเหล้า

https://alcoholrhythm.com/places-for-treatment-and-rehabilitation/

เคล็ดลับช่วยเลิกเหล้า

อินโฟกราฟิก : How to drink alcohol…ที่คุณควรรู้

https://alcoholrhythm.com/how-to-drink-alcohol/

ลดอย่างไรให้ได้ผล? : 11 วิธีช่วยลดการดื่มแอลกอฮอล์

https://alcoholrhythm.com/11-ways-to-curb-your-drinking/

5 คำถาม อยู่อย่างไรเมื่อต้องห่างไกลแอลกอฮอล์?

https://alcoholrhythm.com/live-without-alcohol/

แบบไหนคือติดเหล้า? ชวนเลิกเหล้า 9 ขั้นตอน :

https://alcoholrhythm.com/steps-to-stop-drinking/

เหล้าจ๋า น้องลาก่อน: 7 วิธีบอกเลิก ไม่ให้เหล้าต้องเจ็บ

https://alcoholrhythm.com/info-good-bye-alcohol/

เกิดอาการขาดเหล้า เราจะรับมืออย่างไร?

จาก ‘เมา’ สู่ภาวะ ‘ขาด’ สุรา: รู้จักและรับมือกับปัญหาที่ไม่ควรมองข้าม

https://alcoholrhythm.com/drunk-and-alcohol-withdrawal/

กองหนุนช่วยบอกลาน้ำเมา

รู้จัก ‘จิตสังคมบำบัด’ … อีกหนึ่งทางเลือกเพื่อคนอยากเลิกเหล้า

https://alcoholrhythm.com/psychosocial-treatment-for-alcoholics/

เปิดประตูตู้เย็นใจ : ฟรีซความวุ่นวาย ให้หายติดเหล้า

https://alcoholrhythm.com/refrigerator-help-alcoholism/

เปิดกรุ 12 บล็อกบำบัดเหล้าที่ดีที่สุดในปี 2020

https://alcoholrhythm.com/12-alcohol-rehabilitation-blog/

‘ติดเหล้าไม่โดดเดี่ยว’ 19 แอปพลิเคชันที่จะช่วยคุณเลิกเหล้า

https://alcoholrhythm.com/smartphone-application-alcohol-recovery/

ร่ายรำ ขับร้อง สาดสี – การบำบัดที่ว่าด้วยการแสดงออกเชิงศิลปะเพื่อช่วยคนติดเหล้า 

https://alcoholrhythm.com/art-therapy-for-alcoholic/

เปิดเมนูอาหารสำหรับคน(กำลัง)เลิกเหล้า https://alcoholrhythm.com/food-for-alcohol-recovery/

ฉันมีอาการแพ้แอลกอฮอล์หรือไม่ จะรู้ได้อย่างไร?

ฉันแพ้ทางคนอย่างเธอ… อาการแพ้แอลกอฮอล์คืออะไร https://alcoholrhythm.com/alcohol-allergy/

ขาดเหล้าแล้วมือสั่น บรรเทาอย่างไร?

เลิกเหล้าแล้วมือสั่น? ทำความเข้าใจอาการสั่นและวิธีเยียวยาตัวเอง  

https://alcoholrhythm.com/hand-shake-alcoholism/

ปวดหัว แฮงก์หนักหลังดื่ม ลองอ่านบทความนี้ดู

เคล็ดลับสร่างเมาไว และอะไรที่เข้าใจผิดเกี่ยวกับการทำให้สร่างเมา https://alcoholrhythm.com/how-to-be-sober/

อย่าลืมดูแลใจคนใกล้ตัวผู้ติดสุรา

‘ก้าวไปพร้อมกัน’ 10 คำแนะนำการรับมือและช่วยเหลือคนรักที่ติดแอลกอฮอล์  

https://alcoholrhythm.com/10-advices-for-helping-alcoholics/

ในช่วงโควิด-19 แพร่ระบาด เราควรรู้อะไร?

รวมเกร็ด Alcohol (Rhythm) น่ารู้สู้โรค COVID-19 https://alcoholrhythm.com/alcoholrhythm-covid19/

ดื่มแอลกอฮอล์หลังฉีดวัคซีน Covid-19 ควรทำหรือไม่ควรทำ?

https://alcoholrhythm.com/drinking-after-vaccinated/

ขาดเหล้า.. ไม่ขาดใจ : ดูแลคนติดเหล้ายุค COVID-19

https://alcoholrhythm.com/aud-treatment-covid19/

อ่านประสบการณ์ผู้ติดสุราคนอื่นๆ (คลิก)

ค้นหาไฟล์คู่มือดูแลคนติดเหล้าและการรักษาสำหรับผู้ติดสุราเรื้อรัง / ญาติ / บุคลากรทางการแพทย์ (คลิก)

เรื่องและภาพ : ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post เข้าใจ-ดูแล-ช่วยเหลือผู้ติดเหล้าได้ เริ่มต้นง่ายๆ ที่นี่ appeared first on Alcohol Rhythm.

แน่นอนว่า ‘ชีวิตนักดื่ม’ หลายคนก็ต้องยอมปรับตัวอย่างไร้ข้อกังขา บางคนอาจเลือกดื่มอยู่คนเดียวในบ้าน แต่บางคนก็ต้องทนทุกข์กับอาการติดเหล้า เข้าถึงการบำบัดไม่ได้ ไปจนถึงปัญหาความรุนแรงในครอบครัว

Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า จึงขอพาสำรวจชีวิตนักดื่มในช่วงโควิด-19 กับปัญหาต่าง ๆ ที่พบเจอในช่วงระยะเวลานี้ เพื่อทำความเข้าใจและวางแผนแก้ไขปัญหาอย่างถูกต้อง ไม่เพิกเฉย

คำสั่งประกาศมาตรการ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน จากรัฐบาลเปรียบเสมือนคลื่นสึนามิที่ซัดเข้ามาเป็นระลอก สถานการณ์ที่ไม่แน่นอนรวมถึงแนวโน้มของผู้ติดเชื้อที่เพิ่มขึ้น (หรือไม่ก็เท่าเดิม หาได้ลดลงมากน้อยกว่ากันสักเท่าไรนัก) ส่งผลต่อคนในสังคมอย่างกว้างขวาง การปิดเมืองทำให้รูปแบบของสถานที่และแบบแผนการดื่มสุราเปลี่ยนไป ประชาชนจำนวนมากรู้สึกวิตกกังวล บางกรณีส่งผลกระทบถึงสภาวะจิตใจจนเกิดปัญหาต่างๆ ตามมา เช่น ปัญหาความรุนแรงในครอบครัว และปัญหาสุขภาพจิต

มากไปกว่านั้น ยังเกิดปัญหาด้านการเข้าถึงสาธารณูปโภคอย่างโรงพยาบาล ที่อาจทำให้ผู้ป่วยบางรายไม่สามารถเข้ารับการรักษาได้เหมือนที่ผ่านมา ชนวนเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งกระตุ้นความเครียดและเพิ่มความเสี่ยงต่อการดื่มสุรามากขึ้น

พื้นที่ใจกลางเมืองกรุงเดิมที่มีความหนาแน่นของรถยนต์และผู้คน จนบางครั้งอาจต้องใช้ระยะเวลาไม่ต่ำกว่าชั่วโมงในการเดินทาง แต่เมื่อเกิดการล็อกดาวน์ ท้องถนนกลับโล่ง ทั้งรถและผู้คนมีอยู่เพียงบางตา 

จากสถิติในปี 2563 พบว่ามีจำนวนอุบัติเหตุการเสียชีวิตบนท้องถนนลดลงกว่าครึ่ง ซึ่งเป็นผลมาจากคำสั่งงดเดินทางออกจากบ้าน ลดงานรื่นเริง เคอร์ฟิวสี่ทุ่ม รวมถึงมาตรการงดขายเหล้าที่ทำให้การดื่มจนเกิดอุบัติเหตุเมาแล้วขับลดลง

แม้รัฐบาลจะมีมาตรการผ่อนปรนให้ผู้ป่วยที่จำเป็นต้องพบแพทย์สามารถเดินทางได้ตามปกติ แต่การเลือกใช้รถโดยเฉพาะรถโดยสารประจำทางในการเดินทางไปโรงพยาบาลนั้นกลับยิ่งทำให้เกิดความวิตกกังวลทั้งผู้ป่วยและญาติของคนไข้

ด้านผู้ป่วยเป็นโรคที่ไม่รุนแรง รัฐได้ขอความร่วมมืองดไปโรงพยาบาล ทำให้จำนวนประชาชนที่ต้องการเข้ารับการรักษาภายในสถานพยาบาลมีจำนวนลดลง กรณีของผู้ติดสุราชัดเจนว่ามีหลายคนตัดสินใจเข้ารับการรักษาช้าลง หรือบางกรณีอาจไม่มาโรงพยาบาลตามที่นัดหมาย ซึ่งส่งผลกระทบต่อการรักษาในระยะยาว

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มาตรการล็อกดาวน์ของรัฐบาลส่งผลให้ผู้ประกอบธุรกิจร้านต่างเริ่มทยอยปิดบริการหรือขายร้านอย่างถาวร เพราะมองเห็นถึงสถานการณ์ ‘ฝืนต่อไปยังไงก็ขาดทุน’ ด้วยเหตุนี้ส่งผลให้ ‘ชาวนักดื่ม’ จำนวนหนึ่งเปลี่ยนสถานที่ดื่ม จากผับบาร์ร้านอาหารเป็นสถานที่ภายในบ้านเพิ่มมากขึ้น

 “ดื่มแอลกอฮอล์สามารถฆ่าเชื้อโควิด-19 ได้” คือหนึ่งในความเชื่อผิด ๆ ในหมู่นักดื่มโดยเฉพาะผู้สูงอายุ แต่แท้จริงแล้วการดื่มแอลกอฮอล์ไม่สามารถช่วยแก้หรือยับยั้งโรคระบาดอย่างโควิด-19 ได้ ซ้ำยังอาจทำให้ร่างกายอ่อนแอลง เพราะการดื่มสุราอย่างหนักส่งผลกระทบต่ออวัยวะภายในของร่างกายและระบบภูมิคุ้มกัน เสี่ยงต่อในการติดเชื้อจากการตั้งวงเหล้า ยิ่งกับผู้สูงอายุแล้ว ยิ่งมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น เนื่องจากผู้สูงอายุมีโรคประจำตัวหลายโรค โดยหนึ่งในโรคซึ่งพบได้บ่อย คือโรคติดสุราเรื้อรัง

ท้ายที่สุดแล้ว การดื่มแอลกอฮอล์ในช่วงเวลานี้อาจทำให้ผู้ให้บริการทางการแพทย์ และหน่วยงานดูแลผู้สูงอายุต้องแบกรับภาระหนักขึ้นเพราะขาดอุปกรณ์เครื่องมือในการรักษาอีกด้วย

หนึ่งในสาเหตุสำคัญของปัญหาการใช้ความรุนแรงในครอบครัวคือ ระบอบความคิดปิตาธิปไตย หรือ ระบอบชายเป็นใหญ่ที่ครอบงำสังคม ซึ่งหากผนวกรวมกับการดื่มแอลกอฮอล์เกินขนาด จะทำให้ผู้ดื่มขาดสติ เกิดเหตุการณ์ทะเลาะเบาะแว้ง จนนำไปสู่การใช้ความรุนแรงซึ่งผู้หญิงตกเป็นเหยื่อได้ง่ายขึ้น และจากสถานการณ์โควิด-19 กรมสุขภาพจิตยังเผยว่าความรุนแรงในครอบครัวเพิ่มสูงขึ้นจากปกติถึง 66%

เหตุที่ความรุนแรงทวีความสาหัสขึ้นในสถานการณ์โควิด-19 เพราะการล็อกดาวน์ที่ผ่านมาบังคับให้ผู้คนต้องอาศัยอยู่ภายในบ้าน คนจำนวนมากตกงาน เกิดความเครียดจากสถานะทางเศรษฐกิจตกต่ำลง การเงินติดขัด ปัญหาสุขภาพจิตฯลฯ จึงหันมาเลือกดื่มแอลกอฮอล์ในบ้านเพิ่มขึ้น นำไปสู่ปัญหาความรุนแรงต่อผู้หญิงและครอบครัว

ย้อนกลับไปในช่วงก่อนโรคระบาดเข้ามา ผู้คนยังสามารถจัดการความเครียดได้ด้วยวิธีที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการไปเดินเล่น ออกกำลังกาย ดูคอนเสิร์ต ดูหนัง พบปะเพื่อนฝูง แต่ปัจจุบันเมื่อโลกกลับสวนทาง ตัวเลือกในการกำจัดความเครียดลดน้อยลง ส่งผลให้คนหาที่พึ่งทางใจอย่าง ‘เหล้า’ แทน

กลุ่มคนที่ความเสี่ยงต่อการดื่มหนักในช่วงโควิด-19 มีตั้งแต่ คนตกงาน เพราะไม่มีรายได้ในการดำรงชีวิต, คนในสถานพยาบาล ที่ต่างต้องรับมือกับความกดดันสูงจากหลายหน่วยงาน, คนทำงาน work from home ที่จ้องจอจนไม่มีเส้นแบ่งการทำงานและชีวิตส่วนตัว, คนที่สูญเสียคนรักจากโรคระบาด, ผู้ติดสุราที่ไม่ได้รับการรักษาต่อเนื่อง เนื่องจากการเข้าถึงสถานพยาบาลเป็นไปได้ยาก จวบจนถึงคุณพ่อ คุณแม่ที่ต้องรับมือกับการจัดการเรียนการสอนให้ลูกน้อยที่บ้าน

การปรับพฤติกรรมสามารถบรรเทาการดื่มสุรา และปัญหาที่ตามมาจากการดื่มจนเมามายได้ หลักในการปรับพฤติกรรมที่วิมล ลักขณาภิชนชัช พยาบาลวิชาชีพชำนาญการพิเศษ สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี แนะนำ ได้แก่ การทานอาหารให้อิ่มครบสามมื้อ ตรงเวลา ซึ่งช่วยลดความอยากของแอลกอฮอล์ลงได้ หรืออีกวิธีคือปรับเวลารับประทานให้เร็วขึ้นมาเล็กน้อย เพื่อให้อิ่มก่อนเวลาที่เคยดื่มเหล้า

นอกจากนี้ควรลดการดื่มน้ำอัดลมที่อาจเป็นการกระตุ้นให้อยากดื่มมากขึ้นและหันมาดื่มน้ำเปล่าแทน วิธีทั้งหมดสามารถทำได้เลยไม่ต้องพบแพทย์ก่อน เหมาะแก่การเริ่มต้นเลิกเหล้าง่ายๆ ในช่วงโควิด-19

ธนกฤษ ลิขิตธรากุล นักจิตวิทยาคลินิก สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์ เคยกล่าวไว้ว่า “ในแง่การบำบัด เราต่างมองว่าทุกพฤติกรรมสามารถเรียนรู้ได้ เป็นได้และหยุดได้ในเวลาเดียวกัน อาการติดสุรา เป็นอีกอาการที่หากเมื่อได้รับการบำบัด มันก็มีโอกาสกลับมาเป็นซ้ำเช่นกัน หากลองมองภาพตามความเป็นจริงนั้น เราดื่มแอลกอฮอล์มา 5-6 ปี หรือบางทีอาจมากกว่านั้น หากต้องการจะหยุดภายใน 6 เดือน มันมีความเป็นไปได้ที่จะกลับไปดื่มซ้ำอยู่แล้ว เพราะเป็นธรรมชาติในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของมนุษย์ทั่วไป” 

ดังนั้น ผู้ที่เข้ารับการบำบัดการติดสุราควรปรับมุมมองกันใหม่ ว่าการกลับมาดื่มซ้ำไม่ได้แปลว่าเราจะล้มเหลวกับชีวิต 

“เหมือนช่วงเวลาที่เราเดินขึ้นบันไดมาหลายๆ ขั้น แล้วแค่ย้อนกลับไปขั้นเดียว ไม่ได้หมายความว่าควรจะกลับไปเริ่มที่ขั้นแรกอีกรอบ”

‘วัคซีน’ เปรียบเสมือนการสร้างเกราะป้องกันให้ร่างกายทนทานต่อโรคระบาด แต่ทว่าหากไม่ดูแลร่างกายที่กำลังสร้างเกราะป้องกันให้แข็งแรง เกราะก็อาจเสื่อมสลายไปก็เป็นได้

การดื่มแอลกอฮอล์นั้นเป็นส่วนหนึ่งของการทำลายเกราะที่ว่า เพราะเมื่อแอลกอฮอล์เข้าสู่ร่างกาย  การตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันจะลดลงและเพิ่มความไวต่อการติดเชื้อแบคทีเรียและไวรัสมากขึ้น เหตุจากไปขัดขวางเซลล์ภูมิคุ้มกันไม่ให้กระจายไปทั่วร่างกาย เมื่อเจ้าเซลล์ที่ว่าไม่สามารถเข้าไปกำจัดไวรัส แบคทีเรีย หรือเซลล์ที่ติดเชื้อได้ เชื้อโรคที่เข้ามายังร่างกายของเราจึงสามารถกระโจนเข้าสู่เซลล์ต่างๆ ภายในร่างกายอย่างง่ายดาย 

ยิ่งไปกว่านั้น อีกผลกระทบจากการดื่มหนักคือ ‘อาการเมาค้าง’ หรือภาษาบ้านๆ เรียกว่า แฮงก์ ที่อาจทำให้อาการข้างเคียงจากการฉีดวัคซีน เช่น เมื่อยตัว ปวดตัว เป็นไข้ รุนแรงขึ้นได้ ดังนั้นการงดดื่มแอลกอฮอล์หลังฉีดวัคซีนเป็นข้อควรปฏิบัติเบื้องต้นเพื่อให้ร่างกายมีภูมิคุ้มกันสมบูรณ์

‘Telemedicine’ หรือ ‘การรักษาระยะทางไกล’ เป็นตัวเลือกในการบริการดูแลสุขภาพสำหรับผู้มีข้อจำกัดเรื่องการเดินทาง เหมาะสมสำหรับการนำมาประยุกต์ใช้ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 ในปัจจุบัน โดยบุคลากรทางการแพทย์จะเข้ามาพูดคุยกับผู้ป่วย ตรวจรักษาวินิจฉัยโรคเบื้องต้นผ่านเทคโนโลยีเช่นแอปพลิเคชัน ตลอดจนสามารถให้คำปรึกษาโดยที่ผู้ป่วยไม่ต้องเดินทางมายังโรงพยาบาล หลีกเลี่ยงการเจอผู้คนที่แออัด และเสี่ยงติดโรคจากโรงพยาบาล

ในปัจจุบันประเทศไทยเริ่มมีแอปพลิเคชันดังกล่าวเพิ่มมากขึ้น เช่น แอปพลิเคชัน Ooca , Chiiwii และ See Doctor Now ดังนั้นในอนาคต Telemedicine จึงอาจเป็นตัวเลือกใหม่ในการพัฒนาระบบบำบัดผู้ติดสุราต่อไป

เรื่อง : ทีมงาน Alcohol Rhythm

ภาพ : ทีมงาน Alcohol Rhythm และ The101.world

The post เมื่อโควิดเปลี่ยนจังหวะชีวิตนักดื่ม (Photo Essay) appeared first on Alcohol Rhythm.

หากคุณเคยผ่านหลักสูตรวิชาภาษาไทยของกระทรวงฯ ในโรงเรียน คุณอาจจดจำเรื่องราวของสุนทรภู่กวีเอก นักแต่งกาพย์ กลอน โคลง ที่เหล่าคุณครูชอบให้ท่องเก็บคะแนน 

ชีวิตช่วงหนึ่งของสุนทรภู่แสดงให้เห็นว่าตัวเขาเป็นคนขี้เหล้าเมายา ดื่มหนักจนก่อเรื่องถึงขั้นเคยติดคุก แต่ขณะเดียวกัน การดื่มหนักและติดคุกนั้นก็มีส่วนทำให้สุนทรภู่สามารถแต่งกลอนที่ไพเราะเลื่องลือ และได้รับการบรรจุลงในแบบเรียนของเรา  

อันที่จริง ไม่ใช่แค่เพียงกวีเอกของไทย นักเขียนเจ้าของวรรณกรรมสัญชาติอเมริกาอันโด่งดังหลายๆ เรื่องก็มีเบื้องหลังการผลิตออกสู่สายตาสาธารณชนที่เต็มไปด้วยกองขวดเหล้าไวน์เช่นเดียวกัน แถมบางคนยังดื่มระหว่างสร้างสรรค์งานเสียด้วยซ้ำ 

แท้จริงแล้ว เครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีดีอะไรทำไมนักเขียนและคนสร้างสรรค์งานจึงชอบดื่มนักหนา Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า พาคุณไปหาคำตอบจากเรื่องราวด้านล่างนี้

‘สุราเมไรท์เตอร์’

เมื่อนักเขียนชาวอเมริกันหลงใหลการดื่ม

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และคนติดแอลกอฮอล์ เป็นคุณลักษณะที่ใช้นิยามชีวิตเหล่านักเขียนในอเมริกา ดังตัวอย่างจากหลายงานวิจัยแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการดื่ม เช่นในปี 2557 หนังสือชื่อ “The Trip to Echo Spring” ของโอลิเวีย เลียง (Olivia Laing) สำรวจบทบาทโรคติดสุราเรื้อรังที่สร้างผลกระทบต่อการใช้ชีวิตของนักเขียนชาวอเมริกัน 6 คน คือ จอห์น เบอร์รีแมน (John Berryman) เรย์มอนด์ คาร์เวอร์ (Raymond Carver) จอห์น ชีเวอร์ (John Cheever) เอฟ สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ (F. Scott Fitzgerald) เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ (Ernest Hemingway) และเทนเนสซี วิลเลียมส์ (Tennessee Williams) พบความสัมพันธ์ทางจิตวิทยาระหว่างการติดแอลกอฮอล์กับความอัจฉริยะในการสร้างสรรค์

ปฏิเสธไม่ได้ว่านักเขียนหลายคนเลือกใช้แอลกอฮอล์ระหว่างทำงาน อย่าง เอ็ดนา เซนต์ วินเซนต์ มิลล์เลย์ (Edna St. Vincent Millay) เผยว่าเธอจิบยินขณะเขียนบทความใน Vanity Fair ไปด้วย เช่นเดียวกับ วิลเลียม ฟอกเนอร์ (William Faulkner) ที่ดื่มด่ำวิสกี้พร้อมกับเขียนหนังสือ Road to Glory 

ในปี 2483 คาร์สัน แมคคัลเลอส์ (Carson McCullers) เขียน The Heart is a Lonely Hunter เคล้าชาร้อนและเหล้าเชอร์รี่จำนวนมาก ส่วนการสร้างสรรค์ The Blue Dahlia เรย์มอนด์ แชนด์เลอร์ (Raymond Chandler) ก็ต้องพึ่งกิมเล็ตซึ่งเป็นค็อกเทลประเภทหนึ่งที่ทำมาจากยิน มะนาวและน้ำผลไม้

ยิน 6 ช็อต วอดก้า 2 ช็อต ไวน์เวอร์มุธ 1 ส่วน 4 น้ำแข็ง และมะกอกยัดไส้ คือส่วนผสมของเครื่องดื่มที่เรียกว่า ดับเบิลมาร์ตินนี เครื่องดื่มสุดโปรดของคาโพที (Capote) ในตอนเขียน In Cold Blood ขณะที่เดอะบีสท์ (The Beats) สร้างสรรค์ผลงานที่ดีออกมาระหว่างที่พวกเขาใช้ยาเสพติดและดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 

ตัวอย่างทั้งหมดทั้งมวลชวนให้เรามองว่าการเขียนและการดื่มแอลกอฮอล์นั้นแทบจะเป็นของคู่กันในอเมริกาศตวรรษที่ 20 

“การดื่มแอลกอฮอล์เป็นการพบกันตามธรรมชาติของชีวิตนักเขียนวรรณกรรม ผู้นิยามด้วยสัญลักษณ์ของความเหงาและความทะเยอทะยานที่จะสรรค์สร้างผลงาน” อัลเฟรด คาซิน (Alfred Kazin) บรรยายถึงลักษณะของอาชีพนักเขียนกับที่มาของการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 

แม้ข้อความข้างต้นอาจฟังดูเหมือนว่าเหล้าเบียร์คือเครื่องมือคลายเหงาและกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์ ทว่า ชีวิตของเอดการ์ แอลลัน โพ (Edgar Allan Poe) ก็เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการดื่มนั้นไม่ได้สวยงามเสมอไป

เอดการ์ เป็นนักเขียน กวี บรรณาธิการ และนักวิจารณ์วรรณกรรมชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานกวีและเรื่องสั้น โดยเฉพาะแนวสยองขวัญ ลึกลับ เช่น The Raven ปี 2388 และ The Tell-Tale Heart ปี 2386 เขาเป็นอีกหนึ่งตำนานที่ไม่กล่าวถึงไม่ได้ เพราะเอดการ์คือผู้ริเริ่มสร้างนวนิยายแนวสืบสวนและแนววิทยาศาสตร์ จนได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นบุคคลสำคัญในอเมริกา ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจให้นักเขียนอีกหลายๆ คน เช่น อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ (Arthur Conan Doyle) ผู้แต่ง Sherlock Holmes

อย่างไรก็ตาม เส้นทางการเป็นนักเขียนของเอดการ์ก่อนที่จะได้รับการยกย่องต้องประสบปัญหาการเงินตลอดชีวิตที่ผ่านมา ตั้งแต่เด็ก เขาเป็นเด็กกำพร้า ซึ่งชีวิตวัยเยาว์ไม่ราบรื่น จนช่วงที่เขาเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย การพนัน ยาเสพติดและแอลกอฮอล์ ก็ได้ย่างกรายเข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันของเอดการ์ เขาเริ่มดื่มและใช้ยา แต่มาหนักข้อจริงจังเมื่อภรรยาเสียชีวิต

สุดท้าย วันที่ 7 ตุลาคม 2392 เอดการ์ก็เสียชีวิตลงในวัย 40 ปี โดยไม่ระบุสาเหตุ แต่ถูกคาดการณ์ไว้หลากหลาย การดื่มแอลกอฮอล์อย่างหนักเองเป็นสาเหตุหนึ่งที่คนต่างพูดถึง

เรื่องระหว่างนักเขียนและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่น่าเศร้าอีกเรื่องเป็นของยูจีน โอนีลล์ (Eugene O’Neill) นักเขียนบทละครชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ผลงานของเขาได้รับการชื่นชมว่าเป็นบทละครแรกๆ ที่ได้พาวงการเข้าสู่ละครแนวสมจริง โดยเฉพาะบทละครเรื่อง The drama Long Day’s Journey into Night ได้รับการยอมรับว่าเป็นบทละครอเมริกันที่ดีที่สุดและสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ละครศตวรรษที่ 20   

สำหรับชีวิตส่วนตัว ยูจีนเกิดในโรงแรม Barrett House บนถนนน Broadway ซึ่งในปัจจุบันคือ Time square เขาเป็นลูกชายของนักแสดงผู้อพยพชาวไอริช เจมส์ โอนีล (James O’Neill) และแมรี่ เอลเลน ควินลาน (Mary Ellen Quinlan) พ่อของเขาป่วยเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง ส่วนแม่ของเขาติดมอร์ฟีน

แม้ยูจีนเองก็กลายเป็นโรคซึมเศร้าและโรคพิษสุราเรื้อรังในเวลาต่อมา แต่อย่างน้อยๆ ยูจีนยังมีทะเลคอยโอบกอดเขาให้พอมีความสุขเล็กๆ จึงไม่น่าแปลกใจที่บทละครของเขาหลายๆ เรื่องมักมีที่ตั้งอยู่บนเรือ ริมทะเล เฉกเช่นเดียวกับสถานที่ทำงานของเขา

ในบั้นปลายชีวิต เขาต้องต่อสู้กับโรคพากินสันระหว่างที่สร้างสรรค์ผลงานออกมาอีกหลายเรื่อง จนกระทั่งปี 2496 ยูจีนได้เสียชีวิตบนห้อง 401 โรงแรมเชอราตัน วัย 65 ปี 

นอกจากนี้ ถ้าถามถึงรายชื่อนักเขียนที่ติดแอลกอฮอล์ ก็จะพบว่ามีมากมายเต็มไปหมด ทั้งซินแคลร์ ลูวิส (Sinclair Lewis) และวิลเลียม ฟอกเนอร์ (William Faulkner) ที่เคยรับรางวัลโนเบลสาขาเดียวกันกับยูจีน  ฟิตซ์เจอรัลด์ (Fitzgerald) และ ริง ลาร์ดเนอร์ (Ring Lardner) ที่ติดสุราเรื้อรัง จนทั้งคู่เสียชีวิตลงในตอนอายุ 40 ปี ฮาร์ต เครน (Hart Crane) ผู้มีปัญหากับการดื่มขั้นสุดเช่นเดียวกันกับ จอห์น พี. มาร์ควัน (J.P. Marquand) วอลเลซ สตีเวนส์ (Wallace Stevens) อี. อี. คัมมิงส์ (E.E. Cummings) และ เอ็ดนา เซนต์ วินเซนต์ มิลล์เลย์ (Edna St. Vincent Millay) 

นักเขียนบางคน เช่น โดโรธี พาร์กเกอร์ (Dorothy Parker) และ ดาชีล แฮมเม็ตต์ (Dashiell Hammett) เคยเขียนเกี่ยวกับปัญหาการดื่มของพวกเขา แต่ส่วนใหญ่แล้ว นักเขียนมักไม่เคยเอ่ยถึงปัญหาดังกล่าวนี้เลย — ซึ่งอาจหมายความว่าพฤติกรรมการติดเหล้าถูกละเลยจากนักเขียนมาตลอดก็เป็นได้

ทำความเข้าใจ ‘เหตุผลที่นักเขียนชอบดื่มแอลกอฮอล์’

อะไรที่ทำให้นักเขียนจำนวนมากเลือกที่จะดื่ม และดื่มมากจนเกินพอดี? คาซิน (Kazin) กล่าวว่า แอลกอฮอล์เป็นแรงผลักดันสู่ความสำเร็จทุกรูปแบบ ทั้งความกระหายในศักดิ์ศรี ชื่อเสียง และเงินทอง ร่วมถึงความคิดสร้างสรรค์

ทั้งนี้ โดนัลด์ วี กูดวิน (Donald W. Goodwin) จิตแพทย์จากมหาวิทยาลัยวอชิงตันผู้ทำการศึกษาเพื่อหาคำตอบว่า ‘ทำไมนักเขียนชาวอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่จำนวนมากจึงดื่มหนัก’ เผยว่า “อาจเกิดการเชื่อมโยงทางพันธุกรรมระหว่างความสามารถในการเขียนกับโรคพิษสุราเรื้อรัง ร่วมกับอาการซึมเศร้าเข้าขั้นอารมณ์สองขั้ว (อารมณ์ดีหรือก้าวร้าวผิดปกติ)”

อีกหนึ่งเหตุผลมาจาก เอช. เอ. เบอร์ลิน (Heather Berlin) นักประสาทวิทยา ซึ่งระบุว่า เมื่อนักเขียนเกิดความคิดสร้างสรรค์สูงสุด อยู่ในสภาวะที่ลื่นไหลมากๆ  เปลือกสมองบริเวณส่วนบนของสมองกลีบหน้าผาก (DLPFC) จะลดการป้องกัน ทำให้บุคคลนั้นๆ สูญเสียความรู้สึกในตนเองและหลอมรวมเข้ากับงานของพวกเขา

“นักเขียนจะหลุดพ้นจากพันธนาการต่อต้านความคิดสร้างสรรค์ด้วยอารมณ์”

และจากข้อมูลของ เจฟเฟรย์ เดวิส เอ็มเอ (Jeffrey Davis M.A.) อารมณ์ที่รุนแรงทั้งเชิงบวกและเชิงลบเหล่านี้ ถูกกระตุ้นกลายเป็นแรงบันดาลใจให้ลงมือทำ 

งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าการกระตุ้นอารมณ์นำไปสู่ความคล่องแคล่วและความคิดสร้างสรรค์ที่มากขึ้น และในทางกลับกัน การปิดการใช้งานอารมณ์ เช่น ภาวะซึมเศร้าหรือความสงบ ดันไปจำกัดความสามารถในการคิดสร้างสรรค์

“จะเกิดอะไรขึ้นเมื่ออารมณ์ที่เร่าร้อนจำเป็นต้องเขียนมอดไป นี่คือที่ที่แอลกอฮอล์เข้ามาช่วยเหลือ”

ยังมีความเป็นไปได้หลายประการสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการดื่ม ซึ่งอาจรวมถึงความต้องการดึงความกล้าแสดงออก เพิ่มความสามารถในการเข้าสังคม ส่งเสริมจินตนาการ เสริมความมั่นใจในตนเอง คลายความเหงา หรืออย่างง่ายที่สุด ผ่อนคลายหลังจากวันที่หนักหน่วง 

“นักเขียนเองก็มีเหตุผลมากมายที่จะเลือกดื่มไม่ต่างจากอาชีพอื่น ๆ” เบลก มอร์ริสัน (Blake Morrison) กล่าวสรุปสั้นๆ 

ที่มา 

1. Why Do Writers Drink So Much?

https://www.psychologytoday.com/us/blog/psychology-yesterday/201801/why-do-writers-drink-so-much 

2. Edgar Allan Poe

https://en.wikipedia.org/wiki/Edgar_Allan_Poe

3. Eugene O’Neill

https://en.wikipedia.org/wiki/Eugene_O%27Neill

4. Why Writers Love to Drink

https://medium.com/writers-blokke/why-writers-love-to-drink-b2b2fd3aeca6 

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ทำไมนักเขียนถึงชอบดื่มแอลกอฮอล์ appeared first on Alcohol Rhythm.

เช่นเดียวกับร้านกาแฟชื่อดังที่งดใช้หลอดพลาสติก และเปลี่ยนมาใช้หลอดกระดาษ, เทรนด์การรับประทานอาหารจำพวกพืชแปรรูปแทนเนื้อสัตว์ และอื่นๆ อีกมากมาย ปัจจุบันเราเห็นพฤติกรรมและการรณรงค์ ‘ช่วยโลก’ หลากหลายรูปแบบ เพื่อรักษาระบบนิเวศ สิ่งแวดล้อม ภูมิอากาศอย่างยั่งยืนส่งต่อไปถึงคนรุ่นลูกหลาน ทว่า ผู้คนส่วนใหญ่มักรับรู้ข้อมูลแค่เรื่องผลกระทบจากอาหารที่เรากิน วิธีที่เราเดินทาง เสื้อผ้าที่เราซื้อ โดยที่ยังไม่รู้ว่าเครื่องดื่มประจำงานปาร์ตี้อย่างแอลกอฮอล์ประเภทต่างๆ ก็ส่งผลสิ่งแวดล้อมอย่างมากเช่นกัน  

เหล้า-เบียร์ กับร่องรอยผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

น้อยคนนักที่จะรู้ว่า ‘ทุกขั้นตอน’ ของการผลิตเครื่องดื่มแอลกอออล์มีร่องรอยผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมปรากฎอยู่ ซึ่งอาจนำไปสู่ปัญหาทั้งแง่ตัวบุคคลและส่วนรวม 

เริ่มตั้งแต่ขั้นตอนการปลูกวัตถุดิบ ขณะที่การปลูกพืชเพื่อผลิตแอลกอฮอล์ต้องใช้ที่ดินจำนวนมหาศาล กลับมีข้อมูลปรากฏว่าที่ดินเพื่อปลูกพืชผลิตอาหารบนโลกนั้นกลับมีอัตราลดลง เราปลูกข้าวและมันฝรั่งเพื่อผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่กลับหมางเมินความเป็นจริงที่ว่าประชากรโลกกำลังเติบโต ต้องการอาหารเพิ่มขึ้น และยังมีคนอีกหลายกลุ่มในหลายประเทศทั่วโลกยังคงขาดแคลนอาหาร 

ไม่เพียงแต่ที่ดินที่หายาก น้ำประปาก็เป็นสิ่งสำคัญที่หายากเช่นกัน เมื่อเกิดการบริโภคแอลกอฮอล์ทั่วโลกเพิ่มขึ้น ความต้องการใช้น้ำสำหรับการปลูกวัตถุดิบ หรือกระบวนการผลิตแอลกอฮอล์จึงเพิ่มขึ้นตามๆ กัน มีการประมาณการว่าการผลิตเบียร์ 500 มิลลิลิตร ต้องใช้น้ำ 148 ลิตร  ส่วนไวน์ 125 มิลลิลิตร ต้องใช้น้ำ 110 ลิตร จึงอาจกล่าวได้ว่าแอลกอฮอล์เป็นสินค้าที่กระหายน้ำอย่างแท้จริง

นี่ยังไม่รวมถึงการแพ็กของและการขนส่ง การผลิตบรรจุภัณฑ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างขวดหรือกระป๋อง รวมถึงการรักษาเย็นของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ก็มีต้นทุนด้านสิ่งแวดล้อม แม้ว่าตอนนี้จะมีการรีไซเคิลกระป๋องอลูมิเนียมและขวดแก้วอย่างชัดเจน แต่ในประเทศอังกฤษและอเมริกาก็ยังพบว่า ร้อยละ 50 ของขยะประเภทบรรจุภัณฑ์แอลกอฮอล์ถูกฝังกลบมากกว่านำไปรีไซเคิล — อย่างน้อยก็มีกระป๋องกว่า 5 หมื่นล้านกระป๋องที่เป็นเช่นนั้น และถ้านำไปเข้ากระบวนการทำลาย ก็ต้องผ่านกระบวนการที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จำนวนมาก เช่นเดียวกับการขนส่งที่ปลดปล่อยก๊าซเหล่านี้จำนวนมหาศาล โดยข้อมูลจากสมาคมผู้ค้าส่งเบียร์แห่งอเมริกาฯ ระบุว่า อุตสาหกรรมเบียร์อเมริกาส่งสินค้าถึง 2.8 พันล้านรายในปี 2561 เป็นงานที่ต้องใช้พลังงานและเชื้อเพลิง ทั้งในการทำความเย็นและการขนส่ง ทำให้เกิดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์เป็นจำนวนมาก ซึ่งอาจก่อให้เกิดปรากฏการณ์เรือนกระจกที่เลวร้ายยิ่งขึ้น

เอาเป็นว่าโดยรวมแล้ว เราอาจกล่าวได้ว่ายิ่งเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์สูงเท่าไหร่ ยิ่งสร้างผลกระทบต่อโลกมากขึ้นเท่านั้น 

สะท้อนปัญหาน้ำเสีย&ดินเสีย ผ่าน ‘เตกีลา’

อีกหนึ่งเรื่องเล่าเรื่องผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่น่าสนใจคือการผลิต ‘เตกีลา’ หลายคนอาจไม่เคยรู้เลยว่าเตกีลาผลิตได้ในเม็กซิโกเท่านั้น มันเป็นเครื่องดื่มที่มาพร้อมกับการเฉลิมฉลองในครอบครัวและวันหยุดประจำชาติ โดยเตกีลามีแอลกอฮอล์อยู่ประมาณ 38% ผลิตจากการหมักและกลั่นน้ำตาลจากพืชที่มีใบแหลมหนาที่เรียกว่า Agave tequilana Weber หรือ blue agave ซึ่งมีถิ่นกำเนิดที่เม็กซิโก 

เม็กซิโกนั้นมีโรงงานเตกีลา 118 แห่งและมีแบรนด์เตกีลาถึง 715 แบรนด์ หากนับตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนเมษายนโรงงานเหล่านี้ผลิตเตกีลาได้ถึง 48 ล้านลิตร 

แต่การผลิตเตกีลา 1 ลิตรต้องใส่น้ำอย่างน้อย 10 ลิตร ซึ่งผลเสียไม่ได้จำกัดอยู่เพียงใช้ปริมาณน้ำจำนวนมากเท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดน้ำเสียที่ไม่ผ่านกระบวนการบำบัดก่อนปล่อยทิ้งสู่พื้นที่โดยรอบ จนกลายเป็นกากอุตสาหกรรมในพื้นดินและในแม่น้ำข้างเคียง

พร้อมๆ กันนั้น พืชผลส่วนใหญ่ที่ใช้ผลิตเตกีลามักฉีดสารกำจัดศัตรูพืชเพื่อปรับปรุงผลผลิตและลดโรคต่างๆ  นับว่าเป็นการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างหนัก และสามารถก่อให้เกิดมลพิษทางน้ำในระดับท้องถิ่น เพราะสารเคมีในน้ำยากำจัดศัตรูพืชอาจจะไหลเข้าไปสู่แหล่งน้ำบริเวณใกล้เคียงเช่นกัน 

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเตกีลาทุกลิตรบรรจุลงขวด จะมีการใช้เยื่อหางจระเข้ 5 กิโลกรัม และเกิดกากที่เหลือจากการกลั่น 7-10 ลิตร เรียกว่า Vinaza โดย Vinaza นั้นเป็นกรดที่มีน้ำมัน ทำให้ดินไม่สามารถเกิดการซึมผ่านแล้วจำพวกแร่ธาตุ น้ำ ไม่สามารถไหลลงดินได้ นั่นแปลว่ากรดที่มีน้ำมันพวกนี้ไม่มีประโยชน์ในการทำฟาร์มหรือเกษตรกรรม

ทั้งนี้ ส่วนของน้ำมันจะทำให้ดินแข็ง โดยบริเวณที่แข็งและแตกออกมา Vinaza จะปนเปื้อนลงสู่น้ำใต้ดิน โดย Vinaza จำนวน 1 ลิตรสามารถสร้าง BOD สูงถึง 25,000 มิลลิกรัม ถ้าดูจากมาตรฐานในประเทศไทยนั้น  กำหนดให้โรงงานอุตสาหกรรม มีการปล่อยค่า BOD ได้ไม่เกิน 20 มิลลิกรัมต่อลิตรเท่านั้น 

(*ค่า BOD คือ ปริมาณการใช้ออกซิเจนในการย่อยสลายสารอินทรีย์ ถ้ามันมีการค่า BOD สูง แสดงว่าน้ำมีสารอินทรีย์จำนวนมาก = น้ำเสียมาก) 

นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลระบุว่า ทุกๆ ลิตรของการผลิตเตกีลา ก่อให้เกิดเยื่อกระดาษ 5 กิโลกรัม และขยะเปียกที่เป็นกรด 11 ลิตร ทั้ง 2 อย่างนี้ทำให้ดินและน้ำในเม็กซิโกเกิดการปนเปื้อน เมื่อคิดถึงการจัดจำหน่ายออกไปทั่วโลก ที่ใช้พลังงานจำนวนมากในการขนส่ง การผลิตเครื่องดื่มชนิดนี้ก็น่าจะก่อให้เกิดความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมไม่น้อยเลยทีเดียว

ทางออกอยู่ที่ไหน ถ้าจะทำให้เราดื่มแบบรักษ์โลก

ถ้าเราเริ่มต้นแก้ปัญหาด้วยการดื่มเครื่องแอลกอฮอล์ให้น้อยลง การมีนโยบายรัฐที่เอื้ออำนวยความสะดวกเรื่องการเข้าถึงข้อมูลก็เป็นสิ่งที่จำเป็น เช่น นโยบายอาจกำหนดให้ผู้ผลิตให้ข้อมูลแก่ผู้บริโภคเกี่ยวกับร่องรอยคาร์บอนไดออกไซด์ เพื่อให้ผู้บริโภคอย่างพวกเราสามารถตัดสินใจในการดื่ม และสิ่งนี้จะเป็นแรงจูงใจให้กับอุตสาหกรรมที่ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลดต้นทุนทางด้านสิ่งแวดล้อมในทุกขั้นตอน ตั้งแต่ขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบอย่างพืชผลไปจนถึงการบรรจุผลิตภัณฑ์

แต่เพราะในปัจจุบันยังไม่มีนโยบายใดๆ ถูกประกาศออกมา ดังนั้น ในฐานะผู้บริโภคก็มีวิธีง่ายๆ ที่คุณเลือกดื่มได้ โดยเป็นเพื่อนที่แสนดีต่อสิ่งแวดล้อมด้วย นั่นคือ 

– ใช้ระบบขนส่งสาธารณะไป-กลับ จากบาร์หรือสถานที่ดื่ม และถ้าตนเองเป็นคนขับรถ ต้องแน่ใจว่ามีสติมากพอแล้วจะไม่มีวันทำผิดกฎจราจรบนท้องถนน

– มั่นใจว่ารีไซเคิลขวดและกระป๋องทุกครั้งที่ดื่ม รวมถึงมองหาถังเบียร์หรือไวน์ออร์แกนิกที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

– ถ้าเป็นไปได้มองหาตัวเลือกการเติมเครื่องดื่มมากกว่าที่จะซื้อเครื่องดื่มบรรจุภัณฑ์ใหม่ 

– สนับสนุนเบียร์หรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เช่น ไวน์หรือเหล้าในท้องถิ่น

ที่มา : 1) https://www.independent.co.uk/climate-change/opinion/alcohol-climate-crisis-environment-b1812946.html 

2) https://www.blueland.com/articles/alcohols-impact-on-the-environment

3) http://www.ipsnews.net/2009/08/tequila-leaves-environmental-hangover/ 

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ลดการดื่มช่วยรักษ์โลกได้อย่างไร? – สำรวจผลกระทบของเหล้าเบียร์ต่อสิ่งแวดล้อม appeared first on Alcohol Rhythm.

“วันอาทิตย์ที่ 2 พฤษภาคม 2564 ณ เซนทรัลปาร์ก นิวยอร์ก กลับมาสู่สถานการณ์ปกติ” 

เมื่อปลายเดือนเมษายนที่ผ่านมา ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) ของสหรัฐอเมริกาประกาศข้อแนะนำใหม่ท่ามกลางการระบาดของ Covid-19 ว่า “ชาวอเมริกันผู้ได้รับวัคซีนป้องกัน Covid-19 ครบถ้วน ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากอนามัย” นั่นทำให้เราทยอยเห็นภาพข้างต้นเกิดขึ้น ไม่เพียงแค่ในสหรัฐอเมริกา แต่ยังรวมถึงประเทศอื่นๆ เช่น อิสราเอล ออสเตรเลีย ฯลฯ ต่างก็ได้ชีวิตก่อนการระบาดเมื่อ 2 ปีที่แล้วกลับมามากขึ้นเรื่อยๆ  

เพื่อเฉลิมฉลองชีวิตที่ใครหลายๆ คนตั้งหน้าตั้งตารอมาแสนนาน การเทเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ไม่ว่าจะแชมเปญ เหล้า ไวน์ ฯลฯ และดื่มมันอย่างสะใจต้อนรับหลังได้รับภูมิคุ้มกัน Covid-19 จึงแลดูเป็นเรื่องน่าเย้ายวน แต่ในความเป็นจริงคือ การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อาจเข้าไปรบกวนการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันที่เกิดขึ้นภายในร่างกายหลังจากการฉีดวัคซีนป้องกัน Covid-19 ก็เป็นได้

ยับยั้งภูมิคุ้มกัน เหตุเพราะดื่มหนัก

การดื่มแอลกอฮอล์หนักและยาวนานจะไปยับยั้งการเกิดระบบภูมิคุ้มกัน ซึ่งขัดขวางการตอบสนองของวัคซีน

ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า เราต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์หลังการฉีดวัคซีนเพื่อให้ร่างกายสร้างภูมิคุ้มกันป้องกัน Covid-19 แต่ตราบใดที่คุณยังดื่มหนัก ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์จะเข้าไปขัดขวางการตอบสนองของภูมิคุ้มกัน ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่น่ากังวล

“การดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณมากเป็นอันตรายเพราะส่งผลกระทบต่อระบบชีวภาพทั้งหมดในร่างกาย ซึ่งรวมไปถึงระบบภูมิคุ้มกัน และจะเกิดขึ้นอย่างรุนแรงเมื่อการดื่มของคุณเพิ่มระดับขึ้น” Ilhem Messaoudi ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยไวรัสเมืองเออร์ไวน์ รัฐแคลิฟอเนีย ซึ่งทำวิจัยเกี่ยวกับผลกระทบของแอลกอฮอล์ต่อการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันกล่าว เขาให้ฝูงลิงชนิดหนึ่งเข้าถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วยระยะเวลา 7 เดือน จากนั้นดูว่าร่างกายของพวกมันตอบสนองต่อวัคซีนป้องกันโรคฝีอย่างไร 

ทั้งนี้ลิงมีความคล้ายคลึงมนุษย์ กล่าวคือมีลิงจำพวกหนึ่งชอบดื่มแอลกอฮอล์ ซึ่งจะดื่มหนัก ในขณะที่บางตัวไม่ชอบดื่มแอลกอฮอล์ก็จำกัดตัวเองให้ดื่มในปริมาณเล็กๆ น้อยๆ โดยนักวิจัยพบว่าลิงที่ดื่มหนักและเรื้อรังมีการตอบสนองต่อวัคซีนที่อ่อนแอ

 “พวกมันแทบจะไม่มีการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันเลย” Dr. Messaoudi เน้นย้ำ เขาคิดว่านี่อาจจะสะท้อนให้เห็นว่าถ้าดื่มแอลกอฮอล์หลังรับวัคซีน Covid-19 แล้วก็ได้ผลคล้ายคลึงกัน 

อย่างไรก็ดี รายงานของรอยเตอร์ระบุว่า ความกังวลเล็กๆ ในช่วงแรกเกี่ยวกับประเด็นแอลกอออล์และการฉีดวัคซีน Covid-19 นั้นเริ่มต้นมาจากเจ้าหน้าที่สาธารณสุขของประเทศรัสเซีย ออกโรงเตือนประชาชนเมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้วว่าทุกคนควรหลีกเลี่ยงการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นเวลา 2 สัปดาห์ก่อนเข้ารับการฉีดวัคซีน และเมื่อฉีดวัคซีนป้องกัน Covid-19 เข้าไปแล้ว ให้งดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างน้อยอีก 6 สัปดาห์

เจ้าหน้าที่อ้างว่าแอลกอฮอล์สามารถขัดขวางความสามารถของร่างกายในการพัฒนาระบบภูมิคุ้มกันต่อไวรัส Covid-19 โดยคำเตือนของเจ้าหน้าที่นั้นกลายเป็นฟันเฟืองสำคัญอย่างมากในประเทศรัสเซีย ซึ่งมีอัตราการดื่มที่สูงลิ่วระดับโลก

มาถึงในสหรัฐอเมริกา ผู้เชี่ยวชาญบางคนก็มีความกังวลถึงความปลอดภัยสำหรับการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ระหว่างการฉีดวัคซีน Covid-19 เช่นกัน 

“เราได้รับคำถามในประเด็นนี้มากมายจากคนไข้” Dr. Angela Hewlett รองศาสตราจารย์ด้านโรคติดต่อ ผู้จัดการของทีมแพทย์การติดต่อไวรัส Covid-19 ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยเนแบรสกา เกริ่นเริ่มต้น

ผู้ที่ได้รับวัคซีนย่อมต้องการความมั่นใจในสิ่งที่พวกเขาทำว่าจะเป็นสิ่งที่ถูกต้องปลอดภัยทั้งหมด ตั้งแต่เตรียมตัวฉีด ไปจนถึงหลังการฉีด เพื่อหวังผลดีสูงสุดต่อการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันของตนเอง แต่วัคซีน Covid-19 ที่ได้รับการอนุมัติให้ใช้โดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาในสหรัฐ ไม่ได้พิจารณาอย่างเฉพาะถึงผลกระทบจากแอลกอฮอล์ต่อประสิทธิภาพของวัคซีน

Dr. Hewlett กล่าวต่อว่า ปัจจุบันสิ่งที่ทราบส่วนใหญ่มาจากข้อมูลในงานวิจัยเกี่ยวกับผลกระทบของแอลกอฮอล์ต่อระบบภูมิคุ้มกันในมนุษย์ และวิธีการขัดขวางการตอบสนองภูมิคุ้มกันของสัตว์ที่ได้รับวัคซีนชนิดต่างๆ เท่านั้น ในอนาคตอาจจะมีข้อมูลเพิ่มเติมมากยิ่งขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนในงานศึกษาตลอดมา คือการดื่มแอลกอฮอล์อย่างหนักทำให้การตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันลดลงและเพิ่มความไวต่อการติดเชื้อแบคทีเรียและไวรัส โดยเข้าไปขัดขวางเซลล์ภูมิคุ้มกันไม่ให้กระจายไปทั่วร่างกาย

เมื่อเจ้าเซลล์ที่ว่าไม่สามารถเข้าไปกำจัดไวรัส แบคทีเรีย หรือเซลล์ที่ติดเชื้อได้ เชื้อโรคที่เข้ามายังร่างกายของคุณจึงสามารถกระโจนเข้าสู่เซลล์ต่างๆ ภายในร่างกายอย่างง่ายดาย เพราะไม่มีอะไรมาคุ้มกัน

อีกเหตุผลกระทบหนึ่งจากการดื่มหนักคืออาการเมาค้าง ซึ่งอาจจะทำให้อาการข้างเคียงของการฉีดวัคซีน เช่น เมื่อยตัว ปวดตัว เป็นไข้ รุนแรงขึ้น ซึ่งจะทำให้คุณรู้สึกแย่เพิ่มเข้าไปด้วย

Dr. Hewlett จึงกล่าวเพิ่มเติมว่าผู้คนควรมีอิสระในการดื่ม และคิดว่าไม่แน่ว่าการดื่มอย่างเหมาะสมสักแก้วสองแก้วอาจทำได้บ้าง แต่ถ้าให้เธอแนะนำ คงเลือกไม่ดื่มสักพักอาจจะดีกว่า

ที่มา : Can You Have Alcohol After the Covid Vaccine? 

https://www.nytimes.com/2021/04/27/well/eat/alcohol-covid-vaccine.html?searchResultPosition=1&fbclid=IwAR1atZzvrd_fGQ_ouZiHNfPsOjU3GLs8GXJnGV-BUhg3sCoSSeuyDtQihKM

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ดื่มแอลกอฮอล์หลังฉีดวัคซีน Covid-19 ควรทำหรือไม่ควรทำ? appeared first on Alcohol Rhythm.

เมื่อไปดูการวิจัยจากต่างประเทศ พบว่างานศึกษา “ความเปลี่ยนแปลงในการดื่มแอลกอฮอล์ของผู้ใหญ่และผลกระทบต่อเนื่องท่ามกลางการระบาดโควิดในประเทศสหรัฐอเมริกา (Changes in adult alcohol use and consequences during the COVID-19 pandemic in the US)” ที่ตีพิมพ์ใน JAMA Network Open เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 ให้ข้อมูลว่า ผู้บรรลุนิติภาวะดื่มเครื่องดื่มมึนเมาเพิ่มขึ้น 14% จากปี ค.ศ. 2019 โดยเฉพาะผู้หญิงชาวอเมริกันบริโภคสุราเพิ่มขึ้น 41% เมื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลที่เก็บไว้ในปีค.ศ.2019 สะท้อนให้เห็นว่ามีการดื่มสุราเพิ่มขึ้นจริง

อย่างที่เกริ่นไปข้างต้นว่าการดื่มเหล้าเบียร์ในช่วงโควิดเป็นหนึ่งในกลไกรับมือความเครียดและความสูญเสียที่เกิดขึ้น เดิมทีผู้คนสามารถจัดการความเครียดได้หลากหลาย ทั้งออกไปเดินเล่น ออกกำลังกาย ดูหนัง พบปะเพื่อนฝูง เมื่อทางเลือกลดน้อยลง กลุ่มคนที่เสี่ยงกับการดื่มหนักจึงมีตั้งแต่ คนตกงาน, คนหน้าด่านที่ต้องทำงานในสถานพยาบาล เนื่องจากต้องรับมือกับความกดดันสูง คนทำงาน work from home ที่จ้องจอจนไม่มีเส้นแบ่งการทำงานและชีวิตส่วนตัว, คนที่สูญเสียคนรักจากโรคระบาด, ผู้ติดสุราที่ไม่ได้รับการรักษาต่อเนื่อง เนื่องจากการเข้าถึงสถานพยาบาลเป็นไปได้ยาก ไปจนถึงคุณพ่อ คุณแม่ที่จะต้องรับมือกับการจัดการเรียนการสอนให้ลูกน้อยที่บ้าน

งานวิจัยเรื่อง “ระดับความเครียดสูง เนื่องจากการระบาดของ SARS-CoV-2 ในกลุ่มผู้ปกครองของเด็กที่มีและไม่มีภาวะเรื้อรังทั่วสหรัฐอเมริกา (High Levels of Stress Due to the SARS-CoV-2 Pandemic among Parents of Children with and without Chronic Conditions across the USA)”สะท้อนให้เห็นว่าผู้ปกครองที่มีเด็กในบ้านมีอัตราความเครียด และอาการของการซึมเศร้า (depression) วิตกกังวล (anxiety) สูงกว่าผู้ปกครองที่ไม่มีเด็กในบ้านระหว่างสถานการณ์ระบาด ทำให้อาจอนุมานได้ว่าผู้ปกครองเหล่านี้มีความเสี่ยงสูงในการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากขึ้นตามไปด้วย

ปัจจัยที่สนับสนุนการดื่มหนัก นอกจากเป็นเพราะต้องการรับมือความเครียดในช่วงกักตัวอยู่บ้านแล้ว การวางแผนกักตุนเสบียงทั้งข้าวปลาอาหารแห้ง รวมไปถึงเหล้าเบียร์ในปริมาณมากก็ทำให้เป็นเรื่องง่ายที่จะเผลอดื่มหนักขึ้น เนื่องจากโดนเย้ายวนทุกครั้งที่เปิดตู้เย็น ยิ่งในประเทศไทยมีระเบียบการซื้อเหล้าเบียร์ในระยะเวลาที่จำกัด และในการระบาดรอบที่ 3 ร้านอาหารไม่อนุญาตให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ภายในร้านก็ทำให้นักดื่มมีสิทธิที่จะกักตุนเครื่องดื่มจำนวนมาก และยกแก้วในบริเวณที่พักมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าการดื่มแอลกอฮอล์ในบ้านจะเป็นความสุนทรีย์ของใครหลายคน แต่ต้องอยู่ในพื้นฐานปริมาณการดื่มที่เหมาะสม นอกจากนี้การจัดการความเครียดยังสามารถทำได้อีกหลายวิธี เพื่อช่วยแก้ไขปัญหาที่แท้จริงที่เกิดขึ้นในช่วงการแพร่ระบาด โดยไม่ต้องเสียสุขภาพ

ที่มา: https://www.verywellhealth.com/covid-19-higher-alcohol-consumption-5094355#citation-1

https://www.mdpi.com/2227-9067/7/10/193

https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2770975

https://www.thebangkokinsight.com/598576/

https://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0007/442690/FAQ-COVID-19-alcohol.pdf

https://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0010/437608/Alcohol-and-COVID-19-what-you-need-to-know.pdf

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ช่วงโควิดใครมีสิทธิ์เสี่ยงดื่มหนัก appeared first on Alcohol Rhythm.

• – ในทุกๆ ปีจะมีผู้คนกว่า 3 ล้านคนทั่วโลกเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนน และในจำนวนนี้ได้รับบาดเจ็บและพิการถึง 50 ล้านคน นั่นคือตัวเลขจากรายงานขององค์การอนามัยโลก (WHO)

• – WHO คาดการณ์ว่าในอีก 10 ปีข้างหน้า อุบัติเหตุบนท้องถนนจะกลายเป็นสาเหตุของการเสียชีวิตอันดับต้นๆ ของคนทั่วโลก

• – 90% ของอุบัติเหตุบนท้องถนนทั่วโลกเกิดในกลุ่มประเทศรายได้ต่ำ – ปานกลางซึ่งมักเกิดกับกลุ่มผู้ใช้รถจักรยานยนต์ คนเดินถนนและคนเดินทางด้วยรถโดยสารสาธารณะที่ไม่ปลอดภัย

• – ในประเทศไทยแต่ละปีจะมีผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนเฉลี่ยปีละ 12,000 คน หรือวันละ 33 คน และมีแนวโน้มจะเพิ่มเป็นสองเท่าในช่วงเทศกาลสงกรานต์และปีใหม่

• – จากการวิจัยของสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI) ไทยสูญเสียมูลค่าทางเศรษฐกิจจากอุบัติเหตุบนท้องถนนอยู่ที่ 232,845 ล้านบาทต่อปีหรือคิดเป็น 2.8% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ทั้งที่ค่าเฉลี่ยทั่วไปไม่ควรเกิน 1-2% ของ GDP

• – สถานการณ์ล่าสุดปี 2564 ช่วง 7 วันอันตรายของเทศกาลปีใหม่เกิดอุบัติเหตุกว่า 3,333 ครั้ง มีผู้เสียชีวิต 392 ราย ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก ปี 2563 กว่า 19 ราย

• – ‘เมาแล้วขับ’ เป็นคดีที่มียอดสะสมสูงสุด 4,435 คดี หรือคิดเป็น 42% จากคดีทั้งหมด

• – เมื่อปี 2560 มีการศึกษาการบาดเจ็บของผู้ป่วยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในห้องฉุกเฉิน พบข้อมูลน่าสนใจว่าผู้บาดเจ็บมีพฤติกรรมการดื่มก่อนเกิดการบาดเจ็บภายใน 6 ชั่วโมง ปริมาณแอลกอฮอล์บริสุทธ์ที่ดื่มเฉลี่ย 108.3 มิลลิกรัม หรือเท่ากับการดื่มเบียร์ขวดใหญ่ 3.5 ขวด

ไม่จำเป็นต้องเอ่ยถึงผลที่ตามมาของเหตุการณ์เมาแล้วขับ ทุกคนต่างเห็นร่วมกันว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเหยื่อเมาแล้วขับหรือผู้ที่กระทำความผิดเอง เป็นความโหดร้ายที่เกิดจากการไม่ทันได้ยั้งคิดของผู้ดื่มเกี่ยวกับผลที่อาจตามมาในอนาคตอันใกล้และผลต่อผู้อื่นในสังคมด้วย

‘ทำไมเมาแล้วต้องขับ?’ – นั่นคงเป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาในใจของหลายๆ คนเมื่อเห็นข่าวผ่านหน้าจอทีวี โทรศัพท์หรือแม้แต่หนังสือพิมพ์

และนักวิจัยก็คงสงสัยเช่นเดียวกับเรา

เปิดงานวิจัยอธิบายพฤติกรรมเมาแล้วขับ :

ความสามารถควบคุมตนเองต่ำ นิยมความสุขเดี๋ยวนั้น และอยู่กับปัจจุบันมากเกินไป

ความสามารถควบคุมตนเองต่ำ

‘คนเรามีแนวโน้มที่จะกระทำผิดหรือประกอบอาชญากรรมได้ทุกคน ถ้าขาดความอดกลั้น ขาดความยับยั้งชั่งใจ’

หลักทฤษฎี General Theory of crime หรือ Self-control Theory ของ Michael Gottfredson ว่าไว้แบบนั้น หรือคนทั่วไปอาจจะเรียกว่า ความสามารถในการควบคุมตนเอง

และความสามารถในการควบคุมตนเองนี่แหละ, คือปัจจัยสำคัญในกรณีเมาแล้วขับ

กัลป์ลิกา ฉินวิรุฬห์ศิริทรัพย์ นักวิจัยผู้สนใจเรื่องปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเมาแล้วขับ ทำวิจัยโดยศึกษาจากผู้ที่ถูกคุมความประพฤติคดีเมาแล้วขับกว่าจำนวน 400 คน และพบว่าความสามารถในการควบคุมตนเองมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดื่มสุราถึง 27.2% หมายความว่าทฤษฎีการควบคุมตนเองแสดงให้เห็นว่า การมีความสามารถในการควบคุมตนเองต่ำ มีผลทั้งทางตรงและทางอ้อมในการขับรถของคนที่ดื่มแอลกอฮอล์

พูดให้ง่ายกว่านั้น,

การมีความสามารถในการควบคุมตนเองต่ำเป็นปัจจัยพื้นฐานของการเมาแล้วขับ

งานวิจัยกล่าวถึงลักษณะของคนที่มีการควบคุมตนเองต่ำจะมีบุคลิกภาพแบบหุนหันพลันแล่น มักจะยึดถือตนเองเป็นจุดศูนย์กลางและฉุนเฉียวง่าย ที่สำคัญ คนที่ขาดการควบคุมตนเองมักจะแสวงหาความสุขให้ตนเองอยู่เสมอ และมักจะเข้าไปเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่เป็นอันตรายเพราะชอบความเสี่ยงและความตื่นเต้นเร้าใจเป็นทุนเดิม ทั้งการดื่มเหล้า หรือการขับรถเร็ว กล่าวได้ว่าบุคคลที่ขาดการควบคุมตนเองมักมีแรงกระตุ้นต่อพฤติกรรมที่ขาดสติได้ง่าย

แต่ไม่ใช่แค่ทฤษฎีการควบคุมตนเองเท่านั้น ในงานวิจัยชิ้นนี้ยังพูดถึงทฤษฎีทางอาชญาวิทยาที่น่าสนใจอีก 2 ทฤษฎี คือ ทฤษฎีความผูกพันต่อครอบครัว และ ทฤษฎีการผูกมัดทางสังคม ซึ่งหลักๆ มีใจความว่า

‘มนุษย์เรามีแนวโน้มจะกระทำผิดกฎหมายเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเพียงแต่ควบคุมเอาไว้เท่านั้น’

เหตุที่มนุษย์สามารถควบคุมไว้ได้และไม่กระทำผิดเพราะกลัวว่าจะทำให้เสียความสัมพันธ์อันดีกับเพื่อนฝูง ครอบครัว พี่น้อง เพื่อนบ้าน ครู-อาจารย์ นายจ้าง เป็นต้น

หากความสัมพันธ์เหล่านั้นขาดความเหนียวแน่น ขาดความผูกพัน,

คนเราก็จะเป็นอิสระที่จะกระทำผิด

ในขณะที่ตามหลักทฤษฎีความผูกมัดทางสังคมบอกว่า การที่คนเราทุ่มเททั้งกำลังกายกำลังใจในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น เรื่องการศึกษา เรื่องอาชีพ เรื่องเกียรติยศ และชื่อเสียง สิ่งเหล่านี้จะสร้างข้อผูกมัดทางสังคมไว้ และเมื่อคนเรามีข้อผูกมัดเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้ว โอกาสที่จะกระทำผิดก็จะลดน้อยลงเพราะการที่คนเราจะกระทำผิดหรือไม่นั้นจะต้องชั่งใจไตร่ตรองอยู่เสมอว่า ‘การกระทำผิดครั้งนี้เสี่ยงต่อการสูญเสียในเรื่องที่ตนได้มีข้อผูกมัดหรือพันธสัญญาหรือไม่’ – ซึ่งหากเห็นว่ามีโอกาสที่จะสูญเสียในเรื่องที่เป็นข้อผูกมัด บุคคลนั้นก็จะไม่กระทำความผิด

จากทั้ง 2 ทฤษฎีมองว่าคนที่ขาดความผูกพันต่อสังคมและคนที่ขาดข้อผูกมัดทางสังคมอาจมีผลต่อพฤติกรรมการกระทำผิดซึ่งสอดคล้องกับผลการวิจัยที่พบว่าปัจจัยความผูกพันต่อครอบครัวและปัจจัยความผูกมัดทางสังคมมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดื่มสุราของผู้ถูกคุมความประพฤติคดีเมาแล้วขับ ในระดับที่มีนัยสำคัญทางสถิติ

นิยมความสุขเดี๋ยวนั้น (instant gratification)

ความสุขทันที (instant gratification) เป็นสิ่งตรงข้ามกับการชะลอการได้รับความสุขในระยะสั้น  (Delay Gratification) หลายคนอาจรู้จักในชื่อ ‘ความอดทนรอคอย’

ความอดทนรอคอย หมายถึง ความสามารถในการต่อสู้กับความรู้สึกต้องการที่จะได้รับในทันที และสามารถอดทนรอคอยเพื่อสิ่งที่ดีกว่า

‘และคนเมาเเล้วขับมักจะให้น้ำหนักกับความสุขในปัจจุบันมากกว่าความสุขในอนาคตมากจนเกินไป’

งานวิจัยชิ้นนี้เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา ชื่อว่า the Survey of Alcohol and Driving โดยกลุ่มนักเศรษฐศาสตร์ 3 คนจากมหาวิทยาลัย Duke – Frank A. Sloan, Lindsey M. Eldred และ Yanzhi Xu – ได้วิเคราะห์ข้อมูลของคนที่ดื่มเเล้วขับในสหรัฐอเมริกาและพบว่า

“พวกเขาชื่นชอบความสุขแบบทันที ส่วนเรื่องร้ายๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นกับตัวเขาในอนาคต พวกเขาแทบไม่ได้คิดถึงมันเลย”

อยู่กับปัจจุบันมากเกินไป

การให้น้ำหนักกับความสุขปัจจุบันมากเกินไป จนละเลยผลที่อาจตามมาในอนาคตอาจกลายเป็นปัญหา – นักเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมเรียกพฤติกรรมนั้นว่า time-inconsistency

Time-Inconsistent Preference พฤติกรรมเบี่ยงเบนในการเลือกเชิงเวลา สมมติฐานพื้นฐานของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์กําหนดให้ความพอใจในแต่ละช่วงเวลาเป็นลักษณะคงที่ (Exponential Discounting) ซึ่งสามารถวัดได้จากค่าคิดลด (Discounting Factor) ของอรรถประโยชน์ปัจจุบันและอนาคต ซึ่งงานศึกษาเชิงพฤติกรรมชี้ให้เห็นว่า

“มนุษย์มีลักษณะให้คุณค่าหรือความพอใจในปัจจุบันมากกว่าในอนาคต (Present Bias)”

และนั่นเป็นผลให้แม้ว่าผู้ที่เมาแล้วขับจะเป็นผู้ที่มีความรู้เรื่องกฎหมาย หรือเข้าใจได้ว่าการเมาแล้วขับเป็นเรื่องที่ไม่ดีและเสี่ยงที่จะเกิดผลร้ายกับตนเองและผู้อื่น แต่พวกเขาก็จะยังคงเลือกทำตามความพอใจซึ่งเกิดขึ้นในปัจจุบันขณะมากกว่าการคิดถึงผลที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

หากเป็นเช่นนั้นแล้วนโยบายแบบไหน?

การบังคับใช้กฎหมายเช่นไร?

จะแก้ปัญหาเมาแล้วขับได้

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ‘เมาแล้วขับ – สร้างวัฒนธรรมความรับผิดชอบร่วมของรัฐ ร้านเหล้าและคนดื่ม’

ที่มา:

https://www.voicetv.co.th/read/475431

https://thestandard.co/happiness-behavior-drunkdriving/?fbclid=IwAR1yEZrWqxbQLNuinX83_WY5yG134TgIJMM_5WKiHNMHNG4j6zN_Y9fgMgM

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post เข้าใจพฤติกรรม ‘เมาแล้ว ทำไม(ต้อง)ขับ?’ ผ่านทฤษฎีจิตวิทยาและอาชญาวิทยา appeared first on Alcohol Rhythm.

จากคำอธิบายเหล่านี้ก่อให้เกิดคำถามที่น่าสนใจตามมาว่า แล้ว MBTI สามารถทำนายได้ไหมว่าใครที่มีแนวโน้มในการติดสารเสพติดบ้าง? 

วันนี้ Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้าจะพาคุณมาหาคำตอบไปพร้อมกัน

เข้าใจ Myers-Briggs Type Indicator (MBTI)

ก่อนอื่นแบบสำรวจบุคลิกภาพนี้เกิดจากการคิดค้นและพัฒนาโดย 2 แม่ลูก Katherine Briggs และ Isabel Briggs Myers ซึ่งต้องการนำทฤษฎีทางจิตวิทยาของ Carl Jung มาต่อยอดและปรับใช้ในชีวิตประจำวันให้ง่ายขึ้น โดยแก่นทฤษฎีของ Carl Jung มองว่าแม้ผู้คนดูเหมือนจะมีพฤติกรรมหลากหลายไร้แบบแผน แต่แท้จริงแล้วมีระเบียบ (orderly) และมีความสม่ำเสมอ (consistent) โดยแบบของพฤติกรรมที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับการรับรู้ (perception) และการตัดสิน (judgment) ซึ่งนำไปสู่ทัศนคติ เป้าหมาย พฤติกรรม ฯลฯ ของแต่ละคน

การประเมิน MBTI ได้แบ่งผู้คนตามลักษณะที่สำคัญ 4 ประการ ได้แก่

– การเปิดเผย (Extroversion) vs. ชอบเก็บตัว (Introversion) (E vs I)

ตัวชี้วัดนี้วัดการรับพลังงานและการเข้าสังคม หากใครเป็นคนชอบเข้าสังคม (extrovert) จะดูดซับพลังงานจากการใช้เวลากับผู้อื่น ในขณะเดียวกันคนที่ชอบเก็บตัว (introvert) จะชาร์จแบตตัวเองผ่านการใช้เวลากับตัวเอง อาจจะดูหนัง หรืออ่านหนังสือเงียบๆ

– ใช้ประสาทสัมผัส (Sensation) vs. ผ่านการหยั่งรู้  (Intuition) (S vs N)

ด้านวิธีการรับรู้หรือประมวลผลข้อมูล คนรับรู้ผ่านประสาทสัมผัส ก่อนนำมาประมวลผลข้อมูล พวกเขาจะจดจ่อกับปัจจุบัน และมีแนวโน้มเป็น “นักปฏิบัติ” ในขณะที่คนที่เชื่อในการรับรู้ด้วยสัญชาตญาณ ลางสังหรณ์จะสนใจในภาพรวม และชอบความรู้เชิงนามธรรมมากกว่า

– ใช้ความคิด (Thinking) vs. ใช้ความรู้สึก (Feeling) (T vs F)

ตัวชี้วัดที่บ่งบอกถึงวิธีการตัดสินใจ ผู้ใช้ความคิดจะตัดสินใจอยู่บนพื้นฐานของข้อเท็จจริง ขณะที่อีกกลุ่มจะตัดสินใจด้วยอารมณ์ ค่านิยม และสถานการณ์ทางสังคม ณ เวลานั้น

– ตัดสิน มีระเบียบแบบแผน (Judging) vs. ยืดหยุ่น (Perceiving) (J vs P)

ด้านแนวทางการใช้ชีวิต สำหรับคนที่เป็นแบบแผน (Judging) จะใช้ชีวิตมีขั้นตอน มีแบบแผน ควบคุมชีวิตตัวเองได้ดี ชอบความมีระเบียบเรียบร้อย ส่วนคนที่เป็นแบบยืดหยุ่น (Perceiving) จะชอบใช้ชีวิตแบบเรื่อยๆ ปรับตัวไปตามสถานการณ์ต่างๆ ที่ได้เจอ พร้อมจะปรับเปลี่ยน เปิดทางเลือกไว้เสมอ ไม่ชอบตัดสินใจอะไรถ้ายังไม่จำเป็น

ดังนั้นเมื่อตอบคำถามทั้ง 4 ข้อและนำตัวอักษรจาก 4 ใน 8 มาเรียงกันจะได้บุคลิกภาพที่แตกต่างกัน 16 แบบ เช่น ESTJ ก็จะเป็นคนที่มีบุคลิกชอบเปิดเผย (Extroversion) ใช้ประสาทสัมผัส (Sensation) ใช้ความคิด (Thinking) และมีแนวทางการดำเนินชีวิตแบบตัดสิน มีแบบแผน (Judging) เป็นต้น

ประเภทบุคลิกภาพ MBTI กับการติดสารเสพติด

แม้ว่าจะมีการถกเถียงเกี่ยวกับ “บุคลิกภาพเสพติด (addictive personality)” ว่ามีอยู่จริงหรือไม่ อย่างไรก็ตาม มีงานวิจัย Alcoholism and personality ของ Roger T. Mulder แสดงอัตราการเป็นโรคสุราเรื้อรังที่สูงขึ้นกับลักษณะบุคลิกภาพสำคัญ ได้แก่ ความหุนหันพลันแล่น, การแสวงหาความแปลกใหม่, และโรคประสาท แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่ผู้เชี่ยวชาญก็เตือนว่าอย่าเชื่อจนหมดใจ มีปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเสพสารเสพติด ทั้งสิ่งแวดล้อม พันธุกรรม และสุขภาพจิต

ข้อมูลด้านล่างจึงเป็นข้อสันนิษฐานที่ถูกตั้งจากการสกัดงานวิจัยที่มีอยู่ และคำอธิบายเกี่ยวกับแต่ละบุคลิกภาพที่ถูกแบ่งใน MBTI ซึ่งมีลักษณะแตกต่างกัน ทำให้คาดการณ์ว่าบุคลิก MBTI ต่อไปนี้อาจจะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษเกี่ยวกับการติดยาเสพติดและแอลกอฮอล์

ISFP

คนที่มีบุคลิกภาพแบบ ISFP มักเป็นคนเรียบง่าย มีความคิดสร้างสรรค์ เป็นธรรมชาติ และอ่อนน้อมถ่อมตน โดย ISFP จะมีแนวโน้มใช้สารเสพติดด้วยตัวเองมากกว่าคนกลุ่มอื่นๆ การศึกษาชิ้นหนึ่ง ชื่อ “ความแตกต่างของบุคลิกภาพพื้นฐานระหว่างผู้ป่วยโรคแอลกอฮอล์ / สารเสพติดที่มีและไม่มีความผิดปกติของอารมณ์ (UNDERLYING PERSONALITY DIFFERENCES BETWEEN ALCOHOL/SUBSTANCE-USE DISORDER PATIENTS WITH AND WITHOUT AN AFFECTIVE DISORDER)” ซึ่งเปรียบเทียบลักษณะบุคลิกภาพท่ามกลางบุคคลที่ประสบปัญหาการเสพติด นักวิจัยพบว่า ISFP เป็นหนึ่งในประเภท MBTI ที่พบบ่อยที่สุดในบรรดาผู้ที่มีปัญหาความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) ไม่เพียงแค่นั้น แต่ละลักษณะบุคลิกของบุคคล เช่น การเก็บตัว การใช้ประสาทสัมผัส การใช้ความรู้สึก และยืดหยุ่นต่อการใช้ชีวิต ก็พบบ่อยในกลุ่มที่มีปัญหาความผิดปกติทางอารมณ์เช่นเดียวกัน

ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น ทำได้เพียงคาดเดาสาเหตุที่เกิดขึ้น แต่จากข้อมูลของเว็บไซต์ Truity พบว่ากลุ่ม ISFP มีอัตราความเครียดทางการเงินและการเลี้ยงดูบุตรสูงที่สุด นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่จะอ่อนไหว เบื่อง่ายและมีแนวโน้มที่จะไม่ค่อยวางแผนสำหรับอนาคต ปัจจัยเหล่านี้แต่ละอย่างอาจทำให้ ISFP มีความเสี่ยงสูงต่อการใช้สารเสพติด

ESFJ

คนที่อยู่ในกลุ่ม ESFJ มีลักษณะใจกว้าง ตรงไปตรงมาและมีความรับผิดชอบ บางครั้งก็ถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่มีแนวโน้มน้อยที่สุดที่จะใช้ในสารเสพติด ในการศึกษาพบว่าบุคลิกภาพประเภทนี้ถูกนำเสนอมากเกินไปในกลุ่มคนมีปัญหาการเสพติด แม้ไม่มีปัญหาสุขภาพจิตใดๆ ที่เกี่ยวข้อง

เหตุใดจึงอาจขัดแย้งกัน ในบางแง่กลุ่มคนที่มีบุคลิกภาพ ESFJ คาดว่าตรงกันข้ามกับ ISFP พวกเขาไม่น่าจะเลือกใช้สารเสพติดในการรับมือปัญหา แต่ก็มีแนวโน้มที่จะติดจากบุคลิกนิสัยที่แท้จริง ปกติ ESFJ เป็นกลุ่มคนที่ชอบเข้าสังคมและต่อต้านการเปลี่ยนแปลงอยู่แล้ว หากพวกเขาเริ่มดื่มหนักกับเพื่อนมากเกินไป พวกเขาอาจยึดติดกับการดื่มแอลกอฮอล์นานพอที่จะเปลี่ยนเคมีในสมอง จากนั้นก็พึ่งพามัน และเปลี่ยนกิจวัตรประจำวันของพวกเขาเอง

INTP

คนประเภทนี้มักเป็นนักคิดที่มีตรรกะและมีจินตนาการ บางครั้งความอยากรู้อยากเห็นตามธรรมชาติของคน INTP อาจทำให้พวกเขามีปัญหา ตามข้อมูลที่ปรากฏในเว็บไซต์ Truity INTP เป็นประเภทบุคลิกภาพใน MBTI ที่พบบ่อยที่สุดในหมู่นักศึกษาที่ละเมิดนโยบายแอลกอฮอล์และยาเสพติด บุคลิกภาพประเภทนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นคนสันโดษ เข้าถึงทรัพยากรในการแก้ปัญหาน้อย และไม่ค่อยมีความพึงพอใจในอาชีพ โดยรวมแล้ว INTPs อาจไม่ใช่กลุ่มเสี่ยงสูงสุดสำหรับการเสพติด แต่พวกเขาควรระวังพื้นที่สีเทาระหว่างความเบื่อหน่ายทางปัญญา (Intellectual ennui) ความโดดเดี่ยวและการใช้สารเสพติด

 แบบสำรวจ MBTI สามารถทำนายการติดเหล้าได้จริงไหม?

ยังคงมีหลักฐานช่วยยืนยันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพและการดื่มเหล้าหรือใช้สารเสพติดอย่างจำกัดอยู่ การใช้ประสาทสัมผัส (sensing) ดูเหมือนจะเป็นลักษณะที่พบได้บ่อยในผู้ที่ประสบปัญหากับการเสพติด นอกจากนี้การเป็นคนชอบเข้าสังคม (extrovert) ยังดูเหมือนเชื่อมโยงกับการดื่มสุรา อย่างไรก็ตาม ไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนว่าโดยรวมแล้วคนเก็บตัวและคนชอบเที่ยวชอบกินแอลกอฮอล์ในปริมาณที่แตกต่างกัน

กล่าวอีกนัยหนึ่งบุคลิกภาพอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับวิธีการและเหตุผลใช้สารเสพติดมากกว่าปริมาณการใช้จนทำให้เกิดการเสพติด ข้างบนจึงเป็นสมมติฐานที่เกิดขึ้น เพราะไม่ว่าจะมีบุคลิกภาพแบบใดก็มีโอกาสที่จะดื่มหนักด้วยกันทั้งนั้น สิ่งที่น่าสนใจคือการศึกษาช่วยทำให้เห็นความแตกต่างของการเสพติดในแต่ละบุคคล ซึ่งอาจจะนำไปสู่ความท้าทายจนนำมาสู่การเสาะหาวิธีรักษาหลากหลายและเหมาะสมต่อลักษณะบุคลิกภาพของแต่ละคน

ที่มา: https://riahealth.com/2020/09/04/myers-briggs- addiction/?fbclid=IwAR3du0u8eXpDr7OfxbsFGEE6rPsz-AvSthmHfYW_6z5BQHELnQYjjJlFEXw

https://www.myersbriggs.org/my-mbti-personality-type/mbti-basics/

https://www.capt.org/mbti-assessment/mbti-overview.htm

http://www.getrealme.com/thinking-or-feeling/

http://faculty.uml.edu/rsiegel/47.272/documents/Mulder_Alcoholism-personality.pdf

https://academic.oup.com/alcalc/article/34/3/370/185680

https://www.truity.com/personality-type/ISFP

https://www.truity.com/personality-type/INTP

https://riahealth.com/2020/08/18/do-introverts-drink-more-alcohol/

https://www.arrowpassage.com/addictive-personality-traits/

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post บุคลิกภาพ MBTI บอกแนวโน้มติดแอลกอฮอล์ได้จริงไหม? ใครที่น่าห่วง? appeared first on Alcohol Rhythm.

จากสถิติของกรมปศุสัตว์เกี่ยวกับจำนวนประชากรสุนัขและแมว ปี 2559 พบว่า ในไทยมีสุนัขที่มีเจ้าของ 6,622,364 ตัว และแมวที่มีเจ้าของ 2,541,009 ตัว

ขณะที่ข้อมูลจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้าระบุว่า ตัวเลขภาพรวมธุรกิจสัตว์เลี้ยงในประเทศไทยมีมูลค่าประมาณ 3.2 หมื่นล้าน ในปี 2561 ที่ผ่านมา และคาดว่าจะเติบโตที่ 3.5 หมื่นล้านในปี 2562 ขณะที่ตลอดระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมา ธุรกิจสัตว์เลี้ยงในไทยเติบโตต่อเนื่องเฉลี่ย 10%

นี่อาจเป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันได้ว่าสุนัข แมว หรือสัตว์เลี้ยงอื่นๆ กลายเพื่อนคู่ใจที่อยู่ข้างกายของเรา ไม่ว่าจะเอาไว้พูดคุยให้คลายเหงา ลดความเครียดให้เบาบางลง หรือจ้องมองเฉยๆ ไว้เสพติดความน่ารัก ตลอดจนกลายเป็นหัวหน้ารักษาความปลอดภัยอันดับหนึ่ง ฯลฯ

อย่างไรก็ตาม ในวันแสนดีที่มีสัตว์เลี้ยงคอยอยู่ข้างๆ ก็อาจจะเหี่ยวเฉาไปดื้อๆ เมื่อเจ้าของติดกับดักของยาเสพติดหรือแอลกอฮอล์

การเสพติดถือเป็นโรคร้ายในครอบครัวที่หมายรวมไปถึงสัตว์เลี้ยง และที่การเสพติดส่งผลต่อสัตว์เลี้ยงเป็นเพราะพวกมันจะมีความอ่อนไหวกับความรู้สึกของเจ้านายเป็นพิเศษ แถมยังบันทึกความทรงจำได้อย่างรวดเร็วเมื่อเจอสิ่งผิดปกติ

ทั้งนี้ สัตว์เลี้ยงยังต้องพึ่งพาเจ้าของในการให้อาหาร ให้น้ำ พาไปเดินเล่น และเป็นที่พักพิง แต่เมื่อคนๆ หนึ่งกำลังใช้ยาเสพติดหรือดื่มแอลกอฮอล์ พวกเขามักจะลืมรับผิดชอบสัตว์เลี้ยง ทิ้งสัตว์เลี้ยงไว้เพียงลำพัง ซึ่งสัตว์เลี้ยงจะได้รับผลกระทบจากการใช้สารเสพติดของเจ้าของใน 3 ข้อหลักๆ คือความทุกข์ทางใจ การละเลย และการทารุณกรรม

ผลกระทบที่เกิดขึ้นมักจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ สัตว์เลี้ยงบางตัวอาจแทบไม่ได้รับผลกระทบ ในขณะที่สัตว์เลี้ยงบางตัวอาจเสียชีวิตเนื่องจากเจ้าของทำร้ายพวกมัน อย่างไรก็ดี บางครั้งสุนัขก็ต้องการความใส่ใจ ความอ่อนโยน และความรัก (TLC) มากกว่าแมว ในกรณีของสุนัขจึงต้องระวังการเสพติดหรือการดื่มแอลกอฮอล์แบบเฉพาะเจาะจง

ความทุกข์ทางใจ – ผลกระทบทางจิตใจต่อสุนัขที่เกิดขึ้นจากยาเสพติดและแอลกอฮอล์

เมื่อสุนัขกลายเป็นส่วนหนึ่งของบ้าน พวกมันจะมีบทบาทและความรับผิดชอบเหมือนอย่างที่เราๆ มี สุนัขจะคุ้นเคยกับบุคลิกภาพและสิ่งต่างๆ ของเจ้าของ ไม่นานพฤติกรรมของมันก็จะปรับเปลี่ยนไปตามนั้น แต่เมื่อเจ้าของเริ่มใช้ยาและดื่มแอลกอฮอล์ พลังงานของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างมากจนเจ้าสุนัขทั้งหลายรับรู้ได้

เป็นที่รู้กันดีว่าสุนัขเห่าและครวญครางใส่เจ้าของที่เมามายอย่างมาก เพียงเพราะกลัวว่าเพื่อนมนุษย์คนนี้จะไม่สามารถจดจำมันได้อีกต่อไป แน่นอนว่าสารที่เจ้าของเสพหรือดื่มเข้าไปจะไปเปลี่ยนสรีระและวิธีการที่เขาแสดงออกมา ซึ่งสุนัขสามารถรับรู้สิ่งนี้ได้ หรือพวกมันอาจเริ่มรับรู้ถึงกลิ่นของแอลกอฮอล์หรือยาเสพติดอันเป็นสัญญาณของอันตรายและเริ่มรู้สึกตึงเครียดในทันที

หากสุนัขต้องเผชิญกับพฤติกรรมที่ผิดปกติแบบนี้เป็นประจำ พวกมันอาจจะหงุดหงิดกระวนกระวาย รวมถึงไม่ไว้วางใจคนอื่น ซึ่งสุนัขที่เป็นเช่นนี้มีโอกาสสูงที่จะกัดคนด้วยความกลัว และนั่นอาจทำให้เกิดความเสียหายทางอารมณ์และการเงินกับทุกคนที่เกี่ยวข้อง ขณะที่ในอีกทางหนึ่ง เจ้าของที่รักสัตว์เลี้ยงก็ไม่ต้องการให้สุนัขของพวกเขาได้รับการบาดเจ็บแบบนั้นเช่นกัน

การละเลย – ขาดการดูแลที่เหมาะสม

สุนัขที่เจ้าของที่ขี้เมาอาจได้รับผลกระทบจากการถูกทอดทิ้งและทารุณกรรม คนเมาทั่วไปอาจมีอาการสับสน หน้ามืด และหลงลืมการให้อาหาร ให้น้ำ หรือพาสุนัขไปเดินเล่น ทั้งนี้สัตว์เหล่านั้นอาจไม่มีใครสังเกตเห็นเป็นเวลาหลายวัน จนถูกปล่อยให้หิวกระหาย ต้องการเข้าห้องน้ำและหวาดกลัว

นอกจากนี้ บางคนอาจเปิดประตูหรือหน้าต่างทิ้งไว้เพราะความประมาทที่เกิดจากการใช้สารเสพติดทำให้สุนัขออกไปโดยไม่ตั้งใจ จนก่อให้เกิดอันตรายต่อสัตว์ และในกรณีของสุนัขบางตัวที่ก้าวร้าวก็อาจเป็นภัยต่อผู้คนในละแวกนั้นด้วย

ในทางกลับกัน คนเมาหรือติดยาอาจอยู่ห่างจากบ้านเป็นเวลาหลายชั่วโมงหรือหลายวันโดยทิ้งสุนัขให้ดูแลตัวเอง สัตว์เลี้ยงที่ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้จึงต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกทอดทิ้งอย่างรุนแรง หรืออาจถึงขั้นตายด้วยความหิวหรือกระหายน้ำ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่เจ้าของสัตว์เลี้ยงควรจะรับผิดชอบสัตว์เลี้ยงของตน หรือหาคนคอยดูแลสัตว์เลี้ยงในระหว่างที่เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้

การทารุณกรรมสัตว์

ในกรณีที่รุนแรง เจ้าของอาจทำร้ายสุนัขของตนขณะที่พวกเขาอยู่ภายใต้ฤทธิ์ของสารชนิดต่างๆ เช่นเดียวกับที่ใครสักคนสามารถเกรี้ยวกราดต่อคนอื่นๆ ในบ้าน หรือแม้กระทั่งทำสิ่งที่เป็นอันตรายในระหว่างที่เมา แต่พอสร่างเมากลับจำสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เลย

บางครั้งสัตว์เลี้ยงก็มีเซนส์บางอย่างเวลาที่คุณตกอยู่ในอันตราย ซึ่งมันอาจจะตั้งค่าไว้ในหัว หากพวกมันเห่าไม่หยุดหย่อนในขณะที่คุณกำลังเกิดอาการถอนแอลกอฮอล์น่าจะเป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างอันตรายสำหรับคุณและสุนัขของคุณ หรือในอีกกรณีหนึ่ง คุณอาจหน้ามืดแล้วก้าวพลาด ซึ่งนำไปสู่ความยุ่งเหยิงภายในบ้าน ลองนึกภาพว่าคุณตื่นขึ้นมาและพบว่าคุณกลายเป็นฆาตกรฆ่าสัตว์ที่คุณรัก แน่นอนว่ามันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

การละเลย การทารุณกรรม และความทุกข์ทางจิตใจของสัตว์เลี้ยง เป็นสัญญาณเตือนของการเสพติดได้อย่างไร?

อาจเป็นเสียงสัญญาณเตือนแว่วๆ ถ้าสัตว์เลี้ยงของคุณกำลังประสบกับการถูกทอดทิ้ง การทารุณกรรม และ/หรือความทุกข์ทางจิตใจว่า คุณอาจจะมีอาการเสพติดที่ต้องได้รับการรักษา อาการอย่างหนึ่งของความผิดปกติสำหรับการใช้สารเสพติดคือ ละเลยความรับผิดชอบในบ้านหรือที่ทำงาน แน่นอนที่สุดว่า การดูแลสัตว์เลี้ยงอยู่ในหมวดหมู่นี้ด้วย หากคุณลืมให้อาหารให้น้ำ หรือไม่ดูแลสุขภาพและอนามัยของสัตว์เลี้ยง คุณกำลังละเลยความรับผิดชอบที่สำคัญในบ้าน ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่าในบางกรณียาเสพติดหรือแอลกอฮอล์ก็กลายเป็นผู้ร้ายตัวจริง

การพาสุนัขออกจากสถานการณ์เลวร้าย

ในความเป็นจริง ถ้าคนๆ หนึ่งติดยาเสพติดมากๆ ความรับผิดชอบทั้งหมดมักจะถูกวางทิ้งไว้ที่หน้าประตู ไม่ว่าจะเป็นความรับผิดชอบต่อสัตว์ เด็ก ครอบครัว หรือบ้านของคุณ ดังนั้น ถ้าใครพบว่าตนเองถูกละเลยหรือถูกทำร้ายโดยผู้ติดยาเสพติดหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พวกเขาควรรีบออกจากสถานการณ์เช่นนั้นและรีบขอความช่วยเหลือทันที

ในทางกลับกัน อย่าลืมว่าสุนัขและเพื่อนขนยาวตัวอื่นๆ ไม่สามารถหนีออกจากสถานการณ์ที่ไม่ปลอดภัยได้ พวกมันเหมือนเหยื่อตัวประกัน การที่เจ้าขนฟูพวกนี้จะหลุดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายจึงจำเป็นต้องอาศัยใครสักคนที่ตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น และยื่นมือเข้ามาช่วยให้สุนัขสามารถออกจากสถานการณ์เลวร้ายได้ หรือที่ดีกว่านั้นคือโน้มน้าวให้เจ้าของสัตว์เลี้ยงมองหาความช่วยเหลือด้วย

ในบางกรณี คนที่เข้ามาช่วยเหลืออาจรายงานการทารุณกรรมสัตว์ โดยค้นหาว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบในการสืบสวนและบังคับใช้กฎหมายต่อต้านการทารุณกรรมในพื้นที่ เช่น หน่วยงานควบคุมสัตว์ กรมตำรวจในพื้นที่ หรือสถานสงเคราะห์ หรือคุณอาจต้องโทรไปที่สายด่วนการทารุณกรรมสัตว์ แต่หากผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือรู้จักเจ้าของและมีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตร คุณอาจพูดคุยอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับสิ่งที่คุณสังเกตเห็น และควรเสนอแนะให้เขานำสัตว์เลี้ยงไปฝากให้คนอื่นดูแลชั่วคราว หรือวิธีการอื่นๆ เพื่อพวกเขาไม่สามารถดูแลสัตว์เลี้ยงได้

การมีสุนัขอยู่ในช่วงการบำบัดช่วยได้อย่างไร?

สำหรับผู้ติดยาเสพติดที่มีสุนัขแสนรักที่บ้าน ซึ่งรู้อย่างชัดเจนว่าอาการของโรคที่เป็นอยู่นำไปสู่การทำร้ายสัตว์เลี้ยง นี่อาจกลายเป็นแรงจูงใจทั้งหมดที่พวกเขาลุกขึ้นมาเพื่อป้องกันไม่ให้อาการของโรคกำเริบและพยายามอย่างมากที่จะไม่เมา (แม้กระทั่งสำหรับผู้ที่ดิ้นรนกับการเสพติด การรู้ว่าสิ่งใดที่พวกเขาสามารถทำให้สัตว์เลี้ยงแสนรักผ่านพ้นไปได้ก็อาจเป็นแรงจูงใจเพียงพอที่จะขอความช่วยเหลือและไปบำบัด)

ทั้งนี้การวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าการบำบัดด้วยสัตว์ (สุนัขบริการ) เป็นประโยชน์ในการบำบัดสารเสพติด และในการศึกษาสุนัขบำบัดได้ให้ ‘โอกาสที่เพิ่มขึ้น’ ในการทำความเข้าใจความคิด อารมณ์ แบบแผนพฤติกรรม กลไกการเผชิญปัญหาที่ไม่ดีต่อสุขภาพ และให้คำแนะนำแก่ผู้ป่วยสำหรับทิศทางที่เป็นทางเลือกและพฤติกรรมใหม่ๆ ที่ดีต่อสุขภาพมากขึ้น

การรับคนเลี้ยงสุนัขในขณะที่คุณอยู่ในสถานบำบัด

หากคุณกำลังมองหาความช่วยเหลือในการรักษา แต่มีสัตว์เลี้ยงที่ต้องดูแล อย่าดูถูกน้ำใจของเพื่อนและเพื่อนบ้านที่มักจะยินดีช่วยดูแลเพื่อนขนยาวของคุณ หรือแม้กระทั่งกับเพื่อนๆ ที่ตัดขาดจากคุณเพราะกลัวว่าจะทำให้คุณไม่สบายใจ พวกเขาก็อาจยินดีที่จะช่วยดูแลสัตว์เลี้ยงให้คุณ ระหว่างที่คุณต้องเข้าสถานบำบัดเช่นกัน

แน่นอนว่าสัตว์เลี้ยงไม่เหมือนคน พวกเขาไม่สามารถหนีออกจากสภาวะที่ถูกทอดทิ้งหรือถูกทารุณกรรมได้ด้วยตนเอง ในฐานะเจ้าของและคนรักสุนัข คุณจึงมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ และปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างที่สัตว์เลี้ยงสมควรได้รับ หรือหากเกิดสถานการณ์ที่เป็นปัญหาหรือตึงเครียด ก็ควรรีบพาสัตว์เลี้ยงออกจากสถานการณ์นั้นทันที

‘สัตว์เลี้ยง’ กำลังใจเบอร์ต้นๆ ที่คุณอาจหลงลืม

มาถึงตรงนี้หากคุณอยากลด ละ เลิก แอลกอฮอล์ คุณสามารถเลือกวิธีต่าง ๆ ได้ตามต้องการ และโปรดรู้เอาไว้ว่ามีกำลังใจอยู่ทุกหนแห่ง อย่างน้อยที่สุดก็กำลังใจจากสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของคุณ

…ที่ไม่ว่าคุณจะเป็นอย่างไร พวกเขาจะนั่งรอคุณและรักคุณอย่างไม่มีเงื่อนไขเสมอ ดังนั้นอย่าลืมดูแลและรักสัตว์เลี้ยงของคุณ เพราะพวกเขาก็มีชีวิตจิตใจไม่ต่างกัน

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

ที่มา: Pets Are Affected by Drugs and Alcohol, Too

สรุปจำนวนสุนัขแมว ปี 2559

The post เจ้าของดื่มหนัก หมาแมวก็เศร้าใจ ผลกระทบจากคนติดเหล้าถึงสัตว์เลี้ยง appeared first on Alcohol Rhythm.

แต่ถ้ามองภาพที่ว่าอย่างละเอียดลออมากขึ้น ลึกซึ้งมากขึ้น ว่า ‘ครู’ ก็เป็นเพียงคนคนหนึ่งที่นอกเหนือจากเวลาสอนหนังสือ สามารถเกิดความเครียด วิตกกังวล จนต้องหาทางออกด้วยการดื่มแอลกอฮอล์ และมีโอกาสติดแอลกอฮอล์ไม่น้อยไปกว่าอาชีพอื่นๆ คุณอาจจะเห็นว่านี่เป็นเรื่องใหญ่ในวงการการศึกษาที่เราทุกคนต้องช่วยกันหาทางออก ต้องร่วมมือจากหลายๆ ภาคส่วน ไม่ใช่ครูหนึ่งคนต่อสู้เพียงลำพัง เพื่อเพิ่มเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จให้ครูคนนั้นลดพฤติกรรมการดื่มที่เป็นอันตรายลง และป้องกันผลกระทบที่จะเกิดต่อคนรอบข้าง 

วันนี้ Alcohol Rhythm เปลี่ยนจังหวะชีวิตคนติดเหล้า ขอพาคุณไปสำรวจเหตุผลที่ครูดื่มหนักในสหรัฐอเมริกา ก่อนสะท้อนมาถึงครูไทย และร่วมกันถอดบทเรียนว่าจะช่วยเหลือคุณครูทั้งหลายจากปัญหาการเสพแอลกอฮอล์ที่ผิดปกติได้อย่างไร 

ข่าวดี-ข่าวร้าย: อัตราการดื่มต่ำ แต่ครูติดสุราถูกตีตรา

ในปี 2558 สำนักการใช้ยาเสพติดและบริการสุขภาพจิต (SAMHSA) เผยแพร่ข้อมูลการประเมินอัตราการดื่มแอลกอฮอล์และการใช้ยาผิดกฎหมายของวิชาชีพต่างๆ ตั้งแต่ปี 2551 ถึง 2555 โดยใช้กลุ่มประชากรเป็นบุคคลในวิชาชีพที่มีอายุระหว่าง 18 ถึง 64 ปี ว่า: 

– ‘ทุกอาชีพ’ ที่ทำงานประจำพบการใช้แอลกอฮอล์อย่างหนักในเดือนก่อนการสำรวจเฉลี่ย 8.7% โดยเฉลี่ย 8.6% รายงานว่าใช้ยาผิดกฎหมายในเดือนที่ผ่านมาค่าเฉลี่ย 9.5% มีการวินิจฉัยว่าพบความผิดปกติจากการใช้สารเสพติด (ไม่ว่าจะเป็นความผิดปกติของการใช้แอลกอฮอล์หรือความผิดปกติของการใช้สารอื่นๆ )

– บุคคลในวิชาชีพทางการศึกษามีความชุกของการดื่มแอลกอฮอล์หนักในเดือนที่ผ่านมาเฉลี่ย 4.7% ซึ่งเป็น ‘อัตราต่ำที่สุด’ เป็นอันดับสองของทุกอาชีพที่สำรวจ

– บุคคลในวิชาชีพทางการศึกษามีอัตราการใช้ยาผิดกฎหมายในเดือนที่ผ่านมา 4.8% ซึ่งเป็น ‘อัตราต่ำที่สุด’ เป็นอันดับสองของทุกอาชีพที่สำรวจ

– บุคคลในวิชาชีพทางการศึกษามีอัตราความผิดปกติจากการใช้สารเสพติดอย่างเป็นทางการ 5.5% ซึ่งเป็น ‘อัตราต่ำที่สุด’ ของทุกอาชีพที่สำรวจ

จากหลักฐานเชิงประจักษ์ถือเป็นข่าวดี เพราะสามารถสันนิษฐานได้ว่าวงการวิชาชีพทางการศึกษามีอัตราการใช้สารเสพติด และความผิดปกติของการใช้สารเสพติดค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับวิชาชีพอื่น ๆ

ทว่า ข่าวร้ายคือบุคลากรในวิชาชีพทางการศึกษาที่กำลังต่อสู้กับการใช้สารเสพติดอาจรู้สึกว่า ‘ถูกตีตรา’ ว่ากล่าวจากสังคม ขณะที่พวกเขาอยากเข้ารับการรักษาอย่างเป็นทางการ หรือกำลังได้รับการบำบัดสำหรับความผิดปกติของการใช้สารเสพติด เช่น ความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์ 

‘เครียด เบื่อหน่าย นอนไม่หลับ’ 

สาเหตุหลักที่ครูทักทายแอลกอฮอล์

จากบทความที่ตีพิมพ์ในข่าวการศึกษา ปี 2558 มีหลายสมมติฐานที่ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมครูบางคนจึงหันไปดื่มแอลกอฮอล์ 

และเหตุผลประการแรกที่ครู –โดยเฉพาะครูผู้หญิง เลือกดื่มแอลกอฮอล์ คือเพื่อ ‘ลดความเครียดจากการทำงาน’ ซึ่งการเลือกดื่มแอลกอฮอล์หรือยาเสพเพื่อลดเครียดนั้นเป็นเรื่องธรรมดามากในทุกๆ อาชีพ อย่างไรก็ตาม แม้แอลกอฮอล์จะมีฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้ผู้ดื่มผ่อนคลายหายเครียด แต่นั่นก็ได้ผลเพียงช่วงสั้นๆ เท่านั้น หากใช้อย่างต่อเนื่อง จะทำให้เกิดปัญหาการดื่มที่ซับซ้อนมากขึ้น 

เหตุผลประการต่อมาคือ ครูอาจใช้สารเสพติดสำหรับ ‘เพิ่มอารมณ์ในการทำงาน’

ปี 2557 บทความ Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology ประมาณความชุกของภาวะซึมเศร้าในหลายๆ อาชีพ โดยเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของอาชีพทั้งหมดจะอยู่ที่ 10% (ต่ำสุด 8% สูงสุด16%) และความชุกของภาวะซึมเศร้าที่เกิดขึ้นในวงการวิชาชีพการศึกษานั้นอยู่ที่ 10% สอดคล้องกับค่าเฉลี่ยโดยรวม 

ดังนั้นครูจึงไม่มีแนวโน้มเป็นโรคซึมเศร้ามากไปกว่าบุคคลในวิชาชีพอื่นๆ แต่การสอนหนังสือนั้นอาจทำให้เกิดความเบื่อหน่ายจากลักษณะงานที่ค่อนข้างซ้ำซากจำเจสำหรับครูบางคน เมื่อรวมกับความเครียดที่ต้องทำงานรับมือเด็กๆ หลากรูปแบบ ก็อาจจะไปกระตุ้นให้อยากดื่มแอลกอฮอล์ขึ้มาได้

อนึ่ง แอลกอฮอล์ค่อนข้างเป็นที่ยอมรับของสังคม ขณะที่ภาพจำของครูมักถูกฉายว่ามีเพียงส่วนน้อยที่ใช้ยาผิดกฎหมาย จากสถานการณ์เช่นนี้ ทำให้ครูบางคนอาจเลือกดื่มแอลกอฮอล์โดยอ้างว่าเพื่อจุดประสงค์ทางสังคมเท่านั้น จนกลายเป็นอาการติดไปในที่สุด

สมมติฐานสุดท้าย ครูอาจจะหันไปดื่มแอลกอฮอล์เพื่อ ‘จัดการกับปัญหาการการนอนหลับ’ อย่างไรก็ดี ยังไม่มีมีข้อมูลที่แน่นอนเกี่ยวกับความชุกของความผิดปกติในการนอนหลับของกลุ่มครู และคาดว่าครูไม่น่าป่วยเป็นโรคการนอนหลับมากกว่าบุคคลทั่วๆ ไป ปัญหาเรื่องการนอนไม่หลับจึงอาจเกี่ยวข้องกับปัจจัยอื่น ๆ เช่น ความเครียด ภาวะซึมเศร้า เมื่อพิจารณาว่างานของครูเป็นลักษณะงานที่มีเวลาไม่ยืดหยุ่น ต้องตื่นแต่เช้า กลับบ้านตอนเย็น ไม่มีให้พักผ่อนงีบหลับระหว่างวัน ครูบางคนก็อาจจะเลือกดื่มแอลกอฮอล์เพื่อบังคับให้ตัวเองพักผ่อนตามเวลา และตื่นไปทำงานตามตารางสอนก็เป็นได้ 

แต่สิ่งที่คุณครูควรรู้ไว้ คือการดื่มแอลกอฮอล์มากเกินไปอาจรบกวนการนอนในช่วงหลับลึก (REM Sleep) ซึ่งระยะยาวจะทำให้เกิดปัญหาการนอนหลับขั้นรุนแรงกว่าเดิม

‘ครู’ ต้องเป็นตัวอย่างที่ดี? 

ครูมักเป็นเหยื่อของ Halo effect หรือปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคนภายนอก มองมายังคนคนหนึ่งที่ประพฤติตัวดี หรือมีคุณลักษณะที่ดีในบางเรื่อง แล้วเหมารวมไปว่า คนนี้ๆ เป็นคนเก่ง คนดีในทุกๆ มุม ทั้งที่ไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้นเสมอไป 

ถ้าลองมองย้อนว่าสังคมสร้างค่านิยมให้ครูต้องเป็นฉลาด ทำเพื่อผู้อื่น ไม่เห็นแก่ตัว สมบูรณ์แบบเพื่อเป็นแม่พิมพ์ให้เด็กๆ ครูที่ต้องแบกรับภาพลักษณ์เหล่านั้นคงรู้สึกกดดันอยู่ไม่น้อย และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ครูเกิดความเครียด ซึมเศร้า จนต้องหันไปพึ่งแอลกอฮอล์ และไม่กล้าแม้กระทั่งร้องขอความช่วยเหลือเมื่ออาการเข้าขั้นวิกฤต เพราะถูกทำให้เชื่อว่าเป็นคนฉลาด สมบูรณ์แบบ หาทางออกเองได้

สิ่งที่ควรสร้างการรับรู้ร่วมกันคือครูเป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่งที่อาจไม่สมบูรณ์แบบและควรได้รับสิทธิ ความช่วยเหลือด้านต่างๆ อย่างในสหรัฐฯ มีสหภาพแรงงานที่ช่วยปกป้องความเป็นส่วนตัวและสิทธิของคุณครู ตัวครูที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นผู้ติดสารเสพติด เช่น ติดเหล้า จะได้รับการคุ้มครองจากสหภาพแรงงานเรื่องความปลอดภัยในงานหรือความมั่นคงทางอาชีพ และการรักษาความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับปัญหานั้นทันที ยกเว้นแต่ว่าพวกเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่รุนแรง ละเมิดจริยธรรมอย่างร้ายแรง หรือเกี่ยวข้องกับประเด็นทางกฎหมาย 

เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมติดแอลกอฮอล์

ด้วยการลบค่านิยมครูสมบูรณ์แบบ

‘การมองหาทางรักษา การยอมรับว่าคนหนึ่งคนต้องการความช่วยเหลือ และมีเป้าหมายที่จะเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้ได้’ เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในการแก้ปัญหาครูถูกตีตราเพราะเกี่ยวข้องกับสารเสพติด เช่น แอลกอฮอล์ 

เมื่อรับรู้ว่าครูมีปัญหาและอยากเข้ารับการรักษา คนทั่วๆ ไปควรชื่มชมอย่างจริงใจในความมุ่งมั่นที่ครูอยากเปลี่ยนแปลง และอาจเริ่มต้นลบค่านิยมครูสมบูรณ์แบบ มองครูเป็นมนุษย์มากขึ้นเมื่อทราบว่าครูมีปัญหากับการดื่มแอลกอฮอล์และดำเนินการขอความช่วยเหลือ ตามขั้นตอนต่อไปนี้ 

– เข้าใจสัญญาณความผิดปกติของการใช้สารเสพติด เมื่อไรก็ตามที่บุคคลที่ใช้สารเสพติดหรือดื่มแอลกอฮอล์นั้นเริ่มแสดงออกถึงความผิดปกติ หรือไม่สามารถใช้ชีวิตประจำวันได้ เช่น  หยุดงาน ความสามารถในการทำงานแย่ลง มีความเป็นไปได้ว่าพวกเขาจะใช้สารเสพติดนั้นๆ 

– เริ่มดำเนินการถ้าคนในครอบครัว หรือเพื่อนๆ เห็นสัญญาณที่บอกไปในข้างต้น และคนคนนั้น ไม่เปิดใจรับเรื่องการรักษา คุณควรติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตหรือผู้ดูแลเฉพาะ และเริ่มเข้าไปดูแลการติดสารเสพติดที่เกิดขึ้น เพื่อให้บุคคลนั้นตระหนักถึงปัญหาของพวกเขา ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อผู้อื่น และความจำเป็นในการรักษา

– ลงทะเบียนการรักษา และอยู่ในโปรแกรมบำบัดเป็นระยะเวลาที่เพียงพอ โดยทั่วไปหมายถึงการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการรักษาเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 5-7 ปีหลังจากเลิกใช้ยาหรือดื่มแอลกอฮอล์ และจำต้องไม่มีการใช้ยาหรือแอลกอฮอล์ในช่วงระยะเวลาดังกล่าวด้วย

การออกจากงานหรือหยุดพักงานในช่วงแรกของการฟื้นตัวนั้น ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของอาการติดแอลกอฮอล์ที่เกิดขึ้น ครูบางคนอาจจะต้องพักงานในช่วยต้นของการบำบัด  ในขณะที่ครูบางคนอาจจะไม่ สำหรับคนที่พบว่า ครูผู้สอนนั้นจะต้องเข้ารักษาการเลิกเหล้าแบบผู้ป่วย คุณไม่ควรถือเอาสิ่งนี้เป็นสัญญาณของความล้มเหลว แต่เป็นการแสดงความเข้มแข็งและมุ่งมั่นพัฒนาตัวเองแทน

– สนับสนุนครูในขณะที่พวกเขาอยู่ในการบำบัดแอลกอฮอล์ ครูควรได้รับการสนับสนุนจากคู่ครอง สหภาพแรงงาน ครอบครัว และเพื่อน ๆ บุคคลเหล่านี้ต้องติดตามความคืบหน้าในการรักษาและช่วยดูแลจนจบโปรแกรมบำบัด

เรียนรู้วิธีการบำบัดแอลกอฮอล์เพื่อ ‘ครู’

ตามที่สถาบันแห่งชาติว่าด้วยการติดยาเสพติดระบุโปรแกรมการรักษาที่ครอบคลุมสำหรับความผิดปกติของการใช้แอลกอฮอล์ควรมีส่วนประกอบ ดังนี้

– ควรมีการประเมินอย่างเป็นทางการเพื่อกำหนดระดับความรุนแรงของการใช้สารเสพติดของแต่ละบุคคลและระบุความต้องการ / ปัญหาทั้งหมด

– ควรใช้การประเมินเพื่อพัฒนาโปรแกรมการรักษาอย่างเป็นทางการ โดยมีองค์ประกอบเชิงประจักษ์ของการรักษาความผิดปกติในผู้ใช้แอลกอฮอล์รายบุคคล

– โปรแกรมการรักษาควรมีความละเอียดอ่อนต่อความต้องการทางสังคมและวัฒนธรรมของแต่ละบุคคล หากเห็นว่าจำเป็นควรใช้โปรแกรมการจัดการสารพิษ (ดีท็อกซ์) ทางการแพทย์ สำหรับแอลกอฮอล์หรือยา

– ควรใช้การรักษาด้วยการช่วยเหลือทางการแพทย์ เช่น การใช้ยารักษาในสถานการณ์ที่เหมาะสม

– การบำบัดความผิดปกติของการใช้สารเสพติดเป็นประเด็นสำคัญของโปรแกรมการฟื้นฟู

– การมีส่วนร่วมในกลุ่มสนับสนุนทางสังคมสามารถเพิ่มความสำเร็จในการฟื้นฟู

– การรักษาควรผสมผสานการศึกษาเกี่ยวกับการใช้สารเสพติดและวิธีการแทรกแซงอย่างเป็นทางการเพื่อให้ประสบความสำเร็จ

ท้ายที่สุดการตัดสินใจเข้ารับการบำบัดจะขึ้นอยู่กับตัวบุคคลกับการใช้สารเสพติด นอกเสียจากว่าครูจะขัดข้อตกลงในสัญญาการทำงานอย่างรุนแรง (เช่น เข้ามาทำงานโดยมึนเมา) หรือกระทำการที่ผิดจรรยาบรรณ (เช่น จัดหายาหรือแอลกอฮอล์ให้เด็กใช้ยาหรือแอลกอฮอล์ในงาน เป็นต้น) จึงจะให้คนอื่นๆ เช่น เพื่อน เพื่อนร่วมงาน ญาติ เข้ามาแทรกแซง บังคับให้บำบัดเพื่อป้องกันผลกระทบ

ยิ่งไปกว่านั้น หัวหน้างานและสหภาพแรงงานยังสามารถวางข้อกำหนดเกี่ยวกับครูที่มีความผิดปกติในการใช้สารเสพติดในระดับปานกลางถึงรุนแรงซึ่งสามารถบังคับให้พวกเขาเข้ารับการรักษาได้หากพวกเขาปฏิเสธที่จะขอความช่วยเหลือ

(โชคดีที่ NIDA รายงานว่าการวิจัยเชิงประจักษ์ระบุว่าผลการรักษาของบุคคลที่ถูกบังคับให้เข้ารับการบำบัดรักษาโดยนายจ้างหรือระบบกฎหมาย และบุคคลที่สมัครใจนั้นได้ผลแตกต่างกันไม่มาก แต่เชื่อเถอะว่าใครๆ ก็อยากเข้ารับการบำบัดแบบสมัครใจทั้งนั้น) 

จากข้อมูลและแนวทางที่เกิดขึ้นในต่างประเทศ เป็นที่น่าสนใจว่าอาจจะลองนำแนวคิดนี้มาใช้เป็นประโยชน์โดยปรับใช้ให้เหมาะกับประเทศไทย เพื่อช่วยเหลือบุคลาการทางการศึกษาหรือวงวิชาชีพอื่น ๆ ให้หลุดออกจากวงโคจรของแอลกอฮอล์ได้

ที่มา: Help a Teacher with an Alcohol Abuse Issue

https://www.alcohol.org/professions/teachers/?fbclid=IwAR2W6jHmsPFg6vGRr8-lAbMxKHvh8zhkLRXHchPUEbenUQlYYMp1QZgCA-0

เรื่องและภาพ: ทีมงาน Alcohol Rhythm

The post ครูติดเหล้าได้ไหม? ถอดบทเรียนช่วยเหลือครูดื่มหนักจากสหรัฐฯ appeared first on Alcohol Rhythm.